pęknięty tętniak aorty brzusznej

Pęknięty tętniak aorty brzusznej (rAAA – ruptured abdominal aortic aneurysm) to stan bezpośredniego zagrożenia życia, wymagający natychmiastowej interwencji chirurgicznej. Do pęknięcia dochodzi najczęściej, gdy średnica tętniaka przekracza 5,5 cm, choć może wystąpić również przy mniejszych rozmiarach.

Klinicznie pęknięty tętniak manifestuje się triadą objawów: silnym bólem brzucha lub pleców, hipotonią oraz wyczuwalną, pulsującą masą w jamie brzusznej. Śmiertelność w przypadku pęknięcia tętniaka aorty brzusznej sięga 80-90%, przy czym około 50% pacjentów umiera przed dotarciem do szpitala.

Diagnostyka opiera się głównie na badaniach obrazowych – angio-CT jest metodą z wyboru, pozwalającą precyzyjnie określić lokalizację i rozległość pęknięcia. W przypadku niestabilności hemodynamicznej pacjent powinien być natychmiast transportowany na blok operacyjny, z pominięciem długotrwałej diagnostyki.

Leczenie obejmuje dwie główne metody: klasyczną operację naprawczą z wszczepieniem protezy naczyniowej lub wewnątrznaczyniowe zaopatrzenie tętniaka (EVAR). Wybór metody zależy od stanu pacjenta, anatomii naczyń oraz doświadczenia zespołu operującego. EVAR wiąże się z mniejszą śmiertelnością okołooperacyjną, jednak nie zawsze jest możliwy do wykonania w trybie pilnym.

Powiązane wpisy

  1. 17.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl