obrzęk dołkowy
Obrzęk dołkowy to objaw kliniczny charakteryzujący się występowaniem zagłębienia (dołka) w skórze po uciśnięciu opuszką palca, które utrzymuje się przez pewien czas po zwolnieniu nacisku. Jest to wynik nadmiernego gromadzenia się płynu w przestrzeni pozakomórkowej, najczęściej w tkance podskórnej.
Mechanizm powstawania obrzęku dołkowego związany jest z zaburzeniem równowagi sił Starlinga, odpowiedzialnych za wymianę płynów między łożyskiem naczyniowym a przestrzenią pozanaczyniową. Może być spowodowany zwiększonym ciśnieniem hydrostatycznym (np. w niewydolności serca), zmniejszonym ciśnieniem onkotycznym (np. w hipoalbuminemii), zwiększoną przepuszczalnością naczyń lub upośledzonym drenażem limfatycznym.
Najczęstsze przyczyny obrzęku dołkowego obejmują niewydolność serca, niewydolność nerek, marskość wątroby, zespół nerczycowy, niedożywienie, długotrwałe unieruchomienie, a także przewlekłą niewydolność żylną. Lokalizacja obrzęku może dostarczyć wskazówek diagnostycznych – obrzęki symetryczne kończyn dolnych sugerują przyczyny systemowe, podczas gdy obrzęki jednostronne mogą wskazywać na przyczyny miejscowe, jak zakrzepica żył głębokich.
Ocena kliniczna obrzęku dołkowego obejmuje określenie jego głębokości i czasu utrzymywania się dołka. Stosuje się często skalę od 1+ do 4+, gdzie 4+ oznacza najgłębszy dołek, utrzymujący się najdłużej. Diagnostyka przyczyn obrzęku dołkowego powinna obejmować dokładny wywiad, badanie fizykalne oraz badania laboratoryjne i obrazowe ukierunkowane na potencjalne przyczyny.
Leczenie obrzęku dołkowego zależy od jego etiologii i obejmuje zarówno metody niefarmakologiczne (elewacja kończyn, kompresoterapia), jak i farmakoterapię (diuretyki, leki wpływające na chorobę podstawową). Kluczowe znaczenie ma ustalenie i leczenie przyczyny pierwotnej, a nie tylko objawowe zwalczanie obrzęku.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Sartesta 5 mg + 80 mg
Lek Sartesta, zawierający amlodypinę maleinian i walsartan w dawkach 5 mg + 80 mg, 5 mg + 160 mg oraz 10 mg + 160 mg, wykazuje profil bezpieczeństwa oceniony w pięciu kontrolowanych badaniach klinicznych na 5175 pacjentach, z czego 2613 otrzymywało kombinację. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to zapalenie części nosowej gardła, objawy grypopodobne, ból głowy, omdlenia, niedociśnienie ortostatyczne, różne typy obrzęków (w tym obrzęk z tworzeniem dołka pod wpływem ucisku, obrzęk twarzy i obrzęki obwodowe), zmęczenie, nagłe zaczerwienienie twarzy oraz uderzenia gorąca. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000), z większością wymienionych objawów występujących często lub niezbyt często. Warto podkreślić, że niektóre działania niepożądane pojawiają się częściej przy monoterapii amlodypiną lub walsartanem niż przy ich połączeniu w preparacie Sartesta.
amlodypiny maleinian, badanie kontrolowane, ból głowy, klasyfikacja MedDRA, nadwrażliwość, niedociśnienie ortostatyczne, objawy grypopodobne, obrzęk dołkowy, obrzęk obwodowy, obrzęk twarzy, omdlenie, Sartesta, skutek uboczny, uderzenie gorąca, walsartan, zaburzenia immunologiczne, zaburzenia naczyniowe, zaburzenia ogólne, zaburzenia układu nerwowego, zaczerwienienie twarzy, zakażenia pasożytnicze, zapalenie nosowej części gardła - Leksykon leków
Działania niepożądane – Wamlox 10 mg + 160 mg
Wamlox, preparat złożony zawierający amlodypinę (5 mg lub 10 mg) oraz walsartan (80 mg lub 160 mg), wykazuje profil działań niepożądanych głównie związanych z układem sercowo-naczyniowym. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to obrzęki (często), niedociśnienie ortostatyczne (niezbyt często), bóle głowy (często), zmęczenie i osłabienie (często), a także nagłe zaczerwienienie twarzy i uderzenia gorąca (często). Rzadziej występują reakcje nadwrażliwości (rzadko) oraz omdlenia (niezbyt często). Profil bezpieczeństwa leku został potwierdzony w pięciu kontrolowanych badaniach klinicznych z udziałem 5175 pacjentów, z czego 2613 otrzymywało skojarzenie amlodypiny i walsartanu. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania, co ułatwia ocenę ryzyka u poszczególnych pacjentów.
amlodypina, antagonista receptora angiotensyny, bloker kanałów wapniowych, ból głowy, ciężka reakcja nadwrażliwości, górne drogi oddechowe, nadwrażliwość, niedociśnienie ortostatyczne, obrzęk, obrzęk dołkowy, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, obrzęk twarzy, omdlenie, pochodna dihydropirydyny, preparat złożony, reakcja alergiczna, retencja płynów, rozszerzenie naczyń krwionośnych, uderzenie gorąca, układ immunologiczny, układ nerwowy, układ sercowo-naczyniowy, walsartan, zaburzenie naczyniowe, zaczerwienienie twarzy, zapalenie nosa i gardła, zawrót głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Wamlox 5 mg + 320 mg
Lek Wamlox, zawierający amlodypinę i walsartan, jest stosowany w terapii nadciśnienia tętniczego i oceniany w pięciu kontrolowanych badaniach klinicznych obejmujących 5175 pacjentów, z czego 2613 otrzymywało kombinację obu substancji. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane to zapalenie części nosowej gardła, objawy grypopodobne, reakcje nadwrażliwości, ból głowy, omdlenia, niedociśnienie ortostatyczne, obrzęki (w tym obrzęk z tworzeniem dołka, obrzęk twarzy i obwodowy), zmęczenie, nagłe zaczerwienienie twarzy i szyi, osłabienie oraz uderzenia gorąca. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000), z uwzględnieniem porównania do stosowania amlodypiny i walsartanu osobno.
amlodypina i walsartan, ból głowy, ciśnienie tętnicze, działanie niepożądane leku, górne drogi oddechowe, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne, niedotlenienie mózgu, objawy grypopodobne, obrzęk, obrzęk dołkowy, obrzęk obwodowy, obrzęk twarzy, omdlenie, personel medyczny, produkt leczniczy, reakcja nadwrażliwości, uderzenia gorąca, układ immunologiczny, zaczerwienienie, zapalenie gardła