ciężka niewydolność narządowa

Ciężka niewydolność narządowa to stan patologiczny charakteryzujący się znacznym upośledzeniem funkcji jednego lub więcej kluczowych narządów, które nie są w stanie spełniać swojej fizjologicznej roli. Stan ten stanowi zagrożenie życia i wymaga natychmiastowej interwencji medycznej oraz często zaawansowanych technik podtrzymywania funkcji życiowych.

Najczęściej obserwuje się niewydolność serca, nerek, wątroby, płuc oraz układu nerwowego. Niewydolność wielonarządowa (MOF – Multiple Organ Failure) występuje, gdy dochodzi do dysfunkcji kilku układów jednocześnie, co znacząco zwiększa śmiertelność. Przyczynami mogą być: wstrząs (septyczny, kardiogenny, hipowolemiczny), uraz, sepsa, rozległe oparzenia, ostre zatrucia czy zaostrzenie chorób przewlekłych.

Diagnostyka opiera się na ocenie parametrów klinicznych oraz badaniach laboratoryjnych specyficznych dla poszczególnych narządów. Do oceny stopnia niewydolności narządowej stosuje się skale punktowe, jak SOFA (Sequential Organ Failure Assessment) czy APACHE (Acute Physiology and Chronic Health Evaluation). Leczenie obejmuje terapię przyczynową, stabilizację hemodynamiczną, farmakoterapię oraz metody pozaustrojowego wspomagania funkcji narządów.

Rokowanie w ciężkiej niewydolności narządowej zależy od wielu czynników: wieku pacjenta, chorób współistniejących, przyczyny niewydolności, liczby niewydolnych narządów oraz czasu wdrożenia odpowiedniego leczenia. Śmiertelność w przypadku niewydolności wielonarządowej może sięgać 70-90%, szczególnie gdy dotyczy trzech lub więcej układów.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl