aktywność współczulna

Aktywność współczulna odnosi się do funkcjonowania układu współczulnego, jednej z dwóch głównych części autonomicznego układu nerwowego. Układ współczulny odpowiada za reakcje „walki lub ucieczki”, przygotowując organizm do działania w sytuacjach stresowych lub wymagających zwiększonego wysiłku.

W stanie zwiększonej aktywności współczulnej dochodzi do szeregu zmian fizjologicznych: przyspieszenia akcji serca, rozszerzenia oskrzeli, zwiększenia ciśnienia tętniczego, rozszerzenia źrenic, zwiększenia glikogenolizy w wątrobie, zmniejszenia perystaltyki przewodu pokarmowego oraz zwiększenia lipolizy. Zmiany te są mediowane przez uwolnienie katecholamin – adrenaliny i noradrenaliny.

Nadmierna lub długotrwała aktywność współczulna może przyczyniać się do rozwoju wielu stanów patologicznych, w tym nadciśnienia tętniczego, zaburzeń rytmu serca, niewydolności serca, zespołu metabolicznego czy zaburzeń lękowych. Z kolei jej niedobór może prowadzić do hipotonii ortostatycznej, bradykardii i innych zaburzeń funkcjonowania organizmu.

W praktyce klinicznej ocena aktywności współczulnej może być istotna w diagnostyce i leczeniu chorób sercowo-naczyniowych, endokrynologicznych oraz neurologicznych. Leki blokujące aktywność współczulną, takie jak beta-adrenolityki czy alfa-adrenolityki, znajdują szerokie zastosowanie w terapii wielu schorzeń.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl