nieprawidłowość strukturalna serca
Nieprawidłowości strukturalne serca to wady anatomiczne dotyczące budowy serca i dużych naczyń, które mogą być wrodzone lub nabyte. Wady wrodzone powstają w okresie embriogenezy i mogą dotyczyć przegród międzykomorowych lub międzyprzedsionkowych, zastawek serca, dużych naczyń lub kombinacji tych struktur.
Do najczęstszych nieprawidłowości strukturalnych serca należą: ubytek przegrody międzyprzedsionkowej (ASD), ubytek przegrody międzykomorowej (VSD), przetrwały przewód tętniczy (PDA), tetralogia Fallota, koarktacja aorty oraz nieprawidłowości zastawek (zwężenie lub niedomykalność). Wady nabyte mogą być konsekwencją chorób takich jak infekcyjne zapalenie wsierdzia, zawał mięśnia sercowego czy choroba reumatyczna serca.
Diagnostyka nieprawidłowości strukturalnych serca obejmuje badania obrazowe takie jak echokardiografia (przezklatkowa i przezprzełykowa), rezonans magnetyczny serca, tomografia komputerowa oraz inwazyjne badania hemodynamiczne. Leczenie zależy od rodzaju wady i może obejmować postępowanie zachowawcze, interwencje przezskórne lub korekcję chirurgiczną.
Znaczna część nieprawidłowości strukturalnych serca wymaga regularnej kontroli kardiologicznej przez całe życie pacjenta, nawet po skutecznej korekcji, ze względu na możliwość wystąpienia późnych powikłań, takich jak zaburzenia rytmu serca czy niewydolność serca. Wczesna diagnoza i odpowiednie leczenie mogą znacząco poprawić rokowanie i jakość życia pacjentów.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Wada kanału przedsionkowo-komorowego – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Wada kanału przedsionkowo-komorowego (AVCD) to wrodzona wada serca charakteryzująca się defektem przegrody oraz nieprawidłowościami zastawek przedsionkowo-komorowych, występująca częściej u niemowląt z zespołem Downa. Wyróżnia się postać całkowitą i częściową, z objawami pojawiającymi się odpowiednio w pierwszych miesiącach życia lub później. Podstawowym leczeniem jest chirurgiczna korekcja wady, polegająca na zamknięciu ubytku za pomocą łat, wykonywana zwykle w wieku 3-6 miesięcy (postać całkowita) lub 6-18 miesięcy (postać częściowa). Wczesna interwencja ma na celu zapobieganie nadciśnieniu płucnemu i trwałym zmianom w tętnicach płucnych. W okresie pooperacyjnym stosuje się monitorowanie bólu, kontrolę zakażeń, leczenie przeciwbólowe (acetaminofen, ibuprofen) oraz obserwację powikłań takich jak niedodma czy zakrzepica. Pobyt w szpitalu trwa zwykle 5-7 dni, a przed i po operacji stosuje się farmakoterapię obejmującą digoksynę, diuretyki i inhibitory ACE.
antybiotyk, arytmia, bakteryjne zapalenie wsierdzia, całkowita wada kanału przedsionkowo-komorowego, ciśnienie tętnicze, ciśnienie w tętnicy płucnej, częściowa wada kanału przedsionkowo-komorowego, digoksyna, diuretyk, infekcyjne zapalenie wsierdzia, inhibitor ACE, kardiochirurg, kardiolog dorosłych, miejsce operacyjne, niedodma, niedomykalność zastawki, niedomykalność zastawki mitralnej, nieprawidłowość strukturalna serca, oddział intensywnej opieki kardiologicznej, operacja kardiochirurgiczna, pielęgniarka kardiologiczna, resuscytacja krążeniowo-oddechowa, saturacja, sztuczna zastawka serca, wada kanału przedsionkowo-komorowego, wrodzona wada serca, zabieg chirurgiczny, zakrzepica żył głębokich, zespół Downa, zespół po perikardiotomii, zgłębnik nosowo-żołądkowy, zwężenie zastawki - Leksykon chorób i schorzeń
Wrodzone wady serca – Patofizjologia i mechanizm
Wrodzone wady serca (CHD) stanowią około 1% żywych urodzeń (8-10/1000) i są główną przyczyną śmiertelności niemowląt z wadami wrodzonymi. Powstają w wyniku zaburzeń rozwojowych serca w pierwszych 8 tygodniach ciąży, obejmujących mutacje w około 400 genach (np. NKX2.5, GATA4, TBX5), aberracje chromosomowe (trisomie 21, 18, 13, monosomia X) oraz mikrodelecje (np. 22q11.2). Etiologia jest wieloczynnikowa, z udziałem czynników genetycznych (15-20% przypadków) i środowiskowych, takich jak cukrzyca matczyna, infekcje wirusowe (różyczka), teratogeny (walproinian, izotretynoina, lit), alkohol, nikotyna i ekspozycja na rozpuszczalniki organiczne. Wady serca klasyfikuje się na przeciekowe lewo-prawe (np. ASD, VSD, PDA), prawo-lewe (np. tetralogia Fallota, TGA) oraz obstrukcyjne (koarktacja aorty), które prowadzą do różnorodnych zaburzeń hemodynamicznych, przeciążenia objętościowego lub ciśnieniowego, nadciśnienia płucnego i niewydolności serca.
apoptoza, cukrzyca przedciążowa, czynnik transkrypcyjny serca, długie niekodujące RNA, fenyloketonuria, infekcyjne zapalenie wsierdzia, koarktacja aorty, lek przeciwpadaczkowy, metylacja DNA, mikrobiota jelitowa, modyfikacja histonów, nadciśnienie płucne, nieprawidłowe połączenie naczyniowe, nieprawidłowość strukturalna serca, niewydolność serca, przełożenie wielkich pni tętniczych, przetrwały przewód tętniczy, przewód tętniczy, przewód żylny, różyczka, schorzenie genetyczne, spektrum autyzmu, tetralogia Fallota, toczeń rumieniowaty układowy, ubytek przegrody, ubytek przegrody międzykomorowej, ubytek przegrody międzyprzedsionkowej, walproinian, wrodzona wada serca, zaburzenie hemodynamiczne, zaburzenie neurorozwojowe, zespół DiGeorge’a, zespół Downa, zespół Edwardsa, zespół Eisenmengera, zespół Patau, zespół Turnera, życie płodowe