Przeciwwskazania stosowania leku Conaret

Fumaranem bisoprololu w postaci tabletek Conaret (dostępnym w dawkach 1,25 mg, 2,5 mg, 3,75 mg, 5 mg, 7,5 mg oraz 10 mg) nie mogą być leczeni pacjenci z określonymi schorzeniami i stanami klinicznymi. Znajomość bezwzględnych przeciwwskazań jest kluczowa dla zapewnienia bezpieczeństwa farmakoterapii.¹

Stany kardiologiczne wykluczające stosowanie bisoprololu

Wśród przeciwwskazań szczególnie istotną grupę stanowią schorzenia układu sercowo-naczyniowego, przy których podanie bisoprololu może prowadzić do poważnych powikłań:²

• Ostra niewydolność serca lub okresy dekompensacji niewydolności serca wymagające stosowania dożylnych leków inotropowych – zastosowanie bisoprololu w takich stanach może prowadzić do dalszego pogorszenia funkcji skurczowej mięśnia sercowego³
• Wstrząs kardiogenny – stan krytycznego niedokrwienia narządów spowodowany niewydolnością serca, w którym bisoprolol pogłębiałby niedociśnienie i zmniejszałby rzut serca⁴
• Objawowe niedociśnienie tętnicze – bisoprolol może dodatkowo obniżyć już i tak niskie ciśnienie, prowadząc do niedokrwienia narządów⁵
• Objawowa bradykardia – dalsze zwolnienie rytmu serca pod wpływem bisoprololu mogłoby skutkować wystąpieniem poważnych objawów klinicznych⁶

Zaburzenia przewodnictwa sercowego uniemożliwiające terapię

Bisoprolol jest przeciwwskazany w następujących zaburzeniach przewodnictwa elektrycznego w sercu:⁷

• Blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia – zastosowanie leku beta-adrenolitycznego mogłoby prowadzić do całkowitego zablokowania przewodzenia impulsów z przedsionków do komór⁸
• Zespół chorego węzła zatokowego – charakteryzujący się upośledzoną funkcją węzła zatokowego, co w połączeniu z działaniem chronotropowo ujemnym bisoprololu może prowadzić do ciężkiej bradykardii i asystolii⁹
• Blok zatokowo-przedsionkowy – zaburzenie przewodnictwa między węzłem zatokowym a przedsionkiem, które mogłoby ulec nasileniu po zastosowaniu bisoprololu¹⁰

Przeciwwskazania pulmonologiczne i naczyniowe

Bisoprolol, mimo swojej wysokiej selektywności wobec receptorów β1-adrenergicznych, może w większych dawkach wpływać na receptory β2, co stanowi przeciwwskazanie do stosowania leku u pacjentów z:¹¹

• Ciężką astmą oskrzelową – zablokowanie receptorów β2 w drogach oddechowych mogłoby wywołać skurcz oskrzeli i pogorszenie parametrów wentylacyjnych¹²
• Ciężką postacią choroby zarostowej tętnic obwodowych – blokada receptorów β może nasilić zaburzenia przepływu obwodowego¹³
• Zespołem Raynauda w ciężkiej postaci – bisoprolol może nasilać epizody naczynioskurczowe¹⁴

Inne istotne przeciwwskazania

Nie należy stosować bisoprololu również w przypadku:¹⁵

• Nieleczonego guza chromochłonnego rdzenia nadnerczy (pheochromocytoma) – rozpoczęcie terapii beta-adrenolitykiem u pacjenta z nieleczonym wcześniej guzem chromochłonnym może wywołać przełom nadciśnieniowy z powodu blokady receptorów β przy jednoczesnym niezablokowanym działaniu amin katecholowych na receptory α¹⁶
• Kwasicy metabolicznej – bisoprolol może utrudniać kompensację metaboliczną tego stanu¹⁷

Nadwrażliwość jako przeciwwskazanie

Bezwzględnym przeciwwskazaniem do stosowania leku Conaret jest nadwrażliwość na bisoprolol lub którąkolwiek z substancji pomocniczych zawartych w produkcie. Reakcja nadwrażliwości może objawiać się wysypką, świądem, obrzękiem naczynioruchowym lub innymi objawami alergicznymi.¹⁸

Rekomendacje dla lekarzy: sytuacje, w których należy odradzić stosowanie leku

Poza bezwzględnymi przeciwwskazaniami wymienionymi powyżej, istnieją sytuacje kliniczne, w których lekarz powinien rozważyć odradzenie stosowania bisoprololu z uwagi na potencjalne ryzyko lub przepisać lek ze szczególną ostrożnością:

Stany wymagające szczególnej uwagi

1. Pacjenci z łagodniejszymi postaciami chorób obturacyjnych dróg oddechowych – w przypadku łagodnej lub umiarkowanej postaci astmy lub POChP należy rozważyć leki o wyższej kardioselektywności lub niższe dawki bisoprololu
2. Chorzy z łagodną do umiarkowanej chorobą zarostową tętnic obwodowych – wymagają monitorowania objawów niedokrwienia kończyn
3. Pacjenci z niewyrównaną cukrzycą i tendencją do hipoglikemii – bisoprolol może maskować objawy hipoglikemii (tachykardia, drżenie)
4. Osoby planujące zabiegi chirurgiczne – należy rozważyć ryzyko interakcji z lekami anestezjologicznymi
5. Pacjenci z bradykardią zatokową bez objawów klinicznych – mogą rozwinąć objawy pod wpływem leku

Kiedy można rozważyć alternatywne leczenie

W niektórych sytuacjach klinicznych lekarz powinien rozważyć zastosowanie alternatywnych leków:

• U pacjentów z łagodną niewydolnością serca we wczesnym stadium – rozpoczęcie terapii beta-adrenolitykiem wymaga ścisłego monitorowania i stopniowego zwiększania dawki
• W przypadku współistnienia kilku czynników ryzyka działań niepożądanych – osoby starsze z wielochorobowością mogą być bardziej narażone na efekty niepożądane bisoprololu
• U pacjentów z pierwszym stopniem bloku przedsionkowo-komorowego – ryzyko progresji zaburzeń przewodnictwa wymaga rozważenia innych opcji terapeutycznych
• W przypadku konieczności jednoczesnego stosowania leków wydłużających odstęp QT – możliwe zwiększone ryzyko arytmii

Należy podkreślić, że w większości przypadków bezwzględnego przeciwwskazania do stosowania bisoprololu nie należy rozpoczynać terapii. W przypadku wystąpienia przeciwwskazania w trakcie leczenia, należy rozważyć stopniowe odstawienie leku (aby uniknąć efektu „z odbicia”) i wdrożenie alternatywnego postępowania terapeutycznego.