ból stawu
Ból stawu to objaw, który może wskazywać na różnorodne schorzenia układu ruchu. Dolegliwość ta może mieć charakter ostry lub przewlekły, a jej nasilenie waha się od łagodnego dyskomfortu do silnego bólu uniemożliwiającego normalne funkcjonowanie. Ból może być zlokalizowany w obrębie jednego stawu (monoartralgia) lub dotyczyć wielu stawów jednocześnie (poliartralgia).
Etiologia bólu stawu jest złożona i obejmuje schorzenia zapalne (reumatoidalne zapalenie stawów, łuszczycowe zapalenie stawów, dna moczanowa), zwyrodnieniowe (choroba zwyrodnieniowa stawów), infekcyjne (septyczne zapalenie stawów), urazowe (naderwania więzadeł, uszkodzenia łąkotek), metaboliczne (hemochromatoza) oraz neurologiczne. Dokładna diagnostyka powinna uwzględniać badania obrazowe (RTG, USG, MRI), laboratoryjne oraz badanie płynu stawowego w wybranych przypadkach.
Postępowanie terapeutyczne w bólu stawu zależy od przyczyny podstawowej i obejmuje farmakoterapię (NLPZ, glikokortykosteroidy, leki modyfikujące przebieg choroby w schorzeniach reumatycznych), fizykoterapię, rehabilitację ruchową oraz w wybranych przypadkach interwencje zabiegowe (artroskopia, endoprotezoplastyka). Istotnym elementem leczenia jest również modyfikacja stylu życia, w tym kontrola masy ciała oraz odpowiednio dobrana aktywność fizyczna.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Rosuvastatin Krka 40 mg
Rozuwastatyna, podobnie jak inne statyny, może wywoływać działania niepożądane o różnym nasileniu, z których większość jest łagodna i przemijająca. W badaniach klinicznych mniej niż 4% pacjentów przerwało terapię z powodu działań niepożądanych. Istotna jest zależność między dawką a częstością występowania powikłań, zwłaszcza przy dawce 40 mg, gdzie obserwuje się zwiększone ryzyko rabdomiolizy, ciężkich zaburzeń nerek i wątroby (w tym wzrost aktywności aminotransferaz). Charakterystyczne są zaburzenia mięśniowe, takie jak bóle mięśni, miopatia i rzadko rabdomioliza, z zależnym od dawki wzrostem kinazy kreatynowej (CK), której aktywność powyżej 5 x GGN wymaga przerwania leczenia. Ponadto, mogą wystąpić immunozależna miopatia martwicza, zespół toczniopodobny oraz zaburzenia ścięgien, w tym ich zerwanie.
aminotransferaza, białko w moczu, ból głowy, ból mięśni, ból stawu, cukrzyca, dysfagia, ginekomastia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, krwiomocz, małopłytkowość, miastenia, miastenia oczna, mięśnie szkieletowe, miopatia, neuropatia obwodowa, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, polineuropatia, proteinuria, rabdomioliza, reakcja polekowa z eozynofilią, rozuwastatyna, śródmiąższowa choroba płuc, statyna, utrata pamięci, zaburzenie ścięgna, zapalenie mięśni, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawrót głowy, zerwanie mięśnia, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Aldan 5 mg
Amlodypina, stosowana w dawkach do 10 mg/dobę (preparat Aldan dostępny w tabletkach 5 mg i 10 mg), charakteryzuje się dobrym profilem bezpieczeństwa i jest zwykle dobrze tolerowana. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są obrzęki obwodowe (10,8%), bóle głowy (7,3%), uczucie znużenia i kołatania serca (po 4,5%), zawroty głowy (3,4%) oraz nudności (2,9%). Działania te mają najczęściej łagodny lub umiarkowany charakter i są związane z mechanizmem wazodylatacyjnym leku. Rzadziej występują poważniejsze objawy, takie jak zaburzenia rytmu serca (migotanie przedsionków, tachykardia, bradykardia), zapalenie trzustki, drgawki czy żółtaczka, które wymagają natychmiastowego przerwania terapii. Odsetek pacjentów zmuszonych do odstawienia amlodypiny z powodu działań niepożądanych wynosi około 1,5%.
amlodypina, astenia, bezylan amlodypiny, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśniowy, ból pleców, ból stawu, ból w klatce piersiowej, bradykardia, choroba niedokrwienna serca, choroba Parkinsona, choroba serca, depresja, drgawki, drżenie ust, działanie niepożądane, inkontynencja moczu, kołatanie serca, migotrzepotanie przedsionków, nerwowość, neuropatia obwodowa, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niestrawność, nudność, obrzęk, parestezja, podwyższone enzymy wątrobowe, przerost dziąseł, senność, skurcz mięśnia, tachykardia, uderzenie gorąca, uszkodzenie wątroby, wymioty, wysypka skórna, zaburzenie libido, zaburzenie przewodzenia, zaburzenie snu, zaczerwienienie twarzy, zapalenie trzustki, zaparcie, zawrót głowy, znużenie, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Etofenamat – Dawkowanie i sposób podawania
Etofenamat jest niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym stosowanym miejscowo w postaci żelu (100 mg/g), aerozolu (100 mg/ml) oraz plastra (70 mg) w leczeniu bólu, stanów zapalnych i chorób reumatycznych. Dawkowanie zależy od formy farmaceutycznej i wskazań: żele (Difortan, Etodal, Etoxam, Traumuscol) aplikowane są 3-4 razy na dobę w dawkach odpowiadających paskom o długości 2,5-10 cm (1,7-3,3 g), aerozol Traumon stosuje się 3-5 razy na dobę, do 7 dawek (1 dawka = 18 mg), a plaster Lixim nakleja się co 12 godzin, maksymalnie 2 plastry na dobę. Czas terapii wynosi zwykle 14 dni dla urazów i do 3-4 tygodni dla schorzeń reumatycznych, z wyjątkiem plastra, którego stosowanie nie powinno przekraczać 7 dni. Preparaty należy aplikować na nieuszkodzoną skórę, delikatnie wmasowując żel lub wtarcie aerozolu, a plaster nakładać na suchą, czystą powierzchnię skóry.
ból stawu, choroba reumatyczna, dolegliwość bólowa, dolegliwość reumatyczna, działanie niepożądane, efekt terapeutyczny, etofenamat, niewydolność nerki, niewydolność wątroby, plaster leczniczy, postać aerozolu, postać farmaceutyczna, postać żelu, przenikanie substancji czynnej, reumatyzm, stan zapalny, substancja czynna, tępy uraz, uraz sportowy, uraz tkanki miękkiej, zaburzenie nerki, zaburzenie wątroby - Leksykon leków
Działania niepożądane – Groprinosin Forte 1000 mg
Groprinosin Forte (inozyna pranobeks 1000 mg) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z których najistotniejszym jest bardzo częste (≥ 1/10) zwiększenie stężenia kwasu moczowego w surowicy i moczu, co może prowadzić do hiperurykemii i zwiększonego ryzyka kamicy nerkowej u pacjentów predysponowanych. W badaniach klinicznych obserwowano często (>1%) bóle głowy, zawroty głowy, nudności, bóle w nadbrzuszu, świąd, wysypkę, bóle stawów, zmęczenie oraz złe samopoczucie. Dodatkowo często stwierdzano podwyższone wartości mocznika, aminotransferaz (AspAT, AlAT) oraz fosfatazy zasadowej, co może wskazywać na przejściowe zaburzenia funkcji nerek, wątroby lub układu kostnego. Rzadziej (<1%) występowały zaburzenia snu, biegunka, zaparcia, wielomocz oraz nerwowość.
bezsenność, biegunka, ból głowy, ból stawu, ból w nadbrzuszu, dna moczanowa, hiperurykemia, inozyna pranobeks, kamień moczowy, nadwrażliwość, nudności z wymiotami, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rumień, senność, świąd, wielomocz, wstrząs anafilaktyczny, wysypka, zaparcie, zawroty głowy, zwiększona aktywność aminotransferaz, zwiększona aktywność fosfatazy zasadowej, zwiększone stężenie kwasu moczowego, zwiększone stężenie mocznika - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Polopiryna C Plus 500 mg + 300 mg + 200 mg
Polopiryna C Plus w formie proszku musującego zawiera 500 mg kwasu acetylosalicylowego, 300 mg kwasu askorbowego oraz 200 mg wapnia (w postaci wapnia laktoglukonianu 1,55 g) i jest wskazana do leczenia gorączki oraz bólów o lekkim i umiarkowanym nasileniu, szczególnie w przebiegu infekcji górnych dróg oddechowych, takich jak przeziębienie i grypa. Lek wykazuje skuteczność w łagodzeniu bólów zębów, nerwobólów, bólów stawów, mięśni, głowy (w tym napięciowych) oraz migreny, zwłaszcza w początkowej fazie napadów. Kwas acetylosalicylowy działa przeciwbólowo, przeciwgorączkowo i przeciwzapalnie, kwas askorbowy wspiera układ odpornościowy, a wapń wspomaga procesy przeciwzapalne i łagodzi objawy alergiczne towarzyszące infekcjom.
ból gardła, ból głowy, ból mięśnia, ból mięśniowy, ból mięśniowy i stawowy, ból stawu, ból zęba, dolegliwość bólowa, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwgorączkowe, działanie przeciwzapalne, fenyloketonuria, gorączka, grypa, infekcja górnych dróg oddechowych, kwas acetylosalicylowy, kwas askorbowy, migrena, nadciśnienie tętnicze, napięciowy ból głowy, nerwobóle, niewydolność serca, objaw alergiczny, podwyższona temperatura ciała, proces przeciwzapalny, przeziębienie, układ odpornościowy, wapń laktoglukonian - Leksykon substancji czynnych
Pokrzywa żegawka – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Liść pokrzywy żegawki (Urtica urens L.) stosowany w terapii wymaga szczególnej ostrożności, zwłaszcza u pacjentów z dolegliwościami stawowymi, gdzie obecność bólu, obrzęku, zaczerwienienia lub gorączki wymaga wykluczenia innych schorzeń przed zastosowaniem preparatów zawierających tę roślinę. Ze względu na brak wystarczających danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa, nie zaleca się stosowania preparatów z liściem pokrzywy żegawki u dzieci poniżej 12. roku życia, a w przypadku konieczności terapii w tej grupie wiekowej wymagana jest konsultacja ze specjalistą. Preparaty dostępne są w formie saszetek 2 g oraz ziół do zaparzania 1 g/g i powinny być stosowane zgodnie z zaleceniami lekarza prowadzącego.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Romilast 4 mg
Montelukast w dawce 4 mg w formie tabletek do rozgryzania i żucia był szeroko badany pod kątem bezpieczeństwa u różnych grup wiekowych pacjentów z astmą, obejmując około 851 dzieci w wieku 2-5 lat oraz ponad 1000 dzieci od 6 miesięcy do 5 lat. Profil bezpieczeństwa pozostawał stabilny podczas długotrwałego stosowania (do 12 miesięcy u dzieci i do 2 lat u dorosłych). Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były ból głowy u dorosłych i młodzieży, ból brzucha u dzieci 6-14 lat oraz nadmierne pragnienie u dzieci 2-5 lat. Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano dodatkowe działania niepożądane, w tym bardzo częste zakażenia górnych dróg oddechowych, częste zaburzenia żołądkowo-jelitowe (biegunka, nudności, wymioty), częste zwiększenie aktywności aminotransferaz (AlAT, AspAT) oraz wysypkę. Rzadziej występowały poważniejsze reakcje, takie jak zapalenie wątroby, zespół Churga-Strauss, eozynofilia płucna oraz różnorodne zaburzenia psychiczne i neuropsychiatryczne.
astma, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawu, depresja, dezorientacja, eozynofilia płucna, gorączka, hipoestezja, jąkanie, kołatanie serca, krwawienie z nosa, kurcz mięśni, mimowolne oddawanie moczu, montelukast, myśli samobójcze, naciek eozynofilowy wątroby, nadmierne pragnienie, nadpobudliwość psychoruchowa, napad drgawkowy, niestrawność, nudności, objaw neuropsychiatryczny, obrzęk naczynioruchowy, omam, osłabienie, parestezja, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, senność, siniak, skłonność do krwawień, somnambulizm, suchość błony śluzowej, świąd, tabletki do rozgryzania i żucia, tik, trombocytopenia, wymioty, wysypka, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenie pamięci, zaburzenie snu, zaburzenie uwagi, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie wątroby, zawrót głowy, zespół Churga-Strauss, zmęczenie, zwiększona aktywność aminotransferaz - Leksykon leków
Działania niepożądane – Niquitin przezroczysty 21 mg/24 h (114 mg)
NiQuitin Przezroczysty to system transdermalny zawierający nikotynę w dawce 114 mg (21 mg/24 godz.), stosowany w terapii uzależnienia od tytoniu. Najczęstszymi działaniami niepożądanymi są reakcje skórne w miejscu aplikacji plastra, takie jak przemijająca wysypka, świąd, pieczenie, drętwienie, obrzęk, ból oraz pokrzywka. Objawy te zwykle ustępują po usunięciu plastra. Należy zwrócić uwagę na objawy zespołu odstawiennego nikotyny, które mogą być mylnie interpretowane jako działania niepożądane leku, w tym depresję, nerwowość, lęk, zaburzenia snu i koncentracji, a także objawy ogólne jak bóle głowy, zawroty głowy czy kaszel. W przypadku nasilonych reakcji skórnych lub uogólnionych zmian (np. pokrzywka) zaleca się przerwanie terapii i konsultację lekarską.
alergiczne zapalenie skóry, bezsenność, biegunka, ból głowy, ból klatki piersiowej, ból mięśnia, ból nadbrzusza, ból stawu, depresja, drętwienie, drgawka, drżenie, duszność, kaszel, kołatanie serca, kontaktowe zapalenie skóry, koszmar senny, lęk, lek przeciwdrgawkowy, nadwrażliwość, nadwrażliwość na światło słoneczne, nerwowość, niepokój, niestrawność, nudność, objaw grypopodobny, obrzęk, osłabienie, padaczka, pokrzywka, przemijająca wysypka, reakcja anafilaktyczna, reakcja skórna, rozdrażnienie, rumień, senność, suchość błony śluzowej jamy ustnej, świąd, system transdermalny, tachykardia, uczucie pieczenia, uzależnienie od tytoniu, wymioty, wzmożona potliwość, zaburzenie koncentracji, zaburzenie snu, zapalenie gardła, zaparcie, zawrót głowy, zespół odstawienny, zmęczenie, zmienność nastroju - Leksykon leków
Działania niepożądane – Atorvastatin Bluefish AB 40 mg
Atorwastatyna, inhibitor reduktazy HMG-CoA stosowany w leczeniu hiperlipidemii, wykazuje profil bezpieczeństwa oparty na badaniach klinicznych obejmujących 16 066 pacjentów leczonych średnio przez 53 tygodnie. Odsetek przerwania terapii z powodu działań niepożądanych wyniósł 5,2% w grupie atorwastatyny versus 4,0% w grupie placebo. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą układu mięśniowo-szkieletowego (bóle mięśni, stawów, skurcze), układu pokarmowego (nudności, biegunka), układu oddechowego (zapalenie błony śluzowej nosa i gardła) oraz podwyższenia enzymów wątrobowych i kinazy kreatynowej (CK). Klinicznie istotne podwyższenie aminotransferaz (>3x GGN) wystąpiło u 0,8% pacjentów, a zwiększenie CK (>3x GGN) u 2,5%, z czego 0,4% miało wartości >10x GGN. Profil bezpieczeństwa u dzieci i młodzieży (10-17 lat) jest zbliżony do dorosłych, bez wpływu na wzrost i dojrzewanie płciowe.
anafilaksja, atorwastatyna, ból stawu, cholestaza, cukrzyca, ginekomastia, hiperglikemia, hiperlipidemia, hipoglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, miopatia, neuropatia obwodowa, niewydolność wątroby, nudności, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, rabdomioliza, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, zapalenie mięśni, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Fluticomb (25 mcg + 125 mcg)/dawkę odmierzoną
Fluticomb to lek złożony zawierający salmeterol (w formie salmeterolu ksynafonianu) oraz flutykazon propionian, którego profil działań niepożądanych obejmuje efekty charakterystyczne dla obu składników, bez dodatkowych interakcji toksycznych. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to bóle głowy (≥10%), zapalenie części nosowej gardła (≥10%), kandydoza jamy ustnej i gardła, zapalenie płuc i oskrzeli (≥1% do <10%). Często występują również objawy endokrynologiczne, takie jak zespół Cushinga, zahamowanie czynności kory nadnerczy oraz spowolnienie wzrostu u dzieci i młodzieży. Inne działania niepożądane o częstości od 0,1% do 1% obejmują hipokaliemię, hiperglikemię, drżenia, kołatanie serca, tachykardię, a także reakcje alergiczne, w tym obrzęk naczynioruchowy i wstrząs anafilaktyczny. Charakterystyczne dla β₂-mimetyków objawy, takie jak drżenia i kołatanie serca, mają zwykle charakter przemijający i łagodnieją przy kontynuacji terapii.
beta2-mimetyk, bezgłos, ból głowy, ból mięśni, ból stawu, choroba niedokrwienna serca, chrypka, cushingoidalne rysy twarzy, częstoskurcz nadkomorowy, drżenie, flutykazon, hiperglikemia, hipokaliemia, jaskra, kandydoza jamy ustnej, kandydoza przełyku, kołatanie serca, lek przeciwgrzybiczy, migotanie przedsionków, nadpobudliwość psychoruchowa, nieostre widzenie, obrzęk naczynioruchowy, paradoksalny skurcz oskrzeli, pleśniawki, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, salmeterol, siniaczenie, skurcz dodatkowy, skurcz mięśni, skurcz oskrzeli, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie rytmu serca, zaćma, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zapalenie nosogardła, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie zatok, zespół Cushinga, złamanie pourazowe, zmniejszenie gęstości mineralnej kości - Leksykon leków
Działania niepożądane – Asmenol 10 mg
Montelukast, substancja czynna leku Asmenol, jest stosowany w leczeniu astmy oraz sezonowego alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa. Bezpieczeństwo montelukastu oceniano w badaniach klinicznych obejmujących około 4000 dorosłych oraz ponad 3000 dzieci w różnych grupach wiekowych (2-5 lat, 6-14 lat). Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były ból brzucha u dorosłych i dzieci 6-14 lat oraz wzmożone pragnienie u dzieci 2-5 lat. Długoterminowe badania (do 2 lat u dorosłych i do 12 miesięcy u dzieci) potwierdziły stabilny profil bezpieczeństwa leku. Po wprowadzeniu do obrotu odnotowano dodatkowe działania niepożądane o nieznanej częstości, obejmujące m.in. zaburzenia neuropsychiatryczne (koszmary senne, bezsenność, pobudzenie, agresja), reakcje nadwrażliwości, zaburzenia hematologiczne (zwiększona skłonność do krwawień), a także objawy ze strony wątroby (zwiększona aktywność AlAT, AspAT, cholestatyczne zapalenie wątroby).
aminotransferaza, Asmenol, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból mięśnia, ból stawu, cholestatyczne zapalenie wątroby, drgawki, eozynofil, eozynofilia, kołatanie serca, koszmar senny, kurcz mięśnia, montelukast, naciek eozynofilowy wątroby, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omamy, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, sezonowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, siniaczenie, skłonność do krwawień, suchość błony śluzowej jamy ustnej, układ krwiotwórczy, wzmożone pragnienie, zaburzenie neuropsychiatryczne, zapalenie naczyń krwionośnych, zespół Churga-Straussa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pitamet 4 mg
Pitawastatyna, stosowana w preparacie Pitamet, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony w licznych, kontrolowanych badaniach klinicznych oraz obserwacjach po wprowadzeniu do obrotu. W badaniach klinicznych mniej niż 4% pacjentów przerwało terapię z powodu działań niepożądanych, z najczęstszymi objawami ze strony układu mięśniowo-szkieletowego, takimi jak bóle mięśni. W dużym, dwuletnim badaniu w Japonii (n=~20 000) działania niepożądane potencjalnie związane z pitawastatyną wystąpiły u 10,4% pacjentów, a 7,4% musiało przerwać leczenie. Najczęściej obserwowane działania niepożądane obejmowały bóle głowy (często), zaparcia, biegunki, nudności oraz podwyższone stężenia aminotransferaz (niezbyt często). Podwyższenie kinazy keratynowej (CK) >3x górnej granicy normy wystąpiło u 1,8% pacjentów, a rzadkie przypadki rabdomiolizy (0,01%) wymagały hospitalizacji. Profil bezpieczeństwa u dzieci i młodzieży (n=142) jest zbliżony do dorosłych, z niskim odsetkiem przerwania terapii (<3%).
anemia, bezsenność, biegunka, ból głowy, ból mięśni, ból stawu, częstomocz, ginekomastia, hipoestezja, immunozależna miopatia martwicza, jadłowstręt, kinaza keratynowa, miastenia, miastenia oczna, miopatia, niestrawność, nudność, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ostre zapalenie trzustki, Pitamet, pitawastatyna, podwyższone aminotransferazy, pokrzywka, rabdomioliza, rumień, skurcz mięśnia, śródmiąższowa choroba płuc, statyna, szum w uszach, zaburzenie ostrości widzenia, zaburzenie smaku, zaparcie, zawrót głowy, zespół toczniopodobny, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Zyrtec 10 mg
Cetyryzyna dichlorowodorek, substancja czynna leku Zyrtec w dawce 10 mg/dobę, jest selektywnym antagonistą obwodowych receptorów H1, wykazującym profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach klinicznych z udziałem ponad 3200 pacjentów. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi (≥1%) były senność (9,63%), bóle głowy (7,42%), suchość błony śluzowej jamy ustnej (2,09%), zmęczenie (1,63%), zawroty głowy (1,10%), nudności (1,07%) oraz zapalenie gardła (1,29%). W populacji pediatrycznej (6 miesięcy–12 lat) najczęstsze działania niepożądane to senność (1,8%), zmęczenie (1,0%), biegunka (1,0%) i zapalenie błony śluzowej nosa (1,4%). Senność miała zwykle łagodne do umiarkowanego nasilenie i nie wpływała istotnie na codzienną aktywność zdrowych młodych osób. Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano także rzadkie przypadki zaburzeń czynności wątroby, trudności w oddawaniu moczu, zaburzeń akomodacji oraz paradoksalne pobudzenie ośrodkowego układu nerwowego.
aktywność cholinolityczna, amnezja, antagonista receptorów H1, bezsenność, biegunka, ból mięśni, ból stawu, cetyryzyna dichlorowodorek, depresja, drgawka, drżenie, dyskineza, dystonia, dysuria, enzymy wątrobowe, koszmar senny, lek przeciwhistaminowy, myśl samobójcza, nietrzymanie moczu, niewyraźne widzenie, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, omam, omdlenie, osłabienie pamięci, ostra uogólniona osutka krostkowa, parestezja, pobudzenie OUN, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, senność, splątanie, stężenie bilirubiny, suchość błony śluzowej jamy ustnej, świąd, tachykardia, tik, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wysypka polekowa, zaburzenie akomodacji oka, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie smaku, zachowanie agresywne, zapalenie gardła, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu, zawrót głowy, zwiększenie apetytu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rosuvastatin Krka 30 mg
Rosuvastatin Krka, zawierający rozuwastatynę wapniową w dawkach od 5 mg do 40 mg, wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla inhibitorów reduktazy HMG-CoA, z częstością występowania zależną od dawki. Działania niepożądane mają przeważnie charakter łagodny i przemijający, a mniej niż 4% pacjentów musiało przerwać terapię z tego powodu. Najczęściej obserwowane działania obejmują bóle mięśni (mialgia), miopatię, a rzadziej rabdomiolizę, zwłaszcza przy dawkach powyżej 20 mg. Zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej (CK) jest zależne od dawki i w większości przypadków łagodne i bezobjawowe; jednak przy wzroście CK powyżej 5 x górnej granicy normy (GGN) zaleca się przerwanie leczenia. Ponadto, obserwowano zwiększenie aktywności aminotransferaz wątrobowych, które również miało charakter łagodny i przemijający. Proteinuria, głównie kanalikowego pochodzenia, występowała u mniej niż 1% pacjentów przy dawkach 10-20 mg i u 3% przy dawce 40 mg, zwykle ustępując samoistnie bez progresji do choroby nerek.
aminotransferaza wątrobowa, amnezja, ból brzucha, ból głowy, ból stawu, duszność, dysfagia, ginekomastia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, krwiomocz, małopłytkowość, mialgia, miastenia oczna, miopatia, neuropatia obwodowa, obrzęk naczynioruchowy, ostra choroba nerek, polineuropatia, proteinuria, rabdomioliza, reakcja polekowa z eozynofilią, rozuwastatyna wapniowa, śródmiąższowa choroba płuc, tabletka powlekana, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawrót głowy, zerwanie ścięgna, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny, żółtaczka - Leksykon leków
Przedawkowanie – Flexove tabletki 625 mg 625 mg
Przedawkowanie glukozaminy chlorowodorku, składnika leku Flexove (tabletki zawierające 750 mg glukozaminy chlorowodorku, co odpowiada 625 mg glukozaminy), może prowadzić do objawów ze strony ośrodkowego układu nerwowego oraz układu pokarmowego. Do najczęściej obserwowanych symptomów należą ból głowy, dezorientacja, bóle stawów, nudności, wymioty, biegunka oraz zaparcia. W literaturze opisano przypadek 12-letniej pacjentki, która przyjęła 28 g glukozaminy chlorowodorku, co stanowi dawkę wielokrotnie przekraczającą zalecaną, skutkując bólem stawów, wymiotami i dezorientacją, jednak po odpowiednim leczeniu nastąpił pełny powrót do zdrowia.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Pravator 40 mg
Pravastatyna sodowa, substancja czynna leku Pravator, została oceniona w siedmiu randomizowanych, podwójnie ślepych badaniach klinicznych z kontrolą placebo, obejmujących 21 000 pacjentów i ponad 47 000 pacjento-lat ekspozycji. Profil bezpieczeństwa wykazuje niską częstość działań niepożądanych, z żadnym zdarzeniem niepożądanym występującym u więcej niż 0,3% pacjentów w grupie leczonej. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane o częstości „niezbyt często” (≥1/1000 do <1/100) obejmują zaburzenia układu nerwowego (zawroty głowy, ból głowy, zaburzenia snu), zaburzenia widzenia, dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (nudności, bóle brzucha), zmiany skórne (wysypka, świąd), zaburzenia oddawania moczu oraz zmęczenie. Występowanie bólów mięśniowo-szkieletowych (1,4%) i osłabienia mięśni (0,1%) było porównywalne z placebo, podobnie jak podwyższenie kinazy kreatynowej (CK) >3× i >10× górnej granicy normy (odpowiednio 1,6% i 1,0%). Podwyższenie aktywności transaminaz (ALT, AST >3× GGN) występowało u ≤1,2% pacjentów, bez istotnej różnicy względem placebo.
anafilaksja, bezsenność, ból mięśniowo-szkieletowy, ból stawu, cukrzyca, działanie niepożądane, immunozależna miopatia martwicza, kinaza kreatynowa, martwica wątroby, mioglobinuria, miopatia, nadciśnienie tętnicze, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, parestezja, polineuropatia obwodowa, prawastatyna sodowa, randomizowane badanie kliniczne, rozpad mięśni prążkowanych, śródmiąższowa choroba płuc, statyny, transaminazy, zapalenie mięśni, zapalenie skórno-mięśniowe, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie wielomięśniowe, zawroty głowy, zespół toczeniopodobny, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Astmodil 4 mg
Montelukast w dawce 4 mg w formie tabletek do rozgryzania i żucia został oceniony pod kątem bezpieczeństwa w badaniach klinicznych obejmujących około 4000 dorosłych (≥15 lat), 1750 dzieci w wieku 6-14 lat oraz 851 dzieci 2-5 lat. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były ból głowy u dorosłych, ból brzucha u dzieci 6-14 lat oraz nadmierne pragnienie u dzieci 2-5 lat (częstość ≥1/100, <1/10). Profil bezpieczeństwa pozostawał stabilny podczas długotrwałej terapii (do 2 lat u dorosłych, do 12 miesięcy u dzieci 6-14 lat oraz do 12 miesięcy i dłużej u dzieci 2-5 lat). W badaniach klinicznych nie odnotowano istotnych zmian w bezpieczeństwie podczas przedłużonego stosowania leku.
aminotransferaza, astma, ból mięśnia, ból stawu, depresja, drgawka, eozynofilia, hipoestezja, kołatanie serca, krwawienie z nosa, kurcz mięśnia, montelukast, myśli samobójcze, naciek eozynofilów, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, pobudzenie, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rumień guzowaty, senność, somnambulizm, zaburzenie snu, zapalenie naczyń, zapalenie płuc, zapalenie wątroby, zapalenie wątroby cholestatyczne, zapalenie wątroby wątrobowokomórkowe, zapalenie zatok, zawrót głowy, zespół Churga-Strauss - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Helicid Forte
Podczas terapii omeprazolem w postaci kapsułek dojelitowych należy wykluczyć chorobę nowotworową u pacjentów z objawami takimi jak znaczna utrata masy ciała, nawracające wymioty, dysfagia czy krwawe wymioty/smoliste stolce, gdyż omeprazol może maskować objawy nowotworowe. Interakcje farmakologiczne są istotne: jednoczesne stosowanie atazanawiru wymaga zwiększenia dawki atazanawiru do 400 mg z rytonawirem 100 mg i ograniczenia omeprazolu do 20 mg; omeprazol jako inhibitor CYP2C19 może osłabiać działanie klopidogrelu, dlatego ich łączna terapia jest niewskazana. Należy monitorować ryzyko poważnych reakcji skórnych (SJS, TEN, DRESS, AGEP) oraz ostrego zapalenia cewkowo-śródmiąższowego nerek (TIN), które wymagają natychmiastowego odstawienia leku i interwencji medycznej.
arytmia, arytmia komorowa, ból stawu, Campylobacter, chromogranina A, ciężka skórna reakcja niepożądana, CYP2C19, digoksyna, diuretyk, drgawka, dysfagia, działanie przeciwpłytkowe, guz neuroendokrynny, hematemeza, hipomagnezemia, inhibitor pompy protonowej, interakcja farmakokinetyczna, klopidogrel, krwawienie z przewodu pokarmowego, majaczenie, niedobór laktazy, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, nietolerancja galaktozy, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek, objawy alarmowe, omeprazol, osteoporoza, ostra uogólniona osutka krostkowa, ostre zapalenie cewkowo-śródmiąższowe nerek, podostry toczeń rumieniowaty skórny, ryzyko złamania, Salmonella, smolisty stolec, tężyczka, toksyczna rozpływna martwica naskórka, utrata masy ciała, witamina B12, wymioty, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rhophylac 300 300 mcg/2 ml (1500 IU)
Rhophylac 300 to roztwór do wstrzykiwań zawierający 300 mikrogramów immunoglobuliny ludzkiej anty-D w 2 ml, stosowany w określonych wskazaniach klinicznych. W trakcie terapii najpoważniejszymi działaniami niepożądanymi są reakcje nadwrażliwości, w tym wstrząs anafilaktyczny, które mogą wystąpić nawet u pacjentów bez wcześniejszych objawów alergii. Częstość występowania działań niepożądanych została sklasyfikowana według MedDRA i obejmuje m.in. ból głowy (niezbyt często), tachykardię, obniżenie ciśnienia krwi, duszność, nudności, wymioty, reakcje skórne, ból stawów oraz objawy miejscowe w miejscu podania (ból, obrzęk, rumień). W badaniach klinicznych i po wprowadzeniu do obrotu monitorowano 592 pacjentów, co pozwoliło na szczegółową ocenę profilu bezpieczeństwa preparatu.
ból głowy, ból stawu, dreszcze, duszność, gorączka, immunoglobulina ludzka anty-D, ludzka albumina, nadwrażliwość, nudność, obniżenie ciśnienia krwi, obrzęk, pierwotna immunologiczna małopłytkowość, przeniesienie czynnika zakaźnego, reakcja alergiczna, reakcja skórna, rumień, świąd, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, zaburzenie mięśniowo-szkieletowe, zaburzenie naczyniowe, zaburzenie serca, zaburzenie skóry, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie układu oddechowego, zaburzenie żołądka, złe samopoczucie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Atorvastatin Teva Pharmaceuticals Polska 10 mg
Analiza profilu bezpieczeństwa atorwastatyny (Atorvox) opiera się na danych z badań klinicznych obejmujących 16 066 pacjentów leczonych średnio przez 53 tygodnie. Odsetek przerwania terapii z powodu działań niepożądanych wyniósł 5,2% w grupie atorwastatyny versus 4,0% w grupie placebo. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były infekcje górnych dróg oddechowych, bóle mięśniowo-szkieletowe, zaburzenia żołądkowo-jelitowe oraz podwyższenie aktywności aminotransferaz i kinazy kreatynowej (CK). Istotne klinicznie podwyższenie aminotransferaz (>3x GGN) wystąpiło u 0,8% pacjentów, a zwiększenie CK (>3x GGN) u 2,5%, z czego 0,4% miało wartości >10x GGN. Działania niepożądane obejmowały także rzadkie przypadki miopatii, rabdomiolizy, reakcji alergicznych, zaburzeń neurologicznych i skórnych, a także metaboliczne, takie jak hiperglikemia i hipoglikemia. Profil bezpieczeństwa u dzieci i młodzieży (10-17 lat) był zbliżony do dorosłych, bez wpływu na wzrost i dojrzewanie płciowe.
aminotransferaza, anafilaksja, anoreksja, atorwastatyna, badanie czynności wątroby, ból stawu, cholestaza, działanie niepożądane, ginekomastia, glukoza we krwi, hiperglikemia, hipoglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, leukocyturia, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, miopatia, neuropatia obwodowa, niedoczulica, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, rabdomioliza, rumień wielopostaciowy, skala Tannera, śródmiąższowa choroba płuc, statyna, zapalenie mięśni, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cefaleksyna TZF 500 mg
Stosowanie cefaleksyny TZF 500 mg wiąże się z ryzykiem wystąpienia różnorodnych działań niepożądanych, które należy uwzględnić w ocenie stosunku korzyści do ryzyka terapii. Do najczęstszych należą zaburzenia ze strony układu pokarmowego, takie jak biegunka i nudności, a także reakcje skórne w postaci wysypki, pokrzywki i świądu (częstość niezbyt często). Rzadko obserwuje się poważne reakcje alergiczne, w tym anafilaksję, wymagającą natychmiastowego przerwania leczenia. Cefaleksyna może również powodować hematologiczne zaburzenia, takie jak eozynofilia (≥1/1 000 do <1/100), neutropenia, małopłytkowość oraz niedokrwistość hemolityczna (rzadko, ≥1/10 000 do <1/1 000), co wskazuje na konieczność monitorowania morfologii krwi, zwłaszcza podczas długotrwałej terapii. Ponadto, rzadko występują powikłania hepatologiczne, takie jak zapalenie wątroby i żółtaczka zastoinowa, a także przemijające podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych AlAT i AspAT (niezbyt często), co wymaga kontroli funkcji wątroby.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból stawu, cefaleksyna, cefalosporyna, Clostridioides difficile, dezorientacja, działanie niepożądane, enzymy wątrobowe, eozynofilia, kandydoza pochwy, małopłytkowość, martwica naskórka, morfologia krwi, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omamy, pobudzenie, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita, śródmiąższowe zapalenie nerek, świąd, świąd narządów płciowych, test Coombsa, wymioty, wysypka, zapalenie pochwy, zapalenie stawu, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka zastoinowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pamyl 40 mg 40 mg
Stosowanie pantoprazolu w dawce 40 mg (Pamyl 40 mg) wiąże się z występowaniem działań niepożądanych u około 5% pacjentów, z najczęstszymi objawami takimi jak biegunka i ból głowy (~1%). Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10000) oraz o nieznanej częstości. Do poważnych, choć rzadkich działań należą agranulocytoza, małopłytkowość, leukopenia, pancytopenia, reakcje anafilaktyczne, ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, zespół Lyella), niewydolność wątroby oraz śródmiąższowe zapalenie nerek. Długotrwałe stosowanie może prowadzić do zaburzeń elektrolitowych, w tym hipomagnezemii, hipokalcemii i hipokalemii, które mogą skutkować zaburzeniami rytmu serca, skurczami mięśni i osłabieniem.
agranulocytoza, biegunka, ból głowy, ból mięśni, ból stawu, depresja, dezorientacja, ginekomastia, hiperlipidemia, hipokalcemia, hipokalemia, hipomagnezemia, hiponatremia, leukopenia, małopłytkowość, mikroskopowe zapalenie jelita grubego, nadwrażliwość, nadwrażliwość na światło, niewydolność wątroby, nudność, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omam, osłabienie, osutka, pancytopenia, pantoprazol, parestezja, podostry skórny toczeń rumieniowaty, podwyższona temperatura ciała, pokrzywka, polip trawieńcowy, rumień wielopostaciowy, skurcz mięśni, splątanie, śródmiąższowe zapalenie nerek, suchość w ustach, świąd skóry, toksyczna nekroliza naskórka, uszkodzenie komórek wątroby, wstrząs anafilaktyczny, wykwit skórny, wymioty, wysypka, wzdęcie brzucha, wzrost aktywności enzymów wątrobowych, zaburzenie smaku, zaburzenie snu, zaburzenie widzenia, zaparcie, zawrót głowy, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, złamanie biodra, złamanie kręgosłupa, złe samopoczucie, zmęczenie, żółtaczka, zwiększone stężenie bilirubiny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Seretide 125 (125 mcg + 25 mcg)/dawkę inh.
Produkt leczniczy Seretide 125, zawierający 125 µg flutykazonu propionianu oraz 25 µg salmeterolu na dawkę inhalacyjną, wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla obu składników, bez synergistycznego nasilenia działań niepożądanych. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (≥1/10) to bóle głowy oraz zapalenie części nosowej gardła. Inne często występujące objawy obejmują kandydozę jamy ustnej i gardła, zapalenie płuc i oskrzeli, hipokaliemię, podrażnienie gardła, chrypkę, bezgłos, zapalenie zatok, kurcze mięśni, złamania pourazowe, bóle stawów i mięśni. Rzadziej występują reakcje nadwrażliwości, takie jak obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli, reakcje anafilaktyczne, a także poważne zaburzenia endokrynologiczne (zespół Cushinga, zahamowanie czynności kory nadnerczy, spowolnienie wzrostu u dzieci). Paradoksalny skurcz oskrzeli, choć rzadki, wymaga natychmiastowego odstawienia leku i interwencji.
beta-2-mimetyk, bezgłos, ból głowy, ból mięśni, ból stawu, choroba niedokrwienna serca, chrypka, cushingoidalne rysy twarzy, częstoskurcz nadkomorowy, drżenie, flutykazon propionian, gęstość mineralna kości, hiperglikemia, hipokaliemia, jaskra, kandydoza jamy ustnej i gardła, kandydoza przełyku, kołatanie serca, kurcz mięśni, lek przeciwgrzybiczny, lek rozszerzający oskrzela, migotanie przedsionków, nadpobudliwość psychoruchowa, nieostre widzenie, obrzęk naczynioruchowy, paradoksalny skurcz oskrzeli, podrażnienie gardła, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości skórnej, salmeterol, siniaczenie, skurcz oskrzeli, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie snu, zaćma, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zapalenie części nosowej gardła, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie zatok, zespół Cushinga, złamanie pourazowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Flixotide 2 mg/2 ml
Flutykazon propionian w postaci zawiesiny do nebulizacji (Flixotide) wykazuje profil działań niepożądanych, które zostały sklasyfikowane według układów narządowych i częstości występowania. Najczęściej obserwuje się kandydozę jamy ustnej i gardła (≥1/10), zapalenie płuc u pacjentów z POChP (≥1/100 do <1/10), chrypkę i bezgłos (≥1/100 do <1/10) oraz łatwiejsze siniaczenie (≥1/100 do <1/10). Rzadziej występują kandydoza przełyku (≥1/10 000 do <1/1000), reakcje nadwrażliwości skórnych (≥1/1000 do <1/100), a bardzo rzadko (poniżej 1/10 000) obserwuje się zespół Cushinga, zahamowanie czynności kory nadnerczy, spowolnienie wzrostu, zmniejszenie gęstości mineralnej kości, zaćmę, jaskrę, hiperglikemię, bóle stawów, zaburzenia psychiczne (lęk, zaburzenia snu, nadpobudliwość), paradoksalny skurcz oskrzeli oraz reakcje anafilaktyczne. Zaleca się płukanie jamy ustnej po inhalacji w celu zmniejszenia ryzyka kandydozy i chrypki. W przypadku wystąpienia objawów ogólnoustrojowych lub reakcji nadwrażliwości konieczne jest przerwanie terapii i wdrożenie odpowiedniego leczenia.
ból stawu, chrypka, cushingoidalne rysy twarzy, depresja, flutykazon propionian, gęstość mineralna kości, glikokortykosteroid wziewny, hiperglikemia, jaskra, kandydoza jamy ustnej, kandydoza przełyku, krwawienie z nosa, lek przeciwgrzybiczny, nadpobudliwość psychoruchowa, nieostre widzenie, niestrawność, obrzęk naczynioruchowy, paradoksalny skurcz oskrzeli, pleśniawka, POChP, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości skórnej, siniaczenie, skurcz oskrzeli, zaćma, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zapalenie płuc, zespół Cushinga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Reseligo 3,6 mg
Lek Reseligo zawiera 3,6 mg gosereliny w postaci octanu i może powodować szeroki zakres działań niepożądanych, które zostały sklasyfikowane według częstości występowania. Do bardzo często obserwowanych należą uderzenia gorąca, nadmierna potliwość, trądzik, zaburzenia wzwodu oraz reakcje w miejscu wstrzyknięcia. Często występują także zmiany nastroju, depresja, parestezje, niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, nieprawidłowe ciśnienie tętnicze, ból kości, ginekomastia, a także zmniejszenie gęstości kości i przyrost masy ciała. Rzadziej obserwuje się reakcje anafilaktyczne, krwotok do przysadki, torbiele jajnika, niedrożność moczowodów oraz zaburzenia psychotyczne. W trakcie leczenia mogą pojawić się także zmiany w morfologii krwi, zaburzenia czynności wątroby, zatorowość płucna i śródmiąższowe zapalenie płuc.
analog LHRH, ból głowy, ból stawu, ginekomastia, goserelina, guz przysadki, hiperkalcemia, krwotok przysadki, łysienie, menopauza, nadmierna potliwość, niedrożność moczowodu, nietolerancja glukozy, niewydolność serca, obniżona gęstość kości, osteoporoza, parestezja, reakcja anafilaktyczna, reakcja w miejscu wstrzyknięcia, śródmiąższowe zapalenie płuc, torbiel jajnika, trądzik, ucisk rdzenia kręgowego, uderzenie gorąca, układ nerwowy, upławy, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia ciśnienia tętniczego, zaburzenia erekcji, zaburzenia morfologii krwi, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie psychotyczne, zaburzenie snu, zapalenie pochwy, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zespół hiperstymulacji jajników - Leksykon leków
Działania niepożądane – Captopril Jelfa 25 mg
Kaptopryl, inhibitor ACE, stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, niewydolności serca oraz nefropatii cukrzycowej, wiąże się z szerokim spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Do najpoważniejszych należą zaburzenia hematologiczne, takie jak neutropenia i agranulocytoza, szczególnie u pacjentów z dysfunkcją nerek. Inne rzadkie, ale istotne działania obejmują hiperkaliemię (szczególnie u chorych z niewydolnością nerek), zaburzenia neurologiczne (np. zawroty głowy, incydenty naczyniowo-mózgowe), kardiologiczne (tachykardia, tachyarytmia, rzadko zatrzymanie serca), oraz charakterystyczny suchy kaszel. Często obserwuje się także objawy ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, bóle brzucha) oraz reakcje skórne (świąd, wysypka, łysienie), z rzadkimi przypadkami obrzęku naczynioruchowego i ciężkich reakcji skórnych (zespół Stevensa-Johnsona). Występują również rzadkie zaburzenia czynności wątroby i nerek, a także zmiany w wynikach badań laboratoryjnych, takie jak białkomocz, hiperkaliemia, podwyższone enzymy wątrobowe, leukopenia i trombocytopenia.
agranulocytoza, alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych, anoreksja, białkomocz, biegunka, ból brzucha, ból mięśni, ból stawu, dławica piersiowa, duszność, eozynofilowe zapalenie płuc, erytrodermia, ginekomastia, hiperkaliemia, hipoglikemia, impotencja, incydent naczyniowo-mózgowy, inhibitor ACE, kołatanie serca, łysienie, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na światło, nefropatia cukrzycowa, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niewydolność nerek, niewydolność serca, nudność, OB, obrzęk naczynioruchowy, owrzodzenie aftowe, pancytopenia, pokrzywka, przeciwciało przeciwjądrowe, rumień wielopostaciowy, skąpomocz, skurcz oskrzeli, splątanie, suchy kaszel, świąd, tachyarytmia, tachykardia, wielomocz, wrzód trawienny, wstrząs kardiogenny, wymioty, wysypka, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie smaku, zapalenie jamy ustnej, zapalenie języka, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcie, zastój żółci, zawrót głowy, zespół nerczycowy, zespół Raynauda, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Paramax Rapid 500 mg 500 mg
Paramax Rapid to preparat zawierający paracetamol w dawce 500 mg w jednej białej tabletce o kształcie kapsułki (18 mm x 7,5 mm), umożliwiającej podział na równe dawki dla precyzyjnego dawkowania. Lek jest wskazany do stosowania w stanach podwyższonej temperatury ciała, zarówno w gorączce infekcyjnej, jak i innych stanach przebiegających z hipertermią. Paracetamol wykazuje działanie przeciwgorączkowe oraz przeciwbólowe, jednak nie posiada właściwości przeciwzapalnych typowych dla niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ).
ból głowy, ból miesiączkowy, ból mięśni, ból mięśniowy, ból stawu, ból zapalny, ból zęba, bolesne miesiączkowanie, choroba zwyrodnieniowa, dolegliwości bólowe, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwgorączkowe, gorączka infekcyjna, hipertermia, mechanizm działania leku, migrena, napięciowy ból głowy, nerwoból, neuralgia, niesteroidowy lek przeciwzapalny, paracetamol, podwyższona temperatura ciała, stan pourazowy, stan zapalny - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Proxacin 500 500 mg
Cyprofloksacyna, mimo braku bezpośrednich dowodów na teratogenność czy toksyczność dla noworodka, jest przeciwwskazana w okresie ciąży ze względu na ryzyko uszkodzenia niedojrzałych chrząstek stawowych u rozwijającego się płodu, co wynika z mechanizmu działania chinolonów. Decyzja o jej zastosowaniu powinna być podejmowana wyłącznie w sytuacjach, gdy korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu, a inne terapie są nieskuteczne lub niedostępne. Cyprofloksacyna przenika do mleka kobiecego, co stwarza ryzyko uszkodzenia chrząstek stawowych u niemowląt, dlatego jest przeciwwskazana u kobiet karmiących piersią; w przypadku konieczności leczenia zaleca się przerwanie karmienia na czas terapii i okres odpowiadający okresowi półtrwania leku.
artropatia, ból stawu, chinolon, chrząstka stawowa, cyprofloksacyna, fluorochinolon, karmienie piersią, leczenie przeciwbakteryjne, neuropatia, okres półtrwania leku, ścięgno Achillesa, terapia cyprofloksacyną, układ mięśniowo-szkieletowy, zaburzenie chodu, zaburzenie narządów zmysłów, zaburzenie psychiatryczne, zapalenie ścięgna, zapalenie stawu, zerwanie ścięgna - Leksykon substancji czynnych
żywokost lekarski – Wskazania do stosowania
Żywokost lekarski (Symphytum officinale) w rozcieńczeniu homeopatycznym D4 jest składnikiem preparatów o działaniu wspomagającym leczenie urazów narządu ruchu, takich jak skręcenia stawów, stłuczenia, nadwyrężenia więzadeł oraz mikrourazy tkanek miękkich. Preparaty te, dostępne m.in. w formie maści i żelu (Traumeel S zawiera 0,1 g żywokostu na 100 g preparatu), stosowane są także w łagodnych dolegliwościach bólowych układu mięśniowo-szkieletowego, obejmujących bóle mięśniowe i stawowe o niewielkim nasileniu oraz dyskomfort związany z przeciążeniem struktur ruchu. Wybór formy farmaceutycznej powinien uwzględniać lokalizację dolegliwości oraz preferencje pacjenta, przy czym maść jest zalecana na suche obszary skóry, a żel na owłosione części ciała ze względu na szybszą penetrację i łatwość aplikacji.
arnika górska, ból mięśniowy, ból stawu, dolegliwości bólowe układu ruchu, działanie immunostymulujące, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwkrwotoczne, działanie przeciwobrzękowe, działanie przeciwzapalne, działanie regenerujące, dziurawiec zwyczajny, jeżówka, krwawnik pospolity, mikrouraz tkanki miękkiej, nagietek lekarski, oczar wirginijski, pokrzyk wilcza jagoda, preparat homeopatyczny, przeciążenie układu ruchu, rozcieńczenie homeopatyczne, rtęć rozpuszczalna, rumianek pospolity, skręcenie stawu, stłuczenie, tojad mocny, Traumeel S, układ mięśniowo-szkieletowy, uraz narządu ruchu, żywokost lekarski - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Etopiryna PRO 500 mg
Etopiryna PRO w postaci tabletek dojelitowych zawiera 500 mg kwasu acetylosalicylowego i jest wskazana do łagodzenia bólu o lekkim i średnim nasileniu, obejmującego bóle głowy (pierwotne i wtórne), bóle zębów, mięśni oraz stawów. Lek wykazuje również działanie przeciwgorączkowe i przeciwzapalne, co czyni go skutecznym w leczeniu objawów przeziębienia i grypy, zwłaszcza przy podwyższonej temperaturze ciała. W terapii reumatoidalnego zapalenia stawów Etopiryna PRO może być stosowana w wysokich dawkach pod ścisłą kontrolą lekarską, a postać dojelitowa minimalizuje ryzyko podrażnienia błony śluzowej żołądka. Tabletki mają różowy kolor, są okrągłe i obustronnie wypukłe, co ułatwia ich identyfikację, a ich połykanie w całości jest kluczowe dla prawidłowego działania leku i ochrony przewodu pokarmowego.
ból głowy, ból mięśni, ból stawu, ból zęba, czerwień koszenilowa, gorączka, infekcja wirusowa górnych dróg oddechowych, kwas acetylosalicylowy, lek modyfikujący przebieg choroby, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, migrena, niesteroidowy lek przeciwzapalny, podrażnienie błony śluzowej żołądka, przeziębienie i grypa, reumatoidalne zapalenie stawów, stan zapalny, tabletka dojelitowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Vivotif ≥ 2x10E9 CFU
Produkt leczniczy Vivotif, zawierający co najmniej 2×10 żywych komórek Salmonella enterica serowar Typhi Ty21a w kapsułkach dojelitowych, wykazuje profil bezpieczeństwa oparty na danych z ponad 1,4 miliona podanych dawek oraz ponad 100 milionach rozprowadzonych dawek postmarketingowych. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są zaburzenia żołądkowo-jelitowe (ból brzucha, nudności, wymioty, biegunka), ból głowy, gorączka oraz wysypka, występujące z częstością „często” (≥1/100 do <1/10). Większość działań niepożądanych ma łagodne nasilenie. Zgłoszono również pojedynczy przypadek wstrząsu anafilaktycznego, podkreślający rzadkie, ale potencjalnie poważne ryzyko reakcji nadwrażliwości.
astenia, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśnia, ból pleców, ból stawu, choroba grypopodobna, dreszcz, gorączka, kapsułka dojelitowa, nudności, odwodnienie, parestezja, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, rozdęcie brzucha, Salmonella typhi, świąd, szczepionka przeciw durowi brzusznemu, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, wzdęcie, zaburzenie elektrolitowe, zapalenie skóry, zawrót głowy, zmęczenie - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Liść Pokrzywy
Stosowanie liścia pokrzywy (Urtica dioica L., Urtica urens L.) wymaga zachowania szczególnej ostrożności, zwłaszcza u pacjentów z objawami zapalnymi stawów, takimi jak ból, obrzęk, zaczerwienienie czy gorączka, które mogą wskazywać na poważne schorzenia wymagające specjalistycznej diagnostyki i leczenia. Preparaty z liścia pokrzywy nie są rekomendowane u dzieci poniżej 12. roku życia ze względu na brak wystarczających danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa ich stosowania w tej grupie wiekowej. Personel medyczny powinien dokładnie ocenić stosunek korzyści do ryzyka przed zaleceniem tego surowca leczniczego młodszym pacjentom.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Moreme 150 mg
Bupropion chlorowodorek w formie tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu (150 mg i 300 mg) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z których najczęstsze dotyczą układu nerwowego i psychicznego. Do bardzo często występujących należą bezsenność (≥1/10) oraz bóle głowy (≥1/10), natomiast często obserwuje się drżenia, zawroty głowy, zaburzenia smaku, pobudzenie i lęk (≥1/100 do <1/10). Rzadkim, ale poważnym powikłaniem są napady drgawkowe, występujące u około 0,1% pacjentów (1/1000). W zakresie zaburzeń psychicznych odnotowano także agresję, omamy, urojenia i myśli samobójcze, które wymagają natychmiastowej interwencji. Reakcje nadwrażliwości, takie jak pokrzywka (≥1/100 do <1/10), mogą przejść w ciężkie stany zagrażające życiu, w tym obrzęk naczynioruchowy i wstrząs anafilaktyczny (<1/10 000). Ponadto, często występują suchość błony śluzowej jamy ustnej, nudności, wymioty (≥1/10), a także wysypka, świąd i pocenie się (≥1/100 do <1/10). Bardzo rzadko obserwuje się poważne reakcje skórne, takie jak zespół Stevens-Johnsona (<1/10 000).
bezsenność, ból brzucha, ból głowy, ból mięśnia, ból stawu, bupropion chlorowodorek, choroba posurowicza, depersonalizacja, depresja, drżenie, drżenie mięśniowe, duszność, hiponatremia, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, kołatanie serca, lęk, leukopenia, myśl samobójcza, nadmierne pocenie, napad drgawkowy, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość, nietrzymanie moczu, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omam, ostra uogólniona osutka krostkowa, pobudzenie, pokrzywka, rumień wielopostaciowy, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, skurcz oskrzeli, splątanie, suchość błony śluzowej jamy ustnej, świąd, szum uszny, tachykardia, toczeń rumieniowaty skórny, toczeń rumieniowaty układowy, trombocytopenia, urojenie, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, wzrost ciśnienia tętniczego, zaburzenie smaku, zaburzenie widzenia, zaczerwienienie skóry, zaostrzenie łuszczycy, zapalenie wątroby, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawrót głowy, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Propranolol Aurovitas 10 mg
Propranolol, substancja czynna leku Propranolol Aurovitas (dostępnego w dawkach 10 mg i 40 mg w formie tabletek powlekanych), jest generalnie dobrze tolerowany, jednak jego stosowanie wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych, głównie wynikających z farmakologicznego mechanizmu działania beta-adrenolityka. Do najczęstszych hematologicznych działań niepożądanych należą małopłytkowość (≥1/100 do <1/10), zwiększająca ryzyko krwawień, oraz agranulocytoza (≥1/1 000 do <1/100), podnosząca podatność na infekcje. Szczególnie istotnym zagrożeniem jest hipoglikemia, zwłaszcza u noworodków, dzieci, osób starszych, pacjentów dializowanych, leczonych lekami przeciwcukrzycowymi, głodzonych oraz z chorobami wątroby, która w rzadkich przypadkach może prowadzić do drgawek lub śpiączki. Ponadto propranolol może powodować zmiany w metabolizmie lipidów, zaburzenia psychiczne (w tym depresję, psychozy, halucynacje), objawy neurologiczne (dezorientacja, parestezje, zawroty głowy), a także objawy okulistyczne, takie jak suchość oczu i zapalenie spojówek.
agranulocytoza, astma oskrzelowa, biegunka, blok serca, ból głowy, ból stawu, bradykardia, choroba tętnic obwodowych, chromanie przestankowe, depresja, dezorientacja, dławica piersiowa, drgawka, duszność, halucynacja, hemodializa, hipoglikemia, impotencja, koszmar senny, łuszczyca, łysienie, małopłytkowość, miastenia, nadmierna potliwość, niedociśnienie ortostatyczne, niewydolność serca, nudność, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, plamica, propranolol, przeciwciało przeciwjądrowe, przepływ krwi przez nerki, przesączanie kłębuszkowe, psychoza, skurcz oskrzeli, suchość błony śluzowej jamy ustnej, suchość oczu, utrata pamięci, wymioty, wysypka skórna, zaburzenie snu, zaburzenie widzenia, zadyszka, zapalenie spojówek, zaparcie, zawrót głowy, zmiana nastroju - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pamyl 20 mg 20 mg
Pamyl 20 mg zawiera 22,550 mg pantoprazolu sodowego półtorawodnego, co odpowiada 20 mg pantoprazolu w formie tabletek dojelitowych. Działania niepożądane występują u około 5% pacjentów, z najczęstszymi objawami, takimi jak biegunka i bóle głowy, obserwowanymi u około 1% chorych. Skala częstości działań niepożądanych obejmuje kategorie od bardzo często (≥ 1/10) do bardzo rzadko (< 1/10000), a także kategorię częstości nieznanej, stosowaną głównie dla zdarzeń zgłaszanych w okresie porejestracyjnym. Wśród działań niepożądanych wyróżnia się m.in. agranulocytozę, małopłytkowość, leukopenię, pancytopenię, reakcje anafilaktyczne, hiponatremię, hipomagnezemię, hipokalemię, zaburzenia psychiczne (depresja, dezorientacja, omamy), polipy trawieńcowe, mikroskopowe zapalenie jelita grubego, wzrost enzymów wątrobowych, ciężkie reakcje skórne (np. zespół Stevensa-Johnsona), złamania kości, śródmiąższowe zapalenie nerek oraz ginekomastię.
agranulocytoza, biegunka, ból głowy, ból mięśniowy, ból stawu, depresja, enzymy wątrobowe, ginekomastia, hiperlipidemia, hipokalcemia, hipokalemia, hipomagnezemia, hiponatremia, leukopenia, małopłytkowość, mikroskopowe zapalenie jelita grubego, nadwrażliwość na światło, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, nudność, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, pantoprazol sodowy półtorawodny, pokrzywka, rumień wielopostaciowy, skurcz mięśnia, śródmiąższowe zapalenie nerek, toczeń rumieniowaty, toksyczna nekroliza naskórka, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, zaburzenie snu, zaparcie, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, złamanie biodra, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Imovax Polio 29 jednostek antygenu D wirusa poliomyelitis typ 1, szczep Mahoney, 7 jednostek antygenu D wirusa poliomyelitis typ 2, szczep MEF-1 i 26 jednostek antygenu D wirusa poliomyelitis typ 3, szczep Saukett/0,5 ml; Szczepionka 1-dawkowa, 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka IMOVAX POLIO, zawierająca inaktywowane wirusy poliomyelitis typów 1, 2 i 3, wykazuje profil bezpieczeństwa charakteryzujący się głównie łagodnymi i przemijającymi działaniami niepożądanymi. Najczęściej obserwowane reakcje to ból w miejscu wstrzyknięcia oraz gorączka powyżej 38,1°C, występujące bardzo często (≥1/10). Często (≥1/100 do <1/10) pojawia się zaczerwienienie, a niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) stwardnienie w miejscu podania. Z częstością nieznaną zgłaszane są reakcje nadwrażliwości typu I, takie jak pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, reakcja anafilaktyczna i wstrząs anafilaktyczny, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej. Ponadto, mogą wystąpić przejściowe zaburzenia psychiczne (pobudzenie, senność, drażliwość), objawy neurologiczne (drgawki, ból głowy, parestezje) oraz reakcje skórne i mięśniowo-szkieletowe (wysypka, ból stawów i mięśni), wszystkie o częstości nieznanej i zazwyczaj przemijające.
anafilaksja, bezdech, ból głowy, ból mięśni, ból stawu, drażliwość, drgawka, działanie niepożądane, farmakonadzór, gorączka, IMOVAX POLIO, inaktywowany wirus poliomyelitis, niedojrzały wcześniak, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, pobudzenie, pokrzywka, poliomyelitis, powiększenie węzłów chłonnych, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości typu I, reakcja w miejscu wstrzyknięcia, senność, stwardnienie w miejscu wstrzyknięcia, szczepionka przeciw poliomyelitis, wstrząs anafilaktyczny, wysypka, zaburzenie psychiczne, zaczerwienienie w miejscu wstrzyknięcia - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cyclogest 400 mg
Progesteron w postaci globulek dopochwowych Cyclogest 400 mg, stosowany w leczeniu wspomagającym fazę lutealną w technikach wspomaganego rozrodu, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Do często występujących (≥1/100 do <1/10) należą senność, wzdęcia, ból brzucha, reakcje nadwrażliwości (wysypka, świąd), ból piersi, krwawienia z pochwy oraz zmęczenie. Niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) obserwuje się zaburzenia nastroju, ból głowy, zawroty głowy, zaburzenia smaku, uderzenia gorąca, krwawienia, zaparcia, biegunkę, wymioty, gazy jelitowe, rozstrzeń żołądka, nocne pocenie się, bóle stawów, częstomocz, nietrzymanie moczu, ból miednicy, nieprawidłowe krwawienia z dróg rodnych, powiększenie jajników, świąd sromu i pochwy, uczucie zimna, zmiany temperatury ciała, świąd w miejscu podania oraz dyskomfort. Wyciek z globulki po aplikacji jest zjawiskiem fizjologicznym i nie wpływa na skuteczność terapii.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból miednicy, ból piersi, ból stawu, Cyclogest, częstomocz, faza lutealna, gazy jelitowe, globulka dopochwowa, krwawienie z pochwy, nieprawidłowe krwawienie z dróg rodnych, nietrzymanie moczu, nocne pocenie, powiększenie jajnika, profil bezpieczeństwa leku, progesteron, reakcja nadwrażliwości, senność, świąd, świąd sromu, uderzenie gorąca, wspomagany rozród, wymioty, wysypka, wzdęcie, zaburzenie nastroju, zaburzenie smaku, zaparcie, zawrót głowy, zmęczenie - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – IBUM dla dzieci 125 mg
IBUM dla dzieci w postaci czopków zawierających 125 mg ibuprofenu jest lekiem przeciwgorączkowym i przeciwbólowym dedykowanym pacjentom pediatrycznym. Preparat znajduje zastosowanie w leczeniu gorączki o różnym pochodzeniu, w tym w przebiegu grypy, przeziębienia, innych chorób zakaźnych oraz odczynów poszczepiennych. Ponadto, lek jest wskazany w terapii bólu o nasileniu słabym do umiarkowanego, obejmującym bóle głowy, gardła, mięśni, zębów, bóle po zabiegach stomatologicznych, bóle związane z ząbkowaniem, a także bóle układu mięśniowo-szkieletowego, w tym stawów, kości, tkanek miękkich oraz bóle pooperacyjne i bóle ucha środkowego. Czopki o dawce 125 mg ibuprofenu stanowią odpowiednią formę podania u dzieci, zwłaszcza gdy podanie doustne jest utrudnione lub niemożliwe, np. w przypadku wymiotów, biegunki lub przeciwwskazań do podania doustnego.
biegunka, ból gardła, ból głowy, ból kości, ból mięśni, ból pooperacyjny, ból stawu, ból ucha, ból zęba, choroba zakaźna, działanie przeciwgorączkowe i przeciwbólowe, ekstrakcja zęba, gorączka, ibuprofen, infekcja górnych dróg oddechowych, infekcja wirusowa, naciągnięcie, odczyn poszczepienny, próchnica, schorzenie stomatologiczne, skręcenie, stan bólowy, stan gorączkowy, stłuczenie, terapia przeciwbólowa, układ immunologiczny, układ mięśniowo-szkieletowy, uraz narządu ruchu, wymioty, ząbkowanie, zakażenie wirusowe, zapalenie ucha środkowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Seretide Dysk 500 (500 mcg + 50 mcg)/dawkę inh.
