badanie na psach
Badania na psach są istotnym elementem badań przedklinicznych w medycynie, umożliwiającym ocenę bezpieczeństwa i skuteczności nowych leków oraz procedur medycznych przed ich zastosowaniem u ludzi. Psy jako zwierzęta laboratoryjne są wykorzystywane ze względu na podobieństwa fizjologiczne do organizmu człowieka, szczególnie w badaniach kardiologicznych, neurologicznych oraz ocenie toksyczności leków.
W badaniach medycznych najczęściej wykorzystuje się rasy beagle, ze względu na ich łagodne usposobienie i ujednolicone parametry fizjologiczne. Badania prowadzone są zgodnie z rygorystycznymi protokołami etycznymi, które wymagają minimalizacji dyskomfortu zwierząt oraz stosowania zasady 3R (Replacement, Reduction, Refinement) – zastępowanie badań na zwierzętach metodami alternatywnymi, ograniczanie liczby wykorzystywanych zwierząt oraz udoskonalanie procedur badawczych.
Współczesna medycyna dąży do ograniczania badań na zwierzętach, w tym psach, zastępując je modelami komputerowymi, hodowlami komórkowymi i tkankowymi in vitro oraz technologiami organ-on-a-chip. Mimo to, badania na psach nadal odgrywają rolę w rozwoju nowych terapii na choroby kardiologiczne, neurologiczne, onkologiczne oraz w transplantologii, przyczyniając się do postępu medycyny i rozwoju nowych metod leczenia.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Jamesi 56,688 mg + 850 mg
Produkt leczniczy Jamesi, zawierający sytagliptynę (50 mg) w skojarzeniu z metforminą (850 mg lub 1000 mg), przeszedł kompleksową ocenę toksykologiczną w badaniach przedklinicznych. W 16-tygodniowych badaniach na psach nie wykazano dodatkowej toksyczności terapii skojarzonej w porównaniu do monoterapii metforminą. Poziomy NOEL dla sytagliptyny i metforminy wynosiły odpowiednio około 6-krotność i 2,5-krotność narażenia klinicznego. Toksyczność sytagliptyny ujawniała się przy narażeniu wielokrotnie przekraczającym ekspozycję człowieka, obejmując zmiany w wątrobie, nerkach, zębach oraz przemijające objawy neurologiczne u psów przy 23-krotnym narażeniu. Nie stwierdzono genotoksyczności, a kancerogenność była ograniczona do wysokich dawek, z obserwowanym wzrostem gruczolaków i raków wątroby u szczurów przy 58-krotnym narażeniu, co uznano za efekt wtórny do hepatotoksyczności. W badaniach reprodukcyjnych nie wykazano istotnych zagrożeń dla płodności i rozwoju przy narażeniach do 29-krotności klinicznej, mimo że sytagliptyna przenika do mleka samic szczurów (wskaźnik mleko/osocze 4:1).
badanie farmakologiczne, badanie histologiczne, badanie kancerogenności, badanie na psach, działanie hepatotoksyczne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, narażenie kliniczne, nieprawidłowości siekaczy, objawy neurologiczne, poziom NOEL, przenikanie do mleka, rak wątroby, terapia skojarzona, terapia skojarzona sytagliptyny z metforminą, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozrodcza, toksyczność wątrobowo-nerkowa, zniekształcenie żeber, zwyrodnienie mięśni szkieletowych