inhalacja doustna
Inhalacja doustna to metoda podawania leków do układu oddechowego poprzez wdychanie ich przez usta. Jest to jedna z form terapii inhalacyjnej, która umożliwia bezpośrednie dostarczanie substancji leczniczych do dróg oddechowych i płuc, pomijając układ pokarmowy i krążenie ogólnoustrojowe.
Technika ta jest powszechnie stosowana w leczeniu schorzeń układu oddechowego, takich jak astma, przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP), mukowiscydoza czy infekcje dróg oddechowych. Do inhalacji doustnej wykorzystuje się specjalne urządzenia, takie jak inhalatory ciśnieniowe (MDI – metered dose inhalers), inhalatory proszkowe (DPI – dry powder inhalers) oraz nebulizatory.
Zaletami inhalacji doustnej są: szybkie działanie leku, możliwość stosowania mniejszych dawek w porównaniu do podania ogólnoustrojowego, mniejsze ryzyko działań niepożądanych oraz łatwość samodzielnego stosowania przez pacjenta. Kluczowym elementem skuteczności tej metody jest prawidłowa technika inhalacji, która powinna być dokładnie wyjaśniona i okresowo weryfikowana przez personel medyczny.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Sodu bromek – Dawkowanie i sposób podawania
Bromek sodu, obecny w produkcie leczniczym Sól Jodobromowa Iwonicka w stężeniu minimum 1200 mg jonów bromkowych (Br-) na kilogram, jest stosowany w terapii zewnętrznej w formie kąpieli, okładów oraz inhalacji. Kąpiele lecznicze przygotowuje się w roztworach o stężeniu 0,5-3% (0,5-3 kg na 100 litrów wody) w temperaturze 37-39°C, z czasem trwania 15-30 minut, stosując je codziennie lub co drugi dzień przez 15-20 zabiegów, po czym zalecana jest przerwa 2-3 miesiące. Okłady stosuje się w analogicznych warunkach stężenia i temperatury, natomiast inhalacje wymagają niższego stężenia 0,5-1% (5-10 g na 1 litr wody) i są wykonywane codziennie przez 15-20 seansów, z przerwą między cyklami 14-30 dni. Temperatura roztworów do inhalacji również wynosi 37-39°C, a sposób podania (przez nos lub usta) dobiera się indywidualnie według wskazań klinicznych.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Ventolin 100 mcg/dawkę inh.
Ventolin w postaci aerozolu inhalacyjnego zawiera 100 µg salbutamolu (salbutamolu siarczanu) w jednej dawce inhalacyjnej, co stanowi substancję czynną odpowiedzialną za szybkie działanie rozszerzające oskrzela. Preparat jest podawany w formie zawiesiny inhalacyjnej z nośnikiem 1,1,1,2-tetrafluoroetanem (HFA 134a), który nie zawiera freonów, co zwiększa bezpieczeństwo stosowania i jest korzystne z punktu widzenia ochrony środowiska. Lek jest przeznaczony do inhalacji doustnej, a prawidłowa technika inhalacji obejmuje wstrząśnięcie inhalatora, umieszczenie ustnika w jamie ustnej, rozpoczęcie wdechu i jednoczesne naciśnięcie inhalatora w celu uwolnienia dawki. Preparat dostępny jest w aluminiowym pojemniku zawierającym 200 dawek, z plastikowym dozownikiem, przechowywanym w temperaturze do 30°C, z zakazem zamrażania i narażania na temperatury powyżej 50°C.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Veriflo (25 mcg+ 50 mcg)/dawkę inh.
Preparat Veriflo to aerozol inhalacyjny w postaci zawiesiny, dostępny w trzech dawkach: (25 µg salmeterolu + 50 µg flutykazonu), (25 µg + 125 µg) oraz (25 µg + 250 µg) na dawkę odmierzoną. Faktycznie dostarczane dawki to odpowiednio 23 µg salmeterolu i 46, 115 lub 230 µg flutykazonu propionianu. Lek jest wskazany do systematycznego leczenia astmy oskrzelowej, szczególnie u pacjentów z niedostateczną kontrolą choroby pomimo stosowania wziewnych kortykosteroidów i krótko działających β2-mimetyków, jak również u pacjentów dobrze kontrolujących astmę przy jednoczesnym stosowaniu wziewnego kortykosteroidu i długo działającego β2-mimetyku, lecz dotychczas oddzielnie. Wybór dawki flutykazonu powinien być dostosowany do nasilenia objawów i odpowiedzi na leczenie, z wyższymi dawkami (125 lub 250 µg) zalecanymi w cięższych przypadkach.
aerozol inhalacyjny, astma oskrzelowa, długo działający β2-mimetyk, działanie przeciwzapalne, flutykazon propionian, inhalacja doustna, kontrola astmy, kortykosteroid wziewny, krótko działający β2-mimetyk, napad duszności, nasilenie objawów astmy, rozszerzenie oskrzeli, salmeterol ksyafononian, wziewny kortykosteroid - Leksykon leków
Skład i postać leku – ASARIS pMDI (50 mcg + 25 mcg)/ dawkę inh.
