igła doczaszkowa
Igła doczaszkowa to specjalistyczne narzędzie medyczne stosowane do uzyskania dostępu do przestrzeni wewnątrzczaszkowych, najczęściej w celu wykonania nakłucia lędźwiowego, pobrania płynu mózgowo-rdzeniowego lub podania leków bezpośrednio do przestrzeni podpajęczynówkowej.
Igły doczaszkowe charakteryzują się specjalną konstrukcją z mandrynem, który zapobiega uszkodzeniu tkanek podczas wprowadzania. Występują w różnych rozmiarach, przy czym najczęściej stosowane to igły Quincke (z ostro ściętym końcem) oraz igły atraumatyczne typu Sprotte lub Whitacre (z bocznym otworem), które zmniejszają ryzyko popunkcyjnych bólów głowy.
Zastosowanie igieł doczaszkowych obejmuje diagnostykę neurologiczną (pobranie płynu mózgowo-rdzeniowego w celu wykrycia infekcji, krwawień czy chorób demielinizacyjnych), znieczulenie podpajęczynówkowe, terapię dokanałową oraz monitorowanie ciśnienia wewnątrzczaszkowego. Prawidłowa technika wprowadzania igły doczaszkowej jest kluczowa dla zminimalizowania powikłań, takich jak popunkcyjne bóle głowy czy infekcje.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Betafact 500 IU 500 j.m./fiolkę
BETAFACT to ludzki czynnik IX krzepnięcia dostępny w dawkach 250 j.m., 500 j.m. i 1000 j.m., o stężeniu 50 j.m./ml po rekonstytucji i swoistej aktywności około 110 j.m./mg białka. Produkt występuje w formie proszku i rozpuszczalnika do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, zawiera substancje pomocnicze takie jak sód (2,6 mg/ml) i heparynę, co może mieć znaczenie kliniczne. Preparat jest wytwarzany z osocza ludzkiego i wymaga aseptycznej rekonstytucji, podczas której proszek rozpuszcza się w rozpuszczalniku w czasie krótszym niż 5 minut, tworząc bezbarwny lub lekko opalizujący roztwór. Po przygotowaniu roztwór należy podać dożylnie, z maksymalną szybkością infuzji 4 ml/min, bez mieszania z innymi lekami i wyłącznie przy użyciu zestawów z polipropylenu, aby uniknąć adsorpcji czynnika IX i utraty skuteczności.
adsorpcja, aktywność swoista, chlorek sodu, chlorowodorek lizyny, cytrynian sodu, czynnik krzepnięcia IX, dysfagia, Farmakopea Europejska, heparyna sodowa, igła doczaszkowa, igła dożylna, niezgodność farmaceutyczna, podanie dożylne, polipropylen, rekonstytucja leku, roztwór do wstrzykiwań, stabilność chemiczna, test krzepnięcia, warunki aseptyczne, woda do wstrzykiwań - Leksykon leków
Skład i postać leku – Betafact 250 IU 250 j.m./fiolkę
BETAFACT to ludzki czynnik IX krzepnięcia krwi dostępny w dawkach 250 j.m., 500 j.m. oraz 1000 j.m., w postaci proszku do rekonstytucji z rozpuszczalnikiem, co po rozpuszczeniu daje stężenie 50 j.m./ml. Aktywność swoista wynosi około 110 j.m./mg białka. Produkt jest wytwarzany z osocza ludzkiego i zawiera substancje pomocnicze takie jak chlorek sodu, heparyna, lizyna, arginina oraz cytrynian sodu, a rozpuszczalnik to woda do wstrzykiwań. Każde opakowanie zawiera fiolkę z proszkiem, fiolkę z rozpuszczalnikiem oraz zestaw do rekonstytucji z igłą z filtrem. Produkt należy przechowywać w lodówce w temperaturze 2-8°C, nie zamrażać, a po wyjęciu może być przechowywany do 6 miesięcy w temperaturze do 25°C bez ponownego chłodzenia. Okres ważności wynosi 30 miesięcy, a roztwór po rekonstytucji powinien być podany dożylnie natychmiast, z maksymalną szybkością infuzji 4 ml/min.
adsorpcja czynnika krzepnięcia, cytrynian sodu, Farmakopea Europejska, fiolka z proszkiem, heparyna sodowa, igła doczaszkowa, igła dożylna, igła z filtrem, infuzja dożylna, IX czynnik krzepnięcia krwi, osocze dawców, rekonstytucja produktu, substancja pomocnicza, test krzepnięcia, warunki aseptyczne, woda do wstrzykiwań, wstrzyknięcie dożylne - Leksykon leków
Skład i postać leku – Betafact 1000 IU 1000 j.m./fiolkę
BETAFACT to ludzki czynnik IX krzepnięcia dostępny w dawkach 250 j.m., 500 j.m. oraz 1000 j.m., w postaci proszku do rekonstytucji z rozpuszczalnikiem, co po przygotowaniu daje stężenie 50 j.m./ml. Aktywność swoista wynosi około 110 j.m./mg białka, a preparat jest produktem osocza ludzkiego zawierającym substancje pomocnicze takie jak sód (2,6 mg/ml) i heparynę. Produkt należy przechowywać w lodówce w temperaturze 2-8°C, nie zamrażać, a po wyjęciu może być przechowywany do 6 miesięcy w temp. do 25°C. Okres ważności wynosi 30 miesięcy. Po rekonstytucji roztwór jest stabilny do 3 godzin w 25°C i powinien być podany dożylnie natychmiast, z szybkością nie przekraczającą 4 ml/min. Preparat nie może być mieszany z innymi lekami i należy stosować wyłącznie zestawy z polipropylenu, aby uniknąć adsorpcji czynnika IX i utraty skuteczności.
adsorpcja czynnika krzepnięcia, chlorowodorek lizyny, cytrynian sodu, czynnik IX krzepnięcia krwi, heparyna sodowa, igła doczaszkowa, igła z filtrem, osocze dawców krwi, podanie dożylne, proszek do sporządzania roztworu, przechowywanie leków w lodówce, rekonstytucja produktu, test krzepnięcia, warunki aseptyczne, woda do wstrzykiwań