alergia na metale

Alergia na metale, znana również jako alergia kontaktowa na metale, jest typem nadwrażliwości typu opóźnionego (typ IV), w której układ immunologiczny reaguje nieprawidłowo na kontakt z różnymi metalami. Najczęstszym alergenem metalowym jest nikiel, ale reakcje alergiczne mogą być również wywoływane przez chrom, kobalt, pallad, złoto, srebro i inne metale.

Objawy alergii na metale obejmują zazwyczaj wyprysk kontaktowy, który manifestuje się zaczerwienieniem, swędzeniem, obrzękiem, pęcherzykami, łuszczeniem się skóry oraz niekiedy bolesność w miejscu kontaktu z alergenem. Reakcje mogą pojawić się od kilku godzin do kilku dni po ekspozycji i mogą utrzymywać się przez długi czas, jeśli kontakt z alergenem nie zostanie przerwany.

Diagnostyka alergii na metale opiera się głównie na testach płatkowych, które pozwalają zidentyfikować konkretny metal wywołujący reakcję alergiczną. Leczenie polega przede wszystkim na unikaniu kontaktu z alergenem, stosowaniu miejscowych kortykosteroidów w celu zmniejszenia stanu zapalnego oraz w ciężkich przypadkach – lekach przeciwhistaminowych lub ogólnoustrojowych kortykosteroidach.

Szczególnym problemem klinicznym jest alergia na metale u pacjentów z implantami ortopedycznymi, stomatologicznymi czy kardiologicznymi, która może prowadzić do niepowodzeń leczenia i konieczności usunięcia implantu. Dlatego u pacjentów z podejrzeniem alergii na metale zaleca się przeprowadzenie diagnostyki alergologicznej przed planowanymi zabiegami implantacji.

Powiązane wpisy

Leksykon substancji czynnych
N-cykloheksylo-N’-fenylo-parafenylenodiamina – Właściwości farmakodynamiczne

N-cykloheksylo-N’-fenylo-parafenylenodiamina jest składnikiem mieszaniny czarnej gumy w plastrze do prób prowokacyjnych TRUE Test 36, występującym w stężeniu 5 części na 12 części mieszaniny, która łącznie wynosi 75 μg/cm² (61 μg na płatek). Substancja ta wywołuje reakcję nadwrażliwości typu opóźnionego (IV), angażując komórki Langerhansa i limfocyty T, co prowadzi do uwolnienia limfokin, aktywacji makrofagów i rozwoju stanu zapalnego skóry. Dodatnia reakcja manifestuje się typowymi objawami kontaktowego zapalenia skóry, takimi jak rumień, obrzęk z grudkami, pęcherzyki oraz naciek zapalny w miejscu aplikacji testu.
aktywacja makrofagów, alergia kontaktowa, alergia na antybiotyki, alergia na metale, antyoksydant, komórka Langerhansa, kontaktowe zapalenie skóry, limfocyt T, limfokina, mieszanina czarnej gumy, N, N-cykloheksylo-N’-fenylo-parafenylenodiamina, N-izopropylo-N’-fenylo-parafenylenodiamina, N’-difenylo-parafenylenodiamina, naciek zapalny, nadwrażliwość typu IV, nadwrażliwość typu opóźnionego, obrzęk skóry, pęcherzyki skórne, plaster TRUE Test 36, rumień, stan zapalny skóry, substancja alergizująca
Leksykon chorób i schorzeń
Wyprysk dyshidrotyczny – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka

Wyprysk dyshidrotyczny (pompholyx) to przewlekła, nawracająca dermatoza charakteryzująca się powstawaniem intensywnie świądzących, wypełnionych płynem pęcherzyków na brzegach palców, dłoniach i podeszwach stóp. Typowy przebieg obejmuje epizody trwające 2-3 tygodnie z możliwymi nawrotami. Występuje częściej u kobiet w wieku 20-40 lat, szczególnie u osób z atopią lub kontaktowym zapaleniem skóry. Czynniki wyzwalające to m.in. kontakt z metalami (nikiel, kobalt), stres, zmiany pogodowe, nadmierna potliwość, infekcje grzybicze oraz ekspozycja na detergenty i chemikalia. Diagnostyka opiera się na obrazie klinicznym, wywiadzie oraz testach płatkowych i mikologicznych w razie potrzeby. W ciężkich przypadkach należy różnicować z innymi dermatozami, takimi jak łuszczyca czy grzybica.
alergia na metale, alergia na nikiel, alitretynoina, badanie mikologiczne, biopsja skóry, cyklosporyna, czynniki drażniące skórę, dupilumab, emolienty, fototerapia, grzybica stóp i dłoni, inhibitory kalcyneuryny, kontaktowe zapalenie skóry, kortykosteroidy doustne, kortykosteroidy miejscowe, leki immunosupresyjne, lichenifikacja skóry, łuszczyca dłoni i stóp, pęcherzyki wypełnione płynem, promieniowanie UVB, PUVA, takrolimus, toksyna botulinowa, wyprysk dyshidrotyczny, zanokcica
Leksykon chorób i schorzeń
Wyprysk dyshidrotyczny – Objawy

Wyprysk dyshidrotyczny (pompholyx) to przewlekła, nawracająca dermatoza charakteryzująca się występowaniem drobnych (1-2 mm), głęboko osadzonych, wypełnionych płynem pęcherzyków na bocznych powierzchniach palców, dłoniach i podeszwach stóp. Zmiany te są intensywnie swędzące i często bolesne, utrzymują się zwykle 2-3 tygodnie, po czym następuje faza gojenia z suchą, łuszczącą się skórą i możliwymi pęknięciami. W około 80% przypadków zmiany dotyczą rąk, w 10% stóp, a w kolejnych 10% obu lokalizacji. Choroba dotyka głównie osoby w wieku 20-40 lat, częściej kobiety, i charakteryzuje się nawracającymi epizodami trwającymi od kilku tygodni do miesięcy, z okresami remisji. Przebieg może być sezonowy, nasilając się w cieplejszych miesiącach, a długotrwałe lub częste nawroty prowadzą do lichenifikacji, zmian w obrębie paznokci oraz bolesnych szczelin skóry.
alergia na metale, cellulitis, czynniki wyzwalające, faza pęcherzowa, lęk i depresja, lichenifikacja skóry, lymphangitis, nadmierna potliwość, nawroty choroby, objawy prodromalne, obrzęk, pęcherzyki, pęcherzyki wypełnione płynem, pieczenie, pompholyx, przewlekła dermatoza, przewlekłe schorzenie skórne, remisja, ropna wydzielina, stres emocjonalny, swędzenie, wyprysk dyshidrotyczny, zaburzenia snu, zakażenie bakteryjne, zapalenie naczyń chłonnych, zapalenie tkanki podskórnej, złuszczanie naskórka, zmiany paznokci

alergia na metale

Powiązane wpisy

N-cykloheksylo-N’-fenylo-parafenylenodiamina – Właściwości farmakodynamiczne

Wyprysk dyshidrotyczny – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka

Wyprysk dyshidrotyczny – Objawy