chlorowodorek lizyny
Chlorowodorek lizyny (L-lizyny HCl) to forma aminokwasu lizyny związana z kwasem solnym. Lizyna jest jednym z ośmiu aminokwasów egzogennych niezbędnych dla organizmu człowieka, którego organizm nie potrafi syntetyzować samodzielnie i musi być dostarczana z dietą.
W praktyce klinicznej chlorowodorek lizyny jest wykorzystywany jako suplement diety przy niedoborach tego aminokwasu, które mogą prowadzić do zaburzeń wzrostu, anemii, zaburzeń immunologicznych oraz problemów z gojeniem ran. Jest również stosowany w żywieniu pozajelitowym oraz jako składnik mieszanek odżywczych dla pacjentów z zaburzeniami wchłaniania.
Chlorowodorek lizyny ma lepszą biodostępność niż czysta lizyna, co sprawia, że jest częściej stosowaną formą suplementacji. W badaniach klinicznych wykazano również jego potencjalne działanie przeciwwirusowe, szczególnie w odniesieniu do wirusa opryszczki pospolitej (HSV), choć mechanizm tego działania nie jest jeszcze w pełni wyjaśniony.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Nutriflex Plus
Nutriflex plus to dwukomorowy zestaw do sporządzania roztworu do infuzji, zawierający precyzyjnie zbilansowaną mieszankę aminokwasów egzogennych (izoleucyna 2,82 g/1000 ml, leucyna 3,76 g/1000 ml, lizyna 2,73 g/1000 ml, metionina 2,35 g/1000 ml, fenyloalanina 4,21 g/1000 ml, treonina 2,18 g/1000 ml, tryptofan 0,68 g/1000 ml, walina 3,12 g/1000 ml) oraz endogennych (m.in. arginina 3,24 g/1000 ml, histydyna 1,50 g/1000 ml, alanina 5,82 g/1000 ml). Preparat zawiera także elektrolity: sód 37,2 mmol/1000 ml, potas 25,0 mmol/1000 ml, magnez 5,7 mmol/1000 ml, wapń 3,6 mmol/1000 ml, fosforany 20,0 mmol/1000 ml, octany 22,9 mmol/1000 ml i chlorki 35,5 mmol/1000 ml oraz glukozę jednowodną jako źródło energii węglowodanowej (150 g/1000 ml). Całkowita wartość energetyczna wynosi 3313 kJ (792 kcal) na 1000 ml, z czego 803 kJ (192 kcal) pochodzi z aminokwasów, a 2510 kJ (600 kcal) z węglowodanów. Produkt dostępny jest w opakowaniach 1000 ml i 2000 ml, o osmolarności 1400 mOsm/l i pH 4,8–6,0, w dwuwarstwowych woreczkach z separacją roztworów do momentu ich aseptycznego zmieszania.
alanina, aminokwas egzogenny, aminokwas endogenny, chlorowodorek histydyny, chlorowodorek lizyny, emulsja tłuszczowa, fenyloalanina, glicyna, izoleucyna, kwas asparaginowy, kwas cytrynowy, kwas glutaminowy, leucyna, metionina, osmolarność teoretyczna, pochłaniacz tlenu, prolina, roztwór aminokwasów, roztwór do infuzji, roztwór glukozy, seryna, substancja pomocnicza, treonina, tryptofan, walina, woda do wstrzykiwań, worek dwukomorowy, zawartość aminokwasów, zawartość azotu, zawartość węglowodanów - Leksykon substancji czynnych
Lizyna – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Lizyna, jako aminokwas niezbędny, jest składnikiem wielu preparatów stosowanych w żywieniu pozajelitowym, jednak dane kliniczne dotyczące jej bezpieczeństwa u kobiet w ciąży i karmiących piersią są ograniczone. Produkty takie jak Aminoplasmal 15% (7,95 g lizyny/1000 ml) czy Aminomix 1 Novum (4,125 g lizyny/1000 ml) nie mają specyficznych badań reprodukcyjnych na zwierzętach, a ich stosowanie w ciąży wymaga dokładnej oceny korzyści i ryzyka. Niektóre preparaty, np. Nutriflex Basal (2,27 g lizyny/1000 ml), są przeciwwskazane w ciąży, chyba że stan kliniczny wymaga żywienia pozajelitowego. W przypadku karmienia piersią, aminokwasy przenikają do mleka, jednak większość produktów stosowanych w dawkach terapeutycznych nie powinna negatywnie wpływać na noworodki, choć karmienie piersią podczas żywienia pozajelitowego jest zazwyczaj odradzane. Preparaty zawierające karbocysteinę z lizyną (np. Flegamax Forte) powinny być stosowane z ostrożnością lub unikać ich stosowania w ciąży i laktacji ze względu na brak danych i potencjalne ryzyko.
aminokwas, aminokwas niezbędny, Aminoplasmal, bezpieczeństwo farmakoterapii, chlorowodorek lizyny, ciąża, dawka lecznicza, dawka terapeutyczna, karbocysteina z lizyną, karmienie piersią, kobieta karmiąca piersią, lizyna, noworodek przedwcześnie urodzony, octan lizyny, płodność, preparat farmaceutyczny, profil bezpieczeństwa, przenikanie do mleka ludzkiego, roztwór aminokwasów, stosunek korzyści do ryzyka, terapia, wpływ na reprodukcję, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Skład i postać leku – Immunate 250 IU FVIII/190 IU VWF 250 j.m/fiol. (50 j.m./ml)
Immunate 250 IU FVIII/190 IU VWF to liofilizowany preparat do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, zawierający nominalnie 250 j.m. czynnika krzepnięcia VIII oraz 190 j.m. czynnika von Willebranda (VWF:RCo) pochodzących z ludzkiego osocza. Po rekonstytucji stężenia wynoszą około 50 j.m./ml FVIII i 38 j.m./ml VWF. Aktywność FVIII określana jest metodą chromogenną zgodną z Farmakopeą Europejską, a aktywność VWF metodą z kofaktorem ristocetyny. Preparat zawiera substancje pomocnicze takie jak albumina ludzka, glicyna, chlorek sodu, cytrynian sodu, chlorowodorek lizyny oraz chlorek wapnia, które stabilizują białka i utrzymują odpowiednie pH oraz izotoniczność. Produkt jest dostępny w jednodawkowych fiolkach, które należy rekonstytuować bezpośrednio przed podaniem, stosując aseptyczną technikę i dołączony zestaw do podawania, aby uniknąć ryzyka skażenia i mikrozatorowości.
adsorpcja leku, albumina ludzka, chlorek wapnia, chlorowodorek lizyny, cytrynian sodu, czynnik krzepnięcia VIII, czynnik von Willebranda, fiolka szklana, glicyna, igła motylkowa, kaskada krzepnięcia, kofaktor ristocetyny, mikrozatorowość, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności leku, osocze ludzkie, podanie dożylne, rekonstytucja proszku, roztwór izotoniczny, skażenie bakteryjne, substancja pomocnicza, technika aseptyczna, zestaw infuzyjny - Leksykon leków
Skład i postać leku – Betafact 500 IU 500 j.m./fiolkę
BETAFACT to ludzki czynnik IX krzepnięcia dostępny w dawkach 250 j.m., 500 j.m. i 1000 j.m., o stężeniu 50 j.m./ml po rekonstytucji i swoistej aktywności około 110 j.m./mg białka. Produkt występuje w formie proszku i rozpuszczalnika do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, zawiera substancje pomocnicze takie jak sód (2,6 mg/ml) i heparynę, co może mieć znaczenie kliniczne. Preparat jest wytwarzany z osocza ludzkiego i wymaga aseptycznej rekonstytucji, podczas której proszek rozpuszcza się w rozpuszczalniku w czasie krótszym niż 5 minut, tworząc bezbarwny lub lekko opalizujący roztwór. Po przygotowaniu roztwór należy podać dożylnie, z maksymalną szybkością infuzji 4 ml/min, bez mieszania z innymi lekami i wyłącznie przy użyciu zestawów z polipropylenu, aby uniknąć adsorpcji czynnika IX i utraty skuteczności.
