nieprawidłowość sercowo-naczyniowa

Nieprawidłowość sercowo-naczyniowa to szeroki termin odnoszący się do różnorodnych zaburzeń dotyczących serca i naczyń krwionośnych. Obejmuje zarówno wrodzone wady anatomiczne, jak i nabyte schorzenia układu krążenia, które mogą wpływać na funkcjonowanie serca, tętnic, żył i naczyń limfatycznych.

Wrodzone nieprawidłowości sercowo-naczyniowe to anomalie strukturalne występujące od urodzenia, takie jak ubytki przegrody międzykomorowej, tetralogia Fallota czy koarktacja aorty. Nabyte nieprawidłowości mogą wynikać z procesów patologicznych jak miażdżyca, nadciśnienie tętnicze, choroba wieńcowa czy zaburzenia rytmu serca.

Diagnostyka nieprawidłowości sercowo-naczyniowych obejmuje badania obrazowe (echokardiografia, angiografia, tomografia komputerowa, rezonans magnetyczny), elektrokardiografię, badania laboratoryjne oraz próby czynnościowe. Wczesna identyfikacja i właściwe leczenie tych nieprawidłowości ma kluczowe znaczenie dla zapobiegania powikłaniom, takim jak niewydolność serca, udar mózgu czy nagły zgon sercowy.

Leczenie nieprawidłowości sercowo-naczyniowych zależy od rodzaju zaburzenia i może obejmować farmakoterapię, zabiegi inwazyjne (angioplastyka, stentowanie), operacje kardiochirurgiczne, a także modyfikację stylu życia. Postępy w medycynie, szczególnie w kardiologii interwencyjnej i kardiochirurgii, znacząco poprawiły rokowanie pacjentów z tymi schorzeniami.

Powiązane wpisy

  1. 15.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl