toksokaroza utajona

Toksokaroza utajona (z ang. covert toxocariasis) stanowi łagodną postać infekcji pasożytniczej wywołanej przez larwy nicieni z rodzaju Toxocara, najczęściej Toxocara canis (psi glista) lub rzadziej Toxocara cati (kocia glista). W tej formie choroby larwy pasożyta migrują do różnych tkanek i narządów, nie wywołując charakterystycznych objawów zespołu larwy wędrującej trzewnej czy ocznej.

Toksokaroza utajona charakteryzuje się subtelnymi, niespecyficznymi objawami, które mogą obejmować przewlekłe bóle brzucha, nudności, zaburzenia apetytu, zmęczenie, bóle głowy oraz zaburzenia behawioralne. W badaniach laboratoryjnych można zaobserwować eozynofilię oraz podwyższone miano przeciwciał przeciwko Toxocara, choć wartości te są zwykle niższe niż w przypadku zespołu larwy wędrującej trzewnej.

Diagnostyka toksokarozy utajonej opiera się głównie na badaniach serologicznych, przede wszystkim teście ELISA wykrywającym przeciwciała przeciwko antygenom wydzielniczo-wydalniczym larw Toxocara. Istotnym elementem rozpoznania jest również wywiad epidemiologiczny uwzględniający kontakt z psami lub kotami oraz ekspozycję na zanieczyszczoną glebę.

Leczenie toksokarozy utajonej obejmuje stosowanie leków przeciwpasożytniczych, głównie albendazolu lub mebendazolu. Terapia ma na celu eliminację larw pasożyta i złagodzenie objawów klinicznych. W większości przypadków rokowanie jest dobre, a choroba ustępuje bez poważnych powikłań, choć u niektórych pacjentów objawy mogą utrzymywać się przez dłuższy czas.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl