zasada ABCDE

Zasada ABCDE to algorytm stosowany w medycynie ratunkowej do szybkiej i kompleksowej oceny stanu pacjenta w stanie zagrożenia życia. Skrót ten określa kolejność priorytetów podczas badania i udzielania pomocy: A (Airway) – drożność dróg oddechowych, B (Breathing) – oddychanie, C (Circulation) – krążenie, D (Disability) – stan neurologiczny, E (Exposure/Environment) – ekspozycja/otoczenie.

W ramach oceny drożności dróg oddechowych (A) sprawdza się, czy nie są one zablokowane, w razie potrzeby udrażnia się je. Ocena oddychania (B) obejmuje częstość, głębokość i symetrię oddechów oraz saturację. Badanie krążenia (C) koncentruje się na tętnie, ciśnieniu tętniczym i perfuzji obwodowej. Ocena neurologiczna (D) uwzględnia poziom świadomości (np. według skali AVPU lub Glasgow) oraz źrenice. Ekspozycja (E) polega na całościowym obejrzeniu pacjenta w poszukiwaniu urazów i ocenie warunków środowiskowych.

Zasada ABCDE stanowi uniwersalne narzędzie diagnostyczne stosowane zarówno w przypadku nagłych zachorowań, jak i urazów. Umożliwia szybką identyfikację stanów zagrażających życiu i natychmiastowe wdrożenie odpowiedniego postępowania terapeutycznego. Algorytm ten jest podstawą nauczania medycyny ratunkowej na całym świecie i znajduje zastosowanie w codziennej praktyce zespołów ratownictwa medycznego, SOR-ów oraz w warunkach szpitalnych.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl