18F-FDG PET/CT
18F-FDG PET/CT (Pozytonowa tomografia emisyjna z fluorodeoksyglukozą znakowaną izotopem fluoru-18 połączona z tomografią komputerową) to zaawansowana technika obrazowania medycznego, która łączy funkcjonalne dane metaboliczne z PET oraz anatomiczne dane strukturalne z CT. Badanie wykorzystuje właściwości radioaktywnie znakowanej glukozy (18F-FDG), która gromadzi się w komórkach o wysokim metabolizmie, typowych dla procesów nowotworowych.
Podstawową zaletą 18F-FDG PET/CT jest możliwość wykrywania zmian nowotworowych we wczesnym stadium choroby, często przed pojawieniem się zmian strukturalnych widocznych w standardowych badaniach obrazowych. Metoda ta znajduje zastosowanie w diagnostyce, ocenie zaawansowania, monitorowaniu odpowiedzi na leczenie oraz wykrywaniu wznowy w różnych typach nowotworów, w tym raku płuca, chłoniakach, raku jelita grubego, raku piersi czy czerniaku.
Zwiększony wychwyt 18F-FDG obserwuje się nie tylko w komórkach nowotworowych, ale również w stanach zapalnych i infekcyjnych, co należy uwzględnić w diagnostyce różnicowej. W interpretacji wyników istotne jest zintegrowane podejście oceniające zarówno dane z PET (intensywność wychwytu radioznacznika wyrażona wartością SUV – standardized uptake value), jak i obraz anatomiczny z CT, co pozwala na bardziej precyzyjną lokalizację i charakterystykę zmian patologicznych.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Rak przełyku – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Rak przełyku stanowi istotne wyzwanie onkologiczne, będąc dziewiątym najczęściej diagnozowanym nowotworem i szóstą przyczyną zgonów z powodu raka na świecie. Pomimo postępów terapeutycznych, 5-letni wskaźnik przeżywalności pozostaje niski, wynosząc poniżej 20%, a w Kanadzie 16%. Rokowanie jest ściśle związane ze stadium zaawansowania choroby według klasyfikacji TNM AJCC: stadium I cechuje 5-letnie przeżycie około 65%, stadium II – 30%, stadium III – 20%, a stadium IV – jedynie 5% (przeżycie 4-letnie). Lokalizacja guza i podtyp histologiczny również wpływają na prognozę – np. mieszany podtyp gruczolakoraka (EAM) wykazuje lepsze wskaźniki przeżycia całkowitego (48,4% po roku, 11% po 5 latach) niż rak płaskonabłonkowo-gruczołowy (EASC). Nawrót choroby jest powszechny, z ponad 50% pacjentów doświadczających wznowy w ciągu 1-3 lat po leczeniu operacyjnym, a mediana przeżycia po nawrocie wynosi 12,9 miesiąca. Leczenie chirurgiczne zapewnia istotnie lepsze wyniki przeżycia niż samodzielna chemioradioterapia lub chemioterapia/radioterapia.
18F-FDG PET/CT, chemioradioterapia, DeepSurv, gruczolakorak przełyku, klasyfikacja TNM, leczenie uzupełniające, metylacja DNA, metylacja MGMT, model predykcyjny, model proporcjonalnego hazardu Coxa, nawrót choroby, nomogram prognostyczny, połączenie żołądkowo-przełykowe, przerzut do wątroby, przerzut do węzłów chłonnych, przerzut odległy, przeżycie całkowite, przeżycie specyficzne dla raka, radiomika, rak gruczołowy przełyku, rak płaskonabłonkowy przełyku, rak przełyku, Random Survival Forest, stadium zaawansowania, uczenie maszynowe, wskaźnik przeżywalności