adsorpcja, aktywność swoista, chlorek sodu, chlorowodorek lizyny, cytrynian sodu, czynnik krzepnięcia IX, dysfagia, Farmakopea Europejska, heparyna sodowa, igła doczaszkowa, igła dożylna, niezgodność farmaceutyczna, podanie dożylne, polipropylen, rekonstytucja leku, roztwór do wstrzykiwań, stabilność chemiczna, test krzepnięcia, warunki aseptyczne, woda do wstrzykiwań - Leksykon leków
Skład i postać leku – Immunate 500 IU FVIII/375 IU VWF 500 j.m/fiol. (100 j.m./ml
Immunate 500 IU FVIII/375 IU VWF to złożony preparat zawierający ludzki czynnik krzepnięcia VIII (500 j.m. na fiolkę, około 100 j.m./ml po rekonstytucji) oraz czynnik von Willebranda (375 j.m. na fiolkę, około 75 j.m./ml po rekonstytucji). Aktywność FVIII oznaczana jest metodą chromogenną zgodnie z Farmakopeą Europejską, a VWF metodą kofaktora ristocetyny (VWF:RCo). Produkt jest wytwarzany z ludzkiego osocza i zawiera substancje pomocnicze takie jak albumina ludzka, glicyna, chlorek sodu, cytrynian sodu, chlorowodorek lizyny oraz chlorek wapnia. Immunate jest dostępny w postaci proszku i rozpuszczalnika do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, pakowany w fiolki ze szkła typu II (proszek) i typu I (rozpuszczalnik), z kompletnym zestawem do podania, w tym strzykawką i igłą.
adsorpcja czynnika krzepnięcia, albumina ludzka, chlorek sodu, chlorek wapnia, chlorowodorek lizyny, cytrynian sodu, czas półtrwania, czynnik krzepnięcia VIII, czynnik VIII, czynnik von Willebranda, glicyna, kofaktor ristocetyny, krzepnięcie krwi, mikrozatorowość, niezgodność farmaceutyczna, osocze ludzkie, parametry farmakokinetyczne, przygotowanie roztworu, rekonstytucja produktu, roztwór izotoniczny soli, skażenie bakteryjne, temperatura pokojowa, warunki aseptyczne, woda do wstrzykiwań - Leksykon substancji czynnych
Lizyna – Interakcje
Lizyna, będąca składnikiem wielu preparatów do żywienia pozajelitowego (np. Aminoplasmal B. Braun 10%, Aminomel Nephro, Multimel N4-550 E), wykazuje ograniczone dane dotyczące interakcji farmakologicznych. Istotne są jednak interakcje farmaceutyczne i farmakodynamiczne związane z obecnością elektrolitów i innych składników w tych preparatach. Produkty zawierające lizynę i potas (np. Multimel N4-550 E, Multimel N6-900 E) mogą zwiększać ryzyko hiperkaliemii u pacjentów stosujących diuretyki oszczędzające potas, inhibitory ACE, antagoniści receptora angiotensyny II oraz leki immunosupresyjne (takrolimus, cyklosporyna). Preparaty zawierające wapń (np. Clinimix N17G35E, Finomel, Numeta G13%E Preterm) nie powinny być łączone z ceftriaksonem ze względu na ryzyko wytrącania osadów soli wapniowych ceftriaksonu, co jest szczególnie niebezpieczne u noworodków ≤ 28 dni życia. Ponadto, jednoczesne podawanie lizyny z krwią przez ten sam zestaw do infuzji jest przeciwwskazane z powodu ryzyka pseudoaglutynacji.
antagonista receptora angiotensyny II, chlorowodorek lizyny, dehydrogenaza mleczanowa, diuretyk oszczędzający potas, działanie przeciwzakrzepowe, emulsja, hiperkaliemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, interakcja farmaceutyczna, interakcja farmakodynamiczna, karbocysteina z lizyną, klirens triglicerydów, lek immunosupresyjny, lek przeciwkaszlowy, lipaza lipoproteinowa, lipoliza osoczowa, osad soli wapniowej, pochodna kumaryny, pseudoaglutynacja, śluz oskrzelowy, układ lipazy, witamina K1, żywienie parenteralne - Leksykon substancji czynnych
Lizyna – Wskazania do stosowania
Lizyna, jako aminokwas niezbędny, pełni kluczową rolę w syntezie białek oraz procesach metabolicznych, co czyni ją istotnym składnikiem preparatów do żywienia pozajelitowego. Wskazania do jej stosowania obejmują pacjentów, u których odżywianie doustne lub dojelitowe jest niemożliwe, niewystarczające lub przeciwwskazane, w tym osoby z ostrą lub przewlekłą niewydolnością nerek (w tym poddawane hemodializie lub hemofiltracji), ciężką niewydolnością wątroby z encefalopatią, a także dzieci, niemowlęta i noworodki, w tym wcześniaki. Lizyna jest podawana w formie roztworów aminokwasowych, często w połączeniu z węglowodanami i innymi składnikami odżywczymi, co zapewnia kompleksowe pokrycie zapotrzebowania metabolicznego i energetycznego organizmu. Preparaty te są dostosowane do specyficznych potrzeb klinicznych, uwzględniając stopień katabolizmu oraz wiek pacjenta.
aminokwas niezbędny, bilans azotowy, chlorowodorek lizyny, dializa otrzewnowa, działanie mukolityczne, encefalopatia wątrobowa, hemodializa, hemofiltracja, karbocysteina, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, octan lizyny, odżywianie dojelitowe, preparat wieloskładnikowy, roztwór aminokwasów, zapalenie błony śluzowej, zapalenie krtani, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie zatok, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Skład i postać leku – Omegaflex peri –
Omegaflex peri to gotowa do użycia emulsja do infuzji dożylnej, dostępna w trójkomorowych workach o pojemnościach 1250 ml, 1875 ml i 2500 ml, przeznaczona do kompleksowego żywienia pozajelitowego. Produkt zawiera roztwór aminokwasów (32-80 g), emulsję tłuszczową (40-100 g) oraz roztwór glukozy (64-160 g), dostarczając odpowiednio 4,6-11,4 g azotu, 64-160 g węglowodanów oraz 40-100 g tłuszczów. Elektrolity zawarte w emulsji obejmują m.in. sód (40-100 mmol), potas (24-60 mmol), magnez (2,4-6 mmol), wapń (2,4-6 mmol) i cynk (0,024-0,06 mmol). Wartość energetyczna emulsji wynosi od 765 do 1910 kcal na opakowanie, z osmolalnością około 950 mOsm/kg i pH 5,0-6,0. Produkt zawiera substancje pomocnicze takie jak kwas cytrynowy, glicerol, fosfolipidy jaja kurzego, all-rac-α-tokoferol oraz wodę do wstrzykiwań, które zapewniają stabilność i odpowiednie właściwości fizykochemiczne emulsji.
alanina, alanylo-glutamina, arginina, chlorowodorek histydyny, chlorowodorek lizyny, emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, fenyloalanina, fosfolipidy jaja, glicyna, izoleucyna, kwas asparaginowy, kwas cytrynowy, kwas glutaminowy, leucyna, metionina, oleinian sodu, olej sojowy, omega-3 triglicerydy, osmolalność, osmolarność, pierwiastki śladowe, podanie dożylne, prolina, roztwór aminokwasów, roztwór glukozy, seryna, treonina, triglicerydy kwasów tłuszczowych, tryptofan, walina, worek trójkomorowy, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Skład i postać leku – Omegaflex special –
Omegaflex special to trzykomorowa emulsja do infuzji dożylnej, zawierająca roztwór glukozy (do 270 g w 1875 ml), emulsję tłuszczową (do 75 g w 1875 ml) oraz roztwór aminokwasów (do 105,1 g w 1875 ml), dostarczająca pełne spektrum aminokwasów egzogennych i endogennych w precyzyjnych proporcjach. Preparat zapewnia zbilansowane źródło energii (całkowita wartość kaloryczna w 1000 ml wynosi 1180 kcal) oraz elektrolity (np. sód 53,6 mmol, potas 37,6 mmol, magnez 4,2 mmol, wapń 4,2 mmol w 1000 ml). Osmolalność wynosi 2115 mOsm/kg, a pH mieści się w zakresie 5,0-6,0. Produkt jest dostępny w opakowaniach 625 ml, 1000 ml, 1250 ml i 1875 ml i wymaga zmieszania zawartości wszystkich komór przed podaniem.
