niedorozwój szkliwa

Niedorozwój szkliwa (hipoplazja szkliwa) to wada rozwojowa zębów, charakteryzująca się zmniejszoną ilością i/lub nieprawidłową jakością tkanki szkliwnej. Jest to najczęstsza wada strukturalna szkliwa, która może dotyczyć zarówno uzębienia mlecznego, jak i stałego.

Etiologia niedorozwoju szkliwa jest wieloczynnikowa. Może mieć podłoże genetyczne (np. amelogenesis imperfecta), lub być wynikiem działania czynników środowiskowych, takich jak: niedobory żywieniowe, infekcje matki w czasie ciąży, choroby zakaźne dziecka, urazy mechaniczne zębów mlecznych, czy ekspozycja na substancje toksyczne (np. nadmiar fluoru).

Klinicznie niedorozwój szkliwa objawia się ubytkami w szkliwie, zmianą zabarwienia (białe, żółte lub brązowe plamy), zwiększoną wrażliwością zębów oraz ich większą podatnością na próchnicę. Charakterystyczne są również nierówności i rowki na powierzchni zębów, które mogą mieć charakter punktowy, liniowy lub rozlany.

Diagnostyka opiera się na badaniu klinicznym oraz radiologicznym. Leczenie niedorozwoju szkliwa jest uzależnione od nasilenia defektu i obejmuje metody profilaktyczne (remineralizacja, uszczelnianie bruzd), zachowawcze (wypełnienia kompozytowe) oraz protetyczne (licówki, korony). Kluczowe znaczenie ma wczesne rozpoznanie i wdrożenie odpowiedniego postępowania terapeutycznego.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl