suplementacja insuliny
Suplementacja insuliny to metoda leczenia polegająca na dostarczaniu organizmowi egzogennej insuliny w celu utrzymania prawidłowego poziomu glukozy we krwi. Jest podstawową formą terapii w cukrzycy typu 1, gdzie trzustka nie produkuje wystarczającej ilości lub wcale nie wytwarza insuliny, oraz w zaawansowanych stadiach cukrzycy typu 2, gdy leczenie doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi nie jest wystarczająco skuteczne.
W zależności od potrzeb pacjenta, suplementacja insuliny może być prowadzona w różnych schematach – od pojedynczych iniekcji insuliny długodziałającej, przez terapię mieszankami insulinowymi, do intensywnej insulinoterapii naśladującej fizjologiczne wydzielanie insuliny. Dostępne są preparaty insuliny o różnym czasie działania: ultraszybkodziałające, szybkodziałające, o pośrednim czasie działania oraz długodziałające.
Nowoczesne metody suplementacji insuliny obejmują również stosowanie osobistych pomp insulinowych, które zapewniają ciągły podskórny wlew insuliny, oraz systemy hybrydowe zamkniętej pętli łączące pompę insulinową z systemem ciągłego monitorowania glikemii (CGM). Prawidłowo dobrana suplementacja insuliny pozwala pacjentom z cukrzycą na utrzymanie normoglikemii i zmniejszenie ryzyka powikłań mikro- i makronaczyniowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Seryma – Przedawkowanie
Przedawkowanie roztworów aminokwasów i preparatów do żywienia pozajelitowego zawierających serymę może prowadzić do szerokiego spektrum objawów klinicznych, zależnych od dawki i szybkości infuzji. Najczęstsze symptomy to nudności, wymioty, dreszcze, ból głowy, uderzenia gorąca oraz hiperhydroza. W przypadku preparatu Aminoplasmal B.Braun 10% E dodatkowo obserwuje się utratę aminokwasów przez nerki, co skutkuje zaburzeniem równowagi azotowej. Poważniejsze przedawkowanie może wywołać hiperwolemię i kwasicę, które bez odpowiedniego leczenia mogą prowadzić do zagrażających życiu stanów. Specyficzne zaburzenia metaboliczne obejmują hiperglikemię, cukromocz i zespół hiperosmolarny przy przekroczeniu klirensu metabolicznego glukozy, a także zespół przeciążenia tłuszczami w wyniku nadmiernej podaży emulsji tłuszczowej.
chemoreceptorowa strefa wyzwalająca, ciśnienie śródczaszkowe, cukromocz, emulsja tłuszczowa, gospodarka wodno-elektrolitowa, hemodiafiltracja, hemodializa, hemofiltracja, hiperglikemia, hiperhydroza, hiperwolemia, kwasica, osmolarność osocza, próg nerkowy dla glukozy, reabsorpcja cewkowa, równowaga kwasowo-zasadowa, roztwór aminokwasów, suplementacja insuliny, technika nerkozastępcza, zaburzenia elektrolitowe, zespół hiperosmolarny, zespół przeciążenia tłuszczami, żywienie pozajelitowe