ASARIS pMDI to aerozol inhalacyjny w postaci zawiesiny, zawierający dwie substancje czynne: mikronizowany flutykazonu propionian (kortykosteroid) oraz mikronizowany salmeterol w postaci ksynafonianu. Lek dostępny jest w trzech dawkach różniących się zawartością flutykazonu: 50 µg, 125 µg oraz 250 µg na dawkę inhalacyjną, przy stałej zawartości salmeterolu 25 µg na dawkę. Substancje czynne są zawieszone w gazie nośnym Norfluran (HFA-134a) i podawane doustnie za pomocą inhalatora ciśnieniowego z ustnikiem z polipropylenu. Każde opakowanie zawiera 120 dawek leku.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Relenza 5 mg/dawkę
Lek Relenza zawiera zanamiwir w dawce 5 mg na inhalację, podawany wyłącznie drogą inhalacji doustnej za pomocą aparatu Diskhaler. Każda inhalacja dostarcza 4,0 mg substancji czynnej, a zalecane dawkowanie w leczeniu grypy u dorosłych i dzieci powyżej 5 lat to dwie inhalacje (2 × 5 mg) dwa razy na dobę przez 5 dni, co daje łączną dawkę 20 mg na dobę. Terapia powinna być rozpoczęta jak najszybciej, odpowiednio w ciągu 48 godzin od wystąpienia objawów u dorosłych i 36 godzin u dzieci. W profilaktyce po kontakcie z osobą zakażoną zaleca się 2 inhalacje (2 × 5 mg) raz na dobę przez 10 dni (10 mg/dobę), natomiast w profilaktyce sezonowej podczas epidemii – 2 inhalacje raz na dobę do 28 dni. Nie ma konieczności modyfikacji dawkowania u pacjentów z niewydolnością nerek, wątroby ani u osób w podeszłym wieku.
Diskhaler, epidemia grypy, inhalacja doustna, kontakt z zakażonym, leczenie grypy, lek wziewny, objawy grypy, pacjent geriatryczny, profilaktyka grypy, profilaktyka poekspozycyjna, profilaktyka sezonowa, proszek do inhalacji, Relenza, układ oddechowy, zaburzona czynność nerek, zaburzona czynność wątroby, zanamiwir - Leksykon substancji czynnych
Zanamiwir – Dawkowanie i sposób podawania
Zanamiwir, dostępny pod nazwą handlową Relenza w postaci proszku do inhalacji o dawce 5 mg na inhalację (4,0 mg substancji czynnej dostarczanej z ustnika Diskhaler), jest stosowany w leczeniu i profilaktyce grypy. Leczenie u dorosłych i dzieci powyżej 5 lat polega na podawaniu 2 inhalacji (2 × 5 mg) dwa razy na dobę przez 5 dni, co daje łączną dawkę dobową 20 mg. Terapia powinna być rozpoczęta jak najszybciej po wystąpieniu objawów – do 48 godzin u dorosłych i do 36 godzin u dzieci. W profilaktyce poekspozycyjnej zaleca się 2 inhalacje raz na dobę przez 10 dni, a w profilaktyce sezonowej – 2 inhalacje raz na dobę do 28 dni. Nie ma konieczności modyfikacji dawkowania u pacjentów z niewydolnością nerek, wątroby ani u osób w podeszłym wieku. Zanamiwir podaje się wyłącznie drogą inhalacji doustnej za pomocą aparatu Diskhaler, który wymaga prawidłowej techniki inhalacji dla zapewnienia skuteczności terapii.
astma, inhalacja doustna, laktoza jednowodna, lek wziewny, objawy grypy, pacjent w podeszłym wieku, postać farmaceutyczna, profilaktyka grypy, profilaktyka poekspozycyjna, profilaktyka sezonowa, proszek do inhalacji, Relenza, technika inhalacji, wywiad medyczny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zanamiwir - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Relenza 5 mg/dawkę
Zanamiwir, substancja czynna leku Relenza (5 mg/dawkę proszek do inhalacji), charakteryzuje się niską biodostępnością po podaniu doustnym (średnio 2%, zakres 1-5%) oraz nieco wyższą po inhalacji doustnej (4-17%). Maksymalne stężenie w surowicy osiąga się po 1-2 godzinach od inhalacji. Lek wykazuje bardzo niskie wiązanie z białkami osocza (<10%) oraz objętość dystrybucji około 16 litrów, co odpowiada objętości wody pozakomórkowej. Zanamiwir nie ulega metabolizmowi i jest wydalany w postaci niezmienionej przez nerki, z okresem półtrwania od 2,6 do 5,05 godziny i całkowitym klirensem w zakresie 2,5-10,9 l/h. Całkowite wydalenie następuje w ciągu 24 godzin od podania. Wielokrotne podanie nie wpływa na kinetykę leku, a niskie narażenie ogólnoustrojowe po inhalacji minimalizuje ryzyko działań niepożądanych i interakcji lekowych.
biodostępność, filtracja nerkowa, infekcja wirusowa, inhalacja doustna, klirens, klirens nerkowy, narażenie ogólnoustrojowe, niewydolność nerek, objętość dystrybucji, okres półtrwania, parametr farmakokinetyczny, podanie dożylne, proszek do inhalacji, stężenie leku, stężenie maksymalne, układ oddechowy, uszkodzenie nerek, wiązanie z białkami osocza, wielokrotne podanie, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zanamiwir, zmienność farmakokinetyczna