kryteria Duke’a

Kryteria Duke’a to zespół standardowych wytycznych diagnostycznych opracowanych do oceny prawdopodobieństwa infekcyjnego zapalenia wsierdzia (IZW). Zostały one opublikowane po raz pierwszy w 1994 roku przez Uniwersytet Duke, a następnie zmodyfikowane w 2000 roku w celu zwiększenia ich czułości i swoistości.

Kryteria Duke’a dzielą się na duże i małe. Do dużych kryteriów należą: dodatnie posiewy krwi z typowymi drobnoustrojami powodującymi IZW, dowody zajęcia wsierdzia w badaniach obrazowych (np. echokardiografia) oraz nowe niedomykalności zastawkowe. Małe kryteria obejmują m.in. predyspozycje (np. wady zastawkowe serca), gorączkę, zjawiska naczyniowe, zmiany immunologiczne oraz dodatnie posiewy krwi niespełniające dużych kryteriów.

Na podstawie liczby spełnionych kryteriów, przypadki klasyfikuje się jako pewne (definite), prawdopodobne (possible) lub odrzucone (rejected). Rozpoznanie pewne IZW stawia się przy spełnieniu 2 dużych kryteriów, 1 dużego i 3 małych lub 5 małych. Kryteria Duke’a stanowią obecnie złoty standard w diagnostyce IZW, jednak zawsze należy je interpretować w kontekście klinicznym.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl