obrzęk sromu
Obrzęk sromu to patologiczne powiększenie zewnętrznych narządów płciowych kobiety, które może obejmować wargi sromowe większe, wargi sromowe mniejsze, łechtaczkę oraz przedsionek pochwy. Jest to objaw, a nie samodzielna jednostka chorobowa, wynikający najczęściej z reakcji zapalnej, alergicznej, urazowej lub zastoinowej.
Przyczynami obrzęku sromu mogą być infekcje bakteryjne, wirusowe lub grzybicze, reakcje alergiczne na środki higieny intymnej, urazy mechaniczne, zaburzenia limfatyczne, choroby dermatologiczne (np. liszaj twardzinowy), zespół Behçeta, czy powikłania pooperacyjne. W rzadkich przypadkach obrzęk może być manifestacją nowotworów złośliwych lub chorób układowych.
Diagnostyka obrzęku sromu obejmuje dokładny wywiad, badanie ginekologiczne, badania laboratoryjne, posiewy mikrobiologiczne oraz w wybranych przypadkach badania obrazowe i biopsję. Leczenie zależy od przyczyny podstawowej i może obejmować farmakoterapię (antybiotyki, leki przeciwgrzybicze, steroidy miejscowe), modyfikację higieny intymnej oraz w niektórych przypadkach postępowanie chirurgiczne.
Obrzęk sromu wymaga różnicowania z licznymi jednostkami chorobowymi, w tym z chorobami przenoszonymi drogą płciową, procesami alergicznymi, chorobami autoimmunologicznymi i nowotworami. Przewlekły obrzęk sromu może prowadzić do zwłóknienia tkanek i zaburzeń funkcjonalnych, dlatego ważna jest wczesna i prawidłowa diagnoza oraz odpowiednie leczenie.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Wulwodynia – Objawy
Wulwodynia to przewlekły ból sromu trwający minimum 3 miesiące, o niejasnej etiologii, który może manifestować się jako pieczenie, kłucie, uczucie surowości skóry czy ostry ból, lokalizujący się najczęściej w przedsionku pochwy (wulwodynia zlokalizowana) lub obejmujący większy obszar sromu (wulwodynia uogólniona). Ból może być prowokowany (np. podczas stosunku, badania ginekologicznego, noszenia obcisłej odzieży) lub nieprowokowany, a także mieć charakter mieszany. Objawy często współistnieją z dolegliwościami ze strony układu moczowego, skurczami mięśni dna miednicy oraz innymi zespołami bólowymi, jak zespół jelita drażliwego czy endometrioza. Diagnostyka opiera się na wykluczeniu innych przyczyn bólu oraz badaniu fizykalnym z testem Q-tip, pozwalającym na ocenę lokalizacji i nasilenia bólu.
ból sromu, cewka moczowa, częstomocz, dyspareunia, endometrioza, fibromialgia, łechtaczka, obrzęk sromu, pieczenie, pochwica, podrażnienie, przedsionek pochwy, przewlekły stan bólowy, skurcz mięśni dna miednicy, śródmiąższowe zapalenie pęcherza moczowego, test Q-tip, wargi sromowe, wulwodynia, wulwodynia nieprowokowana, wulwodynia prowokowana, zespół jelita drażliwego - Leksykon chorób i schorzeń
Grzybica pochwy – Objawy
Grzybica pochwy (vulvovaginitis candidiasis) jest zakażeniem wywołanym głównie przez Candida albicans, odpowiedzialną za około 92% przypadków. Szacuje się, że 75% kobiet doświadczy przynajmniej jednego epizodu w życiu, a 40-45% będzie miało nawroty. Objawy obejmują świąd, pieczenie, zaczerwienienie i obrzęk sromu, ból pochwy oraz charakterystyczną gęstą, białą, grudkowatą wydzielinę o zapachu drożdży. Nasilenie objawów klasyfikuje się jako łagodne, umiarkowane lub ciężkie, przy czym ciężka postać charakteryzuje się rozległym zaczerwienieniem, obrzękiem i pęknięciami skóry. Leczenie zwykle prowadzi do ustąpienia objawów w ciągu 3-14 dni, jednak nieleczona infekcja może się nasilać i prowadzić do powikłań, takich jak wtórne zakażenia bakteryjne czy przewlekły stan zapalny.
bakteryjna waginoza, Candida, Candida albicans, Candida glabrata, Candida krusei, dermatitis, dyspareunia, dyzuria, egzema, grzybica pochwy, kandydoza pochwy, liszaj twardzinowy, łuszczyca, nawracająca kandydoza pochwy, obrzęk sromu, pieczenie pochwy, pleśniawka, powikłana grzybica pochwy, rzęsistkowica, świąd pochwy, terapia przeciwgrzybicza, wydzielina pochwowa, zakażenie dróg moczowych, zakażenie grzybicze, zakażenie grzybicze pochwy