promieniowanie podczerwone

Promieniowanie podczerwone (IR) to forma promieniowania elektromagnetycznego o długości fali większej niż światło widzialne (od około 700 nm do 1 mm). W medycynie jest wykorzystywane zarówno diagnostycznie, jak i terapeutycznie, głównie ze względu na jego właściwości termiczne.

W zastosowaniach klinicznych promieniowanie podczerwone wykorzystywane jest w termografii medycznej, umożliwiającej nieinwazyjne obrazowanie rozkładu temperatury na powierzchni ciała. Metoda ta znajduje zastosowanie w diagnostyce chorób naczyniowych, zaburzeń krążenia, procesów zapalnych oraz w onkologii, gdzie pomaga w identyfikacji zmian nowotworowych charakteryzujących się podwyższoną temperaturą.

Terapeutyczne zastosowania promieniowania podczerwonego obejmują fizykoterapię, gdzie stosuje się je do łagodzenia bólu, poprawy krążenia, redukcji stanów zapalnych i przyspieszenia gojenia tkanek. Mechanizm działania opiera się na zwiększeniu przepływu krwi w naświetlanych tkankach, co prowadzi do lepszego zaopatrzenia w tlen i składniki odżywcze oraz szybszego usuwania produktów przemiany materii.

Nowoczesne technologie wykorzystujące promieniowanie podczerwone obejmują spektroskopię w bliskiej podczerwieni (NIRS), która umożliwia nieinwazyjne monitorowanie utlenowania tkanek, a także zaawansowane systemy chirurgiczne, gdzie podczerwień służy do precyzyjnego obrazowania struktur anatomicznych podczas zabiegów małoinwazyjnych.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl