pirosiarczyn potasu
Pirosiarczyn potasu (E224) to związek chemiczny powszechnie stosowany jako konserwant w przemyśle spożywczym i farmaceutycznym. W medycynie znajduje zastosowanie jako składnik preparatów przeciwgrzybiczych i przeciwbakteryjnych dzięki swoim właściwościom hamującym wzrost mikroorganizmów.
Z punktu widzenia klinicznego, pirosiarczyn potasu może wywoływać reakcje nadwrażliwości u osób predysponowanych, szczególnie u pacjentów z astmą oskrzelową i przewlekłymi chorobami układu oddechowego. Objawy nadwrażliwości mogą obejmować skurcz oskrzeli, pokrzywkę, obrzęk naczynioruchowy, a w rzadkich przypadkach wstrząs anafilaktyczny.
W praktyce medycznej istotne jest uwzględnienie obecności pirosiarczynu potasu w lekach i preparatach medycznych przy zbieraniu wywiadu alergicznego od pacjentów. Szczególną ostrożność należy zachować u osób z udokumentowaną nadwrażliwością na związki siarki, pacjentów z astmą oraz osób cierpiących na przewlekłą pokrzywkę.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Salofalk 4 g/60 ml
Lek Salofalk w postaci zawiesiny doodbytniczej zawiera 4 g mesalazyny w 60 ml i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na salicylany, w tym kwas 5-aminosalicylowy oraz substancje pomocnicze takie jak pirosiarczyn potasu (280,8 mg/wlew) i benzoesan sodu (60 mg/wlew), które mogą wywoływać reakcje alergiczne. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest także ciężka niewydolność wątroby lub nerek, ze względu na metabolizm mesalazyny i ryzyko nasilenia dysfunkcji tych narządów. Przed rozpoczęciem terapii konieczna jest ocena funkcji wątroby i nerek, a w przypadku stwierdzenia ciężkich zaburzeń należy rozważyć alternatywne metody leczenia.
aspiryna, benzoesan sodu, choroba zapalna jelita grubego, kwas 5-aminosalicylowy, kwas acetylosalicylowy, lek nefrotoksyczny, mesalazyna, nadwrażliwość na salicylany, niewydolność wątroby i nerek, pirosiarczyn potasu, pochodne kwasu salicylowego, reakcja krzyżowa, reakcja niepożądana, Salofalk, substancja czynna, zawiesina doodbytnicza - Leksykon leków
Skład i postać leku – Salofalk 4 g/60 ml
Lek Salofalk w postaci zawiesiny doodbytniczej o stężeniu 4 g/60 ml zawiera 4 g mesalazyny (kwasu 5-aminosalicylowego) jako substancję czynną w jednej dawce (60 ml). Mesalazyna jest odpowiedzialna za działanie terapeutyczne leku. Preparat zawiera również substancje pomocnicze, takie jak pirosiarczyn potasu (maksymalnie 280,8 mg, co odpowiada 0,16 g dwutlenku siarki) oraz benzoesan sodu (60 mg), które pełnią funkcje konserwujące i przeciwutleniające. Zawiesina jest jednorodna, o kremowo-jasnobrązowym kolorze, przeznaczona do podawania doodbytniczego w formie wlewów, pakowana w butelki LDPE z kaniulami ułatwiającymi aplikację, w opakowaniach zawierających 7 butelek po 60 ml każda.
Okres ważności leku wynosi 2 lata, a preparat należy przechowywać w oryginalnym opakowaniu, chroniącym przed światłem, bez specjalnych wymagań temperaturowych. Nie stwierdzono niezgodności farmaceutycznych ani konieczności specjalnego przygotowania do stosowania. Niewykorzystane resztki leku powinny być usuwane zgodnie z lokalnymi przepisami. Substancje pomocnicze, takie jak disodu edetynian, karbomer, potasu octan, guma ksantan oraz woda oczyszczona, zapewniają stabilność, odpowiednią konsystencję i właściwości fizykochemiczne zawiesiny.
benzoesan sodu, disodu edetynian, guma ksantan, karbomer, kwas 5-aminosalicylowy, mesalazyna, niezgodność farmaceutyczna, octan potasu, pirosiarczyn potasu, podanie doodbytnicze, polietylen małej gęstości, substancja buforująca, substancja przeciwutleniająca, wlew doodbytniczy, zawiesina doodbytnicza, związek chelatujący - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Salofalk
Mesalazyna, zawarta w produkcie Salofalk, wymaga ścisłego monitorowania parametrów laboratoryjnych i klinicznych podczas terapii, zwłaszcza przy stosowaniu zawiesiny doodbytniczej. Zalecany schemat kontroli obejmuje badania wstępne, kontrolę po 14 dniach, następnie 2-3 badania co 4 tygodnie, a przy prawidłowych wynikach badania co 3 miesiące. Monitorowanie powinno obejmować morfologię krwi z rozmazem, aktywność aminotransferaz ALT i AST, stężenie kreatyniny oraz badanie moczu (testy paskowe i osad). Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby i nerek, gdyż mesalazyna jest przeciwwskazana przy istniejących zaburzeniach nerkowych, a jej nefrotoksyczność wymaga natychmiastowego przerwania leczenia w przypadku pogorszenia funkcji nerek. Ponadto, odnotowano ryzyko kamicy układu moczowego, w tym kamieni złożonych w 100% z mesalazyny, co wymaga odpowiedniego nawodnienia pacjentów.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, astma oskrzelowa, badanie moczu, benzoesan sodu, DRESS, kamica układu moczowego, kreatynina, mesalazyna, morfologia krwi, nefrotoksyczność, parametry wątrobowe, pirosiarczyn potasu, SCAR, skurcz oskrzeli, sulfasalazyna, toksyczna nekroliza naskórka, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia składu krwi, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie osierdzia, zawiesina doodbytnicza, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przedawkowanie – Salofalk 4 g/60 ml
Przedawkowanie mesalazyny zawartej w zawiesinie doodbytniczej Salofalk (4 g mesalazyny w 60 ml zawiesiny) nie wykazuje jednoznacznych dowodów na toksyczność narządową, zwłaszcza w obrębie nerek i wątroby. Pomimo ograniczonych danych klinicznych, zaleca się kompleksowe monitorowanie funkcji nerek (kreatynina, mocznik, GFR, badanie ogólne moczu) oraz wątroby (ALT, AST, bilirubina, fosfataza alkaliczna) u pacjentów po przedawkowaniu. Należy również uwzględnić potencjalne reakcje na substancje pomocnicze, takie jak pirosiarczyn potasu (280,8 mg) i benzoesan sodu (60 mg), które mogą wywołać reakcje nadwrażliwości, zwłaszcza u osób z astmą lub alergiami. Monitorowanie elektrolitów i stanu nawodnienia jest wskazane ze względu na możliwość zaburzeń równowagi elektrolitowej przy znacznym przedawkowaniu.
badanie ogólne moczu, benzoesan sodu, działanie toksyczne, elektrolity surowicy, fosfataza alkaliczna, funkcja nerek, funkcja wątroby, hepatotoksyczność, kreatynina mocznik GFR, kwas 5-aminosalicylowy, leczenie objawowe, parametry nerkowe, parametry wątrobowe, parametry życiowe, pirosiarczyn potasu, płukanie żołądka, przedawkowanie mesalazyny, reakcja nadwrażliwości, stan nawodnienia, toksyczność narządowa, toksyczność nerkowa, toksyczność wątrobowa, węgiel aktywowany, zaburzenie równowagi elektrolitowej, zawiesina doodbytnicza