deficyt immunologiczny
Deficyt immunologiczny (niedobór odporności) to stan, w którym układ immunologiczny organizmu nie funkcjonuje prawidłowo, co prowadzi do zwiększonej podatności na infekcje. Zaburzenia te mogą być wrodzone (pierwotne niedobory odporności) lub nabyte (wtórne niedobory odporności), które rozwijają się w trakcie życia w wyniku chorób, leków lub innych czynników.
Pierwotne niedobory odporności (PNO) są uwarunkowane genetycznie i objawiają się zazwyczaj we wczesnym dzieciństwie. Obecnie znanych jest ponad 400 różnych jednostek chorobowych zaliczanych do PNO. Najczęstsze z nich to pospolity zmienny niedobór odporności (CVID), agammaglobulinemia sprzężona z chromosomem X oraz ciężki złożony niedobór odporności (SCID).
Wtórne niedobory odporności mogą być spowodowane przez zakażenie HIV, niedożywienie, choroby nowotworowe (szczególnie układu krwiotwórczego), stosowanie leków immunosupresyjnych, chemioterapię, radioterapię, a także stres i podeszły wiek. Najczęstszym wtórnym niedoborem odporności na świecie jest AIDS wywołany przez wirusa HIV.
Diagnostyka deficytów immunologicznych obejmuje ocenę kliniczną, badania laboratoryjne (morfologia krwi z rozmazem, poziom immunoglobulin, subpopulacje limfocytów), testy czynnościowe komórek układu odpornościowego oraz badania genetyczne. Leczenie zależy od rodzaju niedoboru i może obejmować substytucję immunoglobulin, antybiotykoterapię, przeszczepienie komórek macierzystych lub terapię genową.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Morfolinylomerkaptobenzotiazol – Przeciwwskazania stosowania
Morfolinylomerkaptobenzotiazol jest składnikiem mieszaniny pochodnych merkaptanowych w produkcie TRUE Test 36, stosowanym w diagnostyce alergicznego kontaktowego zapalenia skóry. Substancja ta znajduje się w panelu nr 2, płatku nr 22, w równych proporcjach wagowych z N-cykloheksylobenzotiazylosufonamidem oraz disiarczkiem dibenzotiazylu, przy łącznym stężeniu 75 μg/cm² (61 μg/płatek). Testy z tą substancją są przeciwwskazane u pacjentów z ciężkim lub uogólnionym aktywnym zapaleniem skóry, nadwrażliwością na substancje pomocnicze, aktywnymi zmianami zapalnymi w miejscu aplikacji, rozległymi zmianami skórnymi oraz podczas terapii immunosupresyjnej lub kortykosteroidami, które mogą zaburzać reakcję skórną. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z atopowym zapaleniem skóry, przyjmujących leki immunosupresyjne, a także u dzieci, osób starszych, kobiet w ciąży i karmiących piersią.
alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, atopowe zapalenie skóry, bliznowiec, deficyt immunologiczny, disiarczek dibenzotiazylu, kortykosteroid, kortykosteroid miejscowy, leczenie kortykosteroidami, lek immunosupresyjny, łuszczyca, morfolinylomerkaptobenzotiazol, N-cykloheksylobenzotiazylosufonamid, obrzęk naczynioruchowy, pemfigoid, pochodna merkaptanowa, próba prowokacyjna, promieniowanie UV, reakcja alergiczna, terapia immunosupresyjna, test płatkowy, TRUE Test 36, uszkodzenie naskórka, wyprysk kontaktowy, zabieg dermatologiczny, zaburzenie pigmentacji, zapalenie skóry, zmiany zapalne