Seretide Dysk to preparat wziewny zawierający salmeterol (w dawkach 100/50 μg, 250/50 μg, 500/50 μg) oraz flutykazon propionian, stosowany w terapii astmy i POChP. Profil działań niepożądanych obejmuje typowe reakcje związane z beta2-mimetykami i kortykosteroidami wziewnymi. Najczęściej obserwowane działania to bóle głowy (≥1/10), zapalenie części nosowej gardła (≥1/10), kandydoza jamy ustnej i gardła oraz hipokaliemia (≥1/100 do <1/10). Rzadziej występują poważne reakcje alergiczne, takie jak obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja, paradoksalny skurcz oskrzeli, który wymaga natychmiastowego przerwania terapii i zastosowania leków rozszerzających oskrzela. Zaleca się płukanie jamy ustnej po inhalacji w celu zmniejszenia ryzyka kandydozy i chrypki.
arytmia serca, beta-2-mimetyk, bezsenność, ból głowy, ból mięśniowy, ból stawu, chrypka, cushingoidalne rysy twarzy, częstoskurcz nadkomorowy, drżenie mięśniowe, flutykazon, hiperglikemia, hipokaliemia, jaskra, kandydoza jamy ustnej, kandydoza przełyku, kołatanie serca, kurcz mięśni, migotanie przedsionków, nadpobudliwość psychoruchowa, nieostre widzenie, niewydolność kory nadnerczy, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza, paradoksalny skurcz oskrzeli, POChP, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, salmeterol, skłonność do siniaków, skurcz oskrzeli, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, zaćma, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie zatok, zespół Cushinga, złamanie pourazowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Montelukast Bluefish 10 mg
Montelukast Bluefish w dawce 10 mg, stosowany u dorosłych i młodzieży powyżej 15 lat, wykazuje stabilny profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach klinicznych obejmujących około 4000 pacjentów. Najczęściej zgłaszanym działaniem niepożądanym u tej grupy był ból głowy. U dzieci w wieku 6-14 lat również dominował ból głowy, natomiast u młodszych grup wiekowych obserwowano hiperkinezję, ból brzucha, biegunkę, wysypkę oraz objawy astmy oskrzelowej i pragnienie u niemowląt. Długotrwałe stosowanie montelukastu (do 2 lat u dorosłych i do 12 miesięcy u dzieci) nie zmieniało profilu bezpieczeństwa leku. W badaniach klinicznych częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowano według standardowych kategorii: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) oraz bardzo rzadko (<1/10 000).
anafilaksja, astenia, astma oskrzelowa, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśnia, ból stawu, depresja, dezorientacja, drgawka, eozynofilia, gorączka, hepatotoksyczność, hiperkinezja, hipoestezja, kołatanie serca, krwawienie z nosa, kurcz mięśnia, montelukast sodowy, myśli samobójcze, naciek eozynofilowy wątroby, niestrawność, nudność, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, siniaczenie, skłonność do krwawienia, somnambulizm, suchość jamy ustnej, świąd, uszkodzenie wątroby, wymioty, wypryskowe zapalenie skóry, wysypka, zaburzenie pamięci, zachowanie agresywne, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie naczyń, zapalenie wątroby, zawrót głowy, zespół Churga-Strauss, zmęczenie, zwiększona aktywność aminotransferaz - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Paracetamol Filofarm 500 mg
Paracetamol Filofarm 500 mg w formie tabletek jest lekiem przeciwbólowym i przeciwgorączkowym przeznaczonym dla dorosłych oraz młodzieży powyżej 12. roku życia. Wskazania obejmują leczenie bólów o różnej etiologii, takich jak bóle głowy (z wyłączeniem ciężkich migren), bóle mięśniowe, bóle zębów, bóle stawów, nerwobóle oraz bóle miesiączkowe. Lek jest również skuteczny w obniżaniu gorączki towarzyszącej infekcjom wirusowym i bakteryjnym, w tym przeziębieniu i grypie. Paracetamol jest szczególnie zalecany u pacjentów, u których stosowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych jest przeciwwskazane, np. z chorobą wrzodową, zaburzeniami krzepnięcia czy astmą aspirynową.
astma aspirynowa, ból głowy, ból miesiączkowy, ból mięśniowy, ból napięciowy, ból stawu, ból zęba, bolesne miesiączkowanie, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, dolegliwość bólowa, funkcja wątroby, grypa, infekcja górnych dróg oddechowych, infekcja grypowa, infekcja wirusowa i bakteryjna, lek przeciwbólowy i przeciwgorączkowy, migrena, nerwoból, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, przeziębienie, schorzenie układu kostno-stawowego, stan gorączkowy, zaburzenie krzepnięcia, zapalenie tkanek miękkich - Leksykon leków
Działania niepożądane – Levocetirizine Hasco 0,5 mg/ml
Levocetirizine Hasco, zawierający lewocetyryzynę dichlorowodorek w stężeniu 0,5 mg/ml, charakteryzuje się profilem bezpieczeństwa typowym dla leków przeciwhistaminowych II generacji. W badaniach klinicznych u dorosłych i młodzieży (12-71 lat) działania niepożądane wystąpiły u 15,1% pacjentów przy dawce 5 mg/dobę, najczęściej senność (5,2%), ból głowy (2,6%), suchość w jamie ustnej (2,6%) oraz zmęczenie (2,5%). Sedatywne działania niepożądane (senność, zmęczenie, osłabienie) były istotnie częstsze niż w grupie placebo (8,1% vs 3,1%). U dzieci w wieku 6-11 miesięcy i 1 do <6 lat dawkowano 1,25 mg 1-2 razy na dobę, obserwując głównie zaburzenia żołądkowo-jelitowe (biegunka 1,9%, zaparcia 1,3%) oraz senność (1,9%). U dzieci 6-12 lat przy dawce 5 mg/dobę najczęstsze działania to ból głowy (0,8%) i senność (2,9%). Dane kliniczne dla dzieci <2 lat są niewystarczające do rekomendacji stosowania.
anafilaksja, badanie kliniczne, bezsenność, ból brzucha, ból mięśni, ból stawu, depresja, drgawka, duszność, działanie niepożądane, działanie sedatywne, kołatanie serca, lek przeciwhistaminowy, lewocetyryzyna dichlorowodorek, myśl samobójcza, nadwrażliwość, obrzęk naczynioruchowy, omam, parestezja, pokrzywka, profil bezpieczeństwa leku, reakcja nadwrażliwości, senność, suchość jamy ustnej, świąd, tachykardia, wyprysk polekowy, zaburzenie psychiczne, zaburzenie smaku, zaburzenie wątroby, zaburzenie widzenia, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu, zawrót głowy, zespół odstawienny, zwiększone łaknienie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Apo-Atorva 10 mg
Atorwastatyna, substancja czynna leku Apo-Atorva, jest inhibitorem reduktazy HMG-CoA stosowanym w terapii hiperlipidemii. Dane z badań klinicznych obejmujących 16 066 pacjentów (8755 leczonych atorwastatyną przez średnio 53 tygodnie) wskazują na dobrą tolerancję leku, z 5,2% przerwaniem terapii z powodu działań niepożądanych (w porównaniu do 4,0% w grupie placebo). Najczęstsze działania niepożądane obejmują dolegliwości żołądkowo-jelitowe (zaparcia, wzdęcia, nudności, biegunka), bóle mięśni i stawów oraz podwyższone enzymy wątrobowe (aminotransferazy >3x ULN u 0,8% pacjentów). Często obserwowano hiperglikemię, co jest istotne u pacjentów z czynnikami ryzyka cukrzycy (glukoza na czczo ≥5,6 mmol/l, BMI >30 kg/m², nadciśnienie, hipertriglicerydemia). Zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej (>3x ULN) wystąpiło u 2,5%, a >10x ULN u 0,4% pacjentów, co wskazuje na ryzyko miopatii i rabdomiolizy.
aminotransferaza, anafilaksja, anoreksja, atorwastatyna, biegunka, ból głowy, ból mięśni, ból stawu, cholestaza, ginekomastia, hiperglikemia, hipoglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, miopatia, nadciśnienie tętnicze, neuropatia obwodowa, niedoczulica, nieostre widzenie, niestrawność, niewydolność wątroby, nudności, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, rabdomioliza, rumień wielopostaciowy, skurcz mięśnia, śródmiąższowa choroba płuc, statyna, szumy uszne, wzdęcie, zapalenie mięśni, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcie, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny