znieczulenie zewnątrzoponowe ogonowe
Znieczulenie zewnątrzoponowe ogonowe (caudal epidural anesthesia) to technika znieczulenia regionalnego, w której środek znieczulający wprowadzany jest do przestrzeni zewnątrzoponowej przez rozwór krzyżowy. Jest to odmiana znieczulenia zewnątrzoponowego, stosowana głównie u dzieci, ale również u dorosłych, szczególnie w przypadku zabiegów w obrębie krocza, odbytu, odbytnicy oraz dolnych kończyn.
Technika ta polega na wprowadzeniu igły przez rozwór krzyżowy (hiatus sacralis), który znajduje się między wyrostkami rogowymi kości krzyżowej. Po właściwym umiejscowieniu igły podawany jest środek znieczulający, który rozprzestrzenia się w przestrzeni zewnątrzoponowej, blokując przewodnictwo nerwowe w korzeniach nerwów rdzeniowych.
Znieczulenie zewnątrzoponowe ogonowe jest szczególnie wartościowe w pediatrii ze względu na łatwość wykonania i mniejsze ryzyko powikłań w porównaniu do tradycyjnego znieczulenia zewnątrzoponowego lędźwiowego. U dzieci stosowane jest zarówno do zabiegów chirurgicznych, jak i w celu zapewnienia pooperacyjnej analgezji. U dorosłych jego zastosowanie jest bardziej ograniczone ze względu na trudności anatomiczne i mniejszą skuteczność przy znieczulaniu wyższych segmentów.
Do potencjalnych powikłań znieczulenia zewnątrzoponowego ogonowego należą: nakłucie opony twardej, nakłucie naczynia krwionośnego, blok subarachnoidalny, infekcja oraz miejscowe powikłania związane z podaniem leków znieczulających. Właściwa technika wykonania oraz znajomość anatomii znacznie zmniejszają ryzyko wystąpienia tych powikłań.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Bupivacaine Grindeks 5 mg/ml
Bupivacaine Grindeks to roztwór do wstrzykiwań zawierający 5 mg/ml bupiwakainy chlorowodorku, stosowany głównie do znieczulenia nadtwardówkowego (zewnątrzoponowego) i okołonerwowego. Dawkowanie jest indywidualizowane w zależności od rodzaju znieczulenia, obszaru anatomicznego oraz czasu działania, z maksymalną dawką dobową 400 mg. Przykładowo, znieczulenie zewnątrzoponowe lędźwiowe chirurgiczne wymaga 2,5 mg/ml w objętości 30-60 ml (75-150 mg), z czasem działania 3-5 godzin, natomiast do cięcia cesarskiego stosuje się 5 mg/ml w objętości 15-30 ml (75-150 mg), z czasem działania 2-3 godziny. W znieczuleniu regionalnym dawki wahają się do 150 mg, a czas działania od 1 do 8 godzin w zależności od stężenia i miejsca podania. U dzieci (1-12 lat) dawki są dostosowane do masy ciała, zwykle 1,5-2 mg/kg mc., z uwzględnieniem zmniejszonego stężenia roztworu, jeśli objętość przekracza 20 ml.
artroskopia kolana, ból ostry, bupiwakaina chlorowodorek, bupiwakaina z adrenaliną, cięcie cesarskie, dysfagia, nerw kulszowy, nerw udowy, podanie donaczyniowe, podanie dooponowe, podanie dotętnicze, splot ramienny, toksyczność leku, wstrzyknięcie nadtwardówkowe, znieczulenie nasiękowe, znieczulenie rdzeniowe, znieczulenie regionalne, znieczulenie wewnątrzstawowe, znieczulenie zewnątrzoponowe, znieczulenie zewnątrzoponowe lędźwiowe, znieczulenie zewnątrzoponowe ogonowe, znieczulenie zewnątrzoponowe piersiowe