komórki Reed-Sternberga
Komórki Reed-Sternberga są patognomonicznymi komórkami dla klasycznego chłoniaka Hodgkina. Charakteryzują się dużymi rozmiarami (15-45 µm), obfitą cytoplazmą i charakterystycznym obrazem jądra komórkowego – posiadają dwa lustrzane jądra z wyraźnymi jąderkami, co nadaje im wygląd „sowiego oka” lub „lustra”.
Komórki te wywodzą się z linii limfocytów B, które utraciły zdolność ekspresji większości markerów powierzchniowych typowych dla komórek B. Wykazują ekspresję antygenów CD30 i CD15, przy jednoczesnym braku ekspresji CD45. W badaniu immunohistochemicznym komórki Reed-Sternberga wykazują również obecność czynników transkrypcyjnych PAX5, OCT-2 i BOB.1.
W diagnostyce różnicowej należy odróżnić komórki Reed-Sternberga od podobnych morfologicznie komórek występujących w innych schorzeniach, takich jak chłoniak anaplastyczny z dużych komórek, mononukleoza zakaźna czy niektóre nowotwory nabłonkowe. Dokładna identyfikacja tych komórek w materiale biopsyjnym, wraz z odpowiednim kontekstem histopatologicznym, jest kluczowym elementem w rozpoznaniu chłoniaka Hodgkina.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Leukeran 2 mg
Leukeran, zawierający chlorambucyl w dawce 2 mg w postaci tabletek powlekanych, jest stosowany w leczeniu wybranych nowotworów układu limfatycznego, w tym choroby Hodgkina, niektórych postaci chłoniaków nieziarniczych (NHL), przewlekłej białaczki limfatycznej (CLL) oraz makroglobulinemii Waldenströma. Chlorambucyl, jako lek alkilujący o właściwościach cytotoksycznych, hamuje proliferację komórek nowotworowych i może być stosowany zarówno w monoterapii, jak i w terapii skojarzonej. Tabletki Leukeran mają charakterystyczny wygląd (brązowe, okrągłe, obustronnie wypukłe, oznaczone „GX EG3” i „L”) i zawierają 67,65 mg laktozy bezwodnej, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy.
chłoniak limfoplazmocytowy, chłoniak nieziarniczy, chlorambucyl, choroba Hodgkina, choroba limfoproliferacyjna, immunoglobulina M, komórki Reed-Sternberga, leczenie indukcyjne, leczenie paliatywne, lek alkilujący, makroglobulinemia Waldenströma, monoterapia, nawrót choroby, nowotwór układu chłonnego, nowotwór układu limfatycznego, proliferacja komórek nowotworowych, przewlekła białaczka limfocytowa, schemat wielolekowy, schorzenie onkohematologiczne, tabletka powlekana, terapia pierwszego rzutu, terapia skojarzona, ziarnica złośliwa - Leksykon chorób i schorzeń
Chłoniak hodgkina (choroba hodgkina) – Diagnostyka i diagnoza
Chłoniak Hodgkina to złośliwy nowotwór układu limfatycznego charakteryzujący się obecnością komórek Reed-Sternberga w specyficznym mikrośrodowisku zapalnym. Diagnostyka opiera się na szczegółowym wywiadzie, badaniu fizykalnym, podstawowych badaniach laboratoryjnych (m.in. morfologia, OB, LDH) oraz zaawansowanych badaniach obrazowych, z PET-CT jako standardem w ocenie zaawansowania i monitorowaniu odpowiedzi na leczenie. Biopsja wycinająca węzeł chłonny pozostaje złotym standardem diagnostycznym, umożliwiając pełną ocenę histopatologiczną i immunofenotypową. Klasyfikacja WHO wyróżnia klasyczny chłoniak Hodgkina (ok. 95% przypadków) z podtypami oraz chłoniaka guzkowego z przewagą limfocytów (NLPHL). Stopniowanie wg Ann Arbor z modyfikacją Lugano oraz ocena czynników prognostycznych (m.in. objawy B, masywne zajęcie śródpiersia, IPS) są kluczowe dla planowania terapii.
badanie cytogenetyczne, badanie histopatologiczne, badanie immunohistochemiczne, badanie molekularne, badanie ultrasonograficzne, biopsja cienkoigłowa, biopsja gruboigłowa, biopsja nacinająca, biopsja wycinająca, chłoniak Hodgkina, chłoniak nie-Hodgkinowski, choroba Hodgkina, dehydrogenaza mleczanowa, eozynofilia, gorączka nieznanego pochodzenia, gruźlica, klasyczny chłoniak Hodgkina, komórki Reed-Sternberga, limfopenia, międzynarodowy wskaźnik prognostyczny, mononukleoza zakaźna, morfologia krwi, neutrofilia, nocne poty, objawy B, odczyn Biernackiego, PET-CT, pozytonowa tomografia emisyjna, rentgen klatki piersiowej, reumatoidalne zapalenie stawów, rezonans magnetyczny, sarkoidoza, sekwencjonowanie nowej generacji, stwardnienie guzkowe, świąd skóry, szpik kostny, terapia celowana, toczeń rumieniowaty układowy, toksoplazmoza, tomografia komputerowa, układ limfatyczny, utrata wagi - Leksykon chorób i schorzeń
Chłoniak hodgkina (choroba hodgkina) – Leczenie
Chłoniak Hodgkina charakteryzuje się wysoką wyleczalnością, sięgającą ponad 80% u pacjentów z nowo rozpoznaną chorobą, a nawet około 90% w przypadku młodszych pacjentów i wczesnych stadiów. Standardowe leczenie opiera się na chemioterapii, głównie schematach ABVD (adriamycyna, bleomycyna, winblastyna, dakarbazyna) oraz BEACOPP (bleomycyna, etopozyd, adriamycyna, cyklofosfamid, winkrystyna, prokarbazyna, prednizon), często uzupełnianej radioterapią ograniczoną do obszarów zajętych chorobą (ISRT). W leczeniu zaawansowanych i opornych przypadków stosuje się terapie celowane, takie jak brentuksymab wedotin (konjugat przeciwciała anty-CD30 z MMAE), immunoterapię inhibitorami punktów kontrolnych PD-1 (niwolumab, pembrolizumab) oraz autologiczne przeszczepienie komórek macierzystych. Wczesna ocena odpowiedzi na leczenie za pomocą PET-CT pozwala na dostosowanie intensywności terapii, umożliwiając deeskalację u pacjentów z dobrym rokowaniem i intensyfikację u chorych z niepełną odpowiedzią.
allogeniczny przeszczep komórek macierzystych, autologiczny przeszczep komórek macierzystych, badanie PET-CT, bendamustyna, bleomycyna, brentuksymab wedotin, bulky disease, chemioterapia, chemioterapia ratunkowa, chłoniak guzkowy z przewagą limfocytów, chłoniak Hodgkina, choroba Hodgkina, cyklofosfamid, dakarbazyna, doksorubicyna, etopozyd, immunoterapia, inhibitory punktów kontrolnych, klasyczny chłoniak Hodgkina, komórki macierzyste, komórki Reed-Sternberga, lek alkilujący, lek przeciwnowotworowy, międzynarodowy wskaźnik prognostyczny, niedoczynność tarczycy, niwolumab, pembrolizumab, powikłania sercowo-naczyniowe, prednizon, prokarbazyna, przeszczepienie komórek macierzystych, radioterapia, rytuksymab, schemat ABVD, schemat BEACOPP, terapia CAR-T, terapie celowane, winblastyna, winkrystyna, zwłóknienie płuc