aminokwas egzogenny, aminokwas endogenny, aminokwas warunkowo egzogenny, chlorowodorek lizyny, emulgator, emulsja do infuzji dożylnej, emulsja tłuszczowa, fosfolipidy jaja kurzego, kwas asparaginowy, kwas glutaminowy, niezgodność farmaceutyczna, olej sojowy oczyszczony, osmolalność, osmolarność, postać farmaceutyczna, przeciwutleniacz, roztwór aminokwasów, roztwór glukozy, stabilność chemiczna, stabilność fizykochemiczna, substancja pochłaniająca tlen, substancja pomocnicza, triglicerydy kwasów omega-3, triglicerydy nasyconych kwasów tłuszczowych, trzykomorowy worek, wartość energetyczna, wartość kaloryczna, woda do wstrzykiwań - Leksykon substancji czynnych
Chlorki – Wskazania do stosowania
Preparaty zawierające chlorki, takie jak Lipoflex peri i special oraz Olimel N9E, są kluczowymi składnikami żywienia pozajelitowego, stosowanymi u pacjentów z różnym stopniem katabolizmu, u których żywienie doustne lub dojelitowe jest niemożliwe, niewystarczające lub przeciwwskazane. Lipoflex peri, z zawartością chlorków sodu, wapnia i lizyny w zakresie 38-96 mmol/l (w zależności od objętości), dedykowany jest pacjentom z łagodnym lub umiarkowanym katabolizmem, natomiast Lipoflex special (30-90 mmol/l chlorków) przeznaczony jest dla pacjentów z umiarkowanym lub ciężkim katabolizmem. Olimel N9E, zawierający chlorki potasu, magnezu i wapnia w stężeniach 45-90 mmol/l, stosowany jest u dorosłych i dzieci powyżej 2 lat w podobnych wskazaniach. Preparaty te dostarczają również aminokwasy (32-56 g/1000 ml w Lipoflex, 56,9 g/1000 ml w Olimel), azot, węglowodany i tłuszcze, co pozwala na kompleksowe wsparcie metaboliczne w stanach przedłużonego głodzenia, pooperacyjnych, oparzeniach czy zaburzeniach wchłaniania jelitowego.
aminokwas, bilans płynowy, charakterystyka produktu leczniczego, chlorek magnezu, chlorek potasu, chlorek sodu, chlorek wapnia, chlorowodorek lizyny, choroba nerek, hemodiafiltracja, hemodializa ciągła, hemofiltracja, hiperkaliemia, jony chlorkowe, katabolizm, niedrożność przewodu pokarmowego, niewydolność nerek, ostra niewydolność nerek, przewlekła choroba nerek, równowaga kwasowo-zasadowa, terapia nerkozastępcza, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia świadomości, zapalenie jelit, zespół krótkiego jelita, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Skład i postać leku – Omegaflex plus Produkt złożony
Omegaflex plus to złożony produkt leczniczy w formie emulsji do infuzji dożylnej, dostarczany w trzykomorowym worku umożliwiającym oddzielne przechowywanie roztworu glukozy, emulsji tłuszczowej oraz roztworu aminokwasów przed podaniem. Dostępny jest w objętościach 1250 ml, 1875 ml i 2500 ml, zawierających odpowiednio 150-300 g glukozy, 50-100 g tłuszczów (w tym 5-10 g kwasów omega-3) oraz 48-96 g aminokwasów, co odpowiada 6,8-13,7 g azotu. Produkt charakteryzuje się osmolalnością 1540 mOsm/kg, pH 5,0-6,0 oraz całkowitą wartością kaloryczną od 1010 do 2530 kcal na podane objętości. Składniki elektrolitów obejmują m.in. sód (50-100 mmol), potas (35-70 mmol), magnez (4-8 mmol) i wapń (4-8 mmol). Produkt zawiera substancje pomocnicze takie jak kwas cytrynowy, glicerol, fosfolipidy jaja kurzego oraz all-rac-α-tokoferol.
alanina, arginina, chlorowodorek histydyny, chlorowodorek lizyny, emulsja do infuzji dożylnej, emulsja tłuszczowa, fenyloalanina, fosfolipidy jaja, glicyna, glukoza jednowodna, izoleucyna, kwas asparaginowy, kwas cytrynowy, kwas glutaminowy, leucyna, magnezu octan, metionina, niezgodność farmaceutyczna, octan cynku, olej sojowy, omega-3 triglicerydy, osmolalność, osmolarność, potasu octan, prolina, rozdzielanie faz, roztwór aminokwasów, roztwór glukozy, seryna, sodu chlorek, sodu diwodorofosforan, sodu octan, sodu oleinian, tokoferol, treonina, triglicerydy kwasów tłuszczowych, tryptofan, trzykomorowy worek, walina, wapnia chlorek, wodorotlenek sodu - Leksykon leków
Skład i postać leku – Betafact 1000 IU 1000 j.m./fiolkę
BETAFACT to ludzki czynnik IX krzepnięcia dostępny w dawkach 250 j.m., 500 j.m. oraz 1000 j.m., w postaci proszku do rekonstytucji z rozpuszczalnikiem, co po przygotowaniu daje stężenie 50 j.m./ml. Aktywność swoista wynosi około 110 j.m./mg białka, a preparat jest produktem osocza ludzkiego zawierającym substancje pomocnicze takie jak sód (2,6 mg/ml) i heparynę. Produkt należy przechowywać w lodówce w temperaturze 2-8°C, nie zamrażać, a po wyjęciu może być przechowywany do 6 miesięcy w temp. do 25°C. Okres ważności wynosi 30 miesięcy. Po rekonstytucji roztwór jest stabilny do 3 godzin w 25°C i powinien być podany dożylnie natychmiast, z szybkością nie przekraczającą 4 ml/min. Preparat nie może być mieszany z innymi lekami i należy stosować wyłącznie zestawy z polipropylenu, aby uniknąć adsorpcji czynnika IX i utraty skuteczności.
adsorpcja czynnika krzepnięcia, chlorowodorek lizyny, cytrynian sodu, czynnik IX krzepnięcia krwi, heparyna sodowa, igła doczaszkowa, igła z filtrem, osocze dawców krwi, podanie dożylne, proszek do sporządzania roztworu, przechowywanie leków w lodówce, rekonstytucja produktu, test krzepnięcia, warunki aseptyczne, woda do wstrzykiwań - Leksykon substancji czynnych
Lizyna bezwodna – Działania niepożądane
Lizyna bezwodna, obecna w produktach do żywienia pozajelitowego takich jak Kabiven Peripheral (3,4–5,6 g lizyny bezwodnej w postaci chlorowodorku lizyny na worek), jest związana z szeregiem działań niepożądanych, z których najczęstsze dotyczą układu naczyniowego. Szczególnie istotne jest ryzyko zakrzepowego zapalenia żył, zwłaszcza przy podawaniu dożylnym obwodowym roztworów hipertonicznych, co może prowadzić do powikłań takich jak zakrzepica żył głębokich czy zatorowość płucna. Niezbyt częste działania niepożądane obejmują zaburzenia żołądkowo-jelitowe (bóle brzucha, nudności, wymioty), neurologiczne (bóle głowy), ogólne (gorączka, dreszcze, zmęczenie) oraz naczyniowe (niedociśnienie i nadciśnienie tętnicze). Bardzo rzadko obserwuje się hemolizę, retikulocytozę, reakcje nadwrażliwości (w tym anafilaksję), przyspieszony oddech, podwyższenie enzymów wątrobowych oraz priapizm.
anemia, anemia hemolityczna, ból brzucha, ból głowy, chlorowodorek lizyny, dreszcze, emulsja tłuszczowa, enzymy wątrobowe, gorączka, hemoliza, hepatomegalia, hiperlipidemia, hipotensja, Kabiven Peripheral, leukopenia, lizyna bezwodna, naciek tłuszczu, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, nudności, obrzęk krtani, podwyższona temperatura ciała, pokrzywka, priapizm, przyspieszony oddech, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, retikulocytoza, roztwór hipertoniczny, skurcz oskrzeli, śpiączka, splenomegalia, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, zaburzenia krzepnięcia krwi, zakrzepica żył głębokich, zakrzepowe zapalenie żył, zatorowość płucna, zespół przedawkowania tłuszczu, żółtaczka, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
Lizyna – Działania niepożądane
Lizyna, niezbędny aminokwas stosowany w formie octanu lub chlorowodorku lizyny, odgrywa kluczową rolę w syntezie białek, produkcji kolagenu, wchłanianiu wapnia oraz funkcjonowaniu układu immunologicznego. Preparaty zawierające lizynę mogą wywoływać różnorodne działania niepożądane, w tym reakcje nadwrażliwości o różnym nasileniu, od wysypek i pokrzywki po zagrażające życiu reakcje anafilaktyczne objawiające się m.in. sinicą obwodową, tachykardią, dusznością, świstem krtaniowym oraz zmianami ciśnienia tętniczego. Często obserwuje się także zaburzenia ze strony układu pokarmowego (nudności, wymioty, ból brzucha, biegunka), które mogą być związane zarówno z samą lizyną, jak i z żywieniem pozajelitowym. Dodatkowo, preparaty te mogą powodować poważne zaburzenia funkcji wątroby i dróg żółciowych, takie jak hiperamonemia, cholestaza, stłuszczenie, marskość czy zapalenie pęcherzyka żółciowego, a także wpływać na nerki, wywołując azotemię i wielomocz.
azotemia, chlorowodorek lizyny, cholestaza, enzym wątrobowy, hepatomegalia, hiperamonemia, hiperlipidemia, hiperwentylacja, kamica pęcherzyka żółciowego, leukopenia, marskość wątroby, niewydolność wątroby, octan lizyny, parestezja jamy ustnej, pokrzywka, priapizm, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rumień, sinica obwodowa, splenomegalia, stłuszczenie wątroby, świst krtaniowy, tachykardia, trombocytopenia, układ pokarmowy, wielomocz, wynaczynienie, zaburzenie krzepnięcia krwi, zaburzenie oddychania, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zespół przeciążenia tłuszczami, zmiana ciśnienia tętniczego, zwłóknienie wątroby, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
Lizyna bezwodna – Wskazania do stosowania
Lizyna bezwodna, podawana jako chlorowodorek lizyny, jest kluczowym aminokwasem egzogennym stosowanym w żywieniu pozajelitowym, szczególnie w preparacie Kabiven Peripheral. Preparat ten dostępny jest w trójkomorowych workach o pojemnościach 2400 ml, 1920 ml i 1440 ml, zawierających odpowiednio 5,6 g, 4,5 g i 3,4 g lizyny bezwodnej oraz całkowitą zawartość aminokwasów wynoszącą 57 g, 45 g i 34 g. Całkowita zawartość azotu w preparacie wynosi 9,0 g, 7,2 g lub 5,4 g, a wartość energetyczna całkowita to 1700 kcal, 1400 kcal lub 1000 kcal, w zależności od objętości worka. Lizyna pełni istotne funkcje biologiczne, takie jak udział w syntezie białek, tworzeniu kolagenu, absorpcji wapnia oraz produkcji enzymów i hormonów, co czyni ją niezbędnym składnikiem żywienia pozajelitowego u pacjentów z niemożnością lub niewystarczalnością żywienia doustnego bądź dojelitowego.
aminokwas, aminokwas egzogenny, aminokwas niezbędny, chlorowodorek lizyny, choroba nowotworowa, choroba przewodu pokarmowego, ciężka infekcja, ciężkie oparzenie, ciężkie zapalenie trzustki, Kabiven Peripheral, kacheksja, kolagen, lizyna bezwodna, niedrożność przewodu pokarmowego, niewydolność wielonarządowa, roztwór aminokwasów, sepsa, SIRS, synteza białek, tkanka łączna, zaburzenie motoryki jelit, zespół krótkiego jelita, zespół ogólnoustrojowej reakcji zapalnej, żywienie dojelitowe, żywienie doustne, żywienie pozajelitowe