szczepionka przeciw durowi brzusznemu
Szczepionka przeciw durowi brzusznemu to preparat immunologiczny stosowany w profilaktyce duru brzusznego, choroby zakaźnej wywoływanej przez bakterię Salmonella typhi. Dostępne są dwa główne rodzaje szczepionek: inaktywowana szczepionka polisacharydowa Vi (TyVi) podawana domięśniowo oraz żywa atenuowana szczepionka doustna (Ty21a).
Szczepionka polisacharydowa zapewnia ochronę na okres około 3 lat i jest podawana w pojedynczej dawce. Szczepionka doustna wymaga przyjęcia 3-4 kapsułek w odstępach co drugi dzień i zapewnia ochronę na okres około 5 lat. Skuteczność szczepionek wynosi 50-80%, w zależności od rodzaju preparatu i występujących lokalnie szczepów bakterii.
Wskazaniem do szczepienia są przede wszystkim podróże do krajów endemicznego występowania duru brzusznego (Azja Południowa i Południowo-Wschodnia, Afryka, Ameryka Południowa). Szczepienie zaleca się również osobom pracującym z patogenem S. typhi w laboratoriach oraz w przypadku epidemii choroby. Szczepionka jest ogólnie dobrze tolerowana, najczęstsze działania niepożądane to przejściowe reakcje miejscowe, bóle głowy i dolegliwości żołądkowo-jelitowe.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Ampicillin Adamed 1 g
Ampicylina wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Jednoczesne stosowanie z allopurynolem znacząco zwiększa ryzyko alergicznych reakcji skórnych, co wymaga unikania takiego połączenia lub ścisłego monitorowania pacjenta. Probenecyd zmniejsza wydzielanie ampicyliny w kanalikach nerkowych, prowadząc do wzrostu stężenia leku w osoczu i wydłużenia okresu półtrwania, co może być wykorzystane terapeutycznie, jednak wymaga rozważenia zmniejszenia dawki ampicyliny. Leki przeciwzakrzepowe z grupy kumaryny (np. warfaryna, acenokumarol) w połączeniu z ampicyliną mogą podnosić INR, zwiększając ryzyko krwawień, co wymaga częstego monitorowania i dostosowania dawki antykoagulantu. Metotreksat w obecności ampicyliny wykazuje zwiększoną toksyczność z powodu hamowania jego wydalania, co wymaga monitorowania stężenia metotreksatu i obserwacji objawów toksyczności. Ponadto, stosowanie doustnej żywej szczepionki przeciw durowi brzusznemu powinno być oddzielone od terapii ampicyliną co najmniej 3-dniowym odstępem, aby nie obniżyć skuteczności szczepienia.
acenokumarol, allopurynol, ampicylina, dna moczanowa, dolegliwość żołądkowo-jelitowa, etanol, farmakokinetyka ampicyliny, funkcja nerek, hepatotoksyczność, indeks terapeutyczny, kanalik nerkowy, kumaryna, lek nefrotoksyczny, lek przeciwzakrzepowy, metotreksat, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, probenecyd, reakcja alergiczna skórna, szczepionka przeciw durowi brzusznemu, układ odpornościowy, warfaryna, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Interakcje leku – Verorab 3,25 j.m. wirusa wścieklizny, szczep Wistar Rabies PM/WI38 1503-3M (inaktywowany)/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka VERORAB przeciw wściekliźnie wykazuje istotne interakcje z lekami immunosupresyjnymi, zwłaszcza kortykosteroidami stosowanymi ogólnoustrojowo w długotrwałej terapii, które mogą znacząco obniżyć produkcję przeciwciał i skuteczność szczepienia. W takich przypadkach zaleca się wykonanie badania serologicznego w okresie 2-4 tygodni po ostatniej dawce szczepionki w celu oceny odpowiedzi immunologicznej i ewentualnej modyfikacji schematu szczepienia. Immunoglobuliny przeciw wściekliźnie również mogą osłabiać odpowiedź immunologiczną, dlatego powinny być podawane w inne miejsce ciała niż szczepionka, z użyciem oddzielnych strzykawek, zgodnie z zaleceniami charakterystyki produktu leczniczego. Szczepionka może być podawana jednocześnie z polisacharydową szczepionką przeciw durowi brzusznemu, pod warunkiem wykonania iniekcji w różne miejsca ciała, aby uniknąć interferencji immunologicznej.
badanie serologiczne, immunoglobulina przeciw wściekliźnie, interferencja immunologiczna, kortykosteroid, lek immunosupresyjny, odpowiedź immunologiczna, osłabienie układu odpornościowego, profilaktyka poekspozycyjna, szczepionka przeciw durowi brzusznemu, szczepionka przeciw wściekliźnie, upośledzenie funkcji wątroby, wirus wścieklizny, wytwarzanie przeciwciał - Leksykon substancji czynnych
Polisacharyd – Dawkowanie i sposób podawania
Polisacharydy stanowią kluczowy składnik aktywny w szczepionkach przeciw pneumokokom (PNEUMOVAX 23) oraz durowi brzusznemu (TYPHIM Vi). PNEUMOVAX 23 zawiera 25 μg polisacharydu otoczkowego każdego z 23 serotypów Streptococcus pneumoniae, co daje łącznie 575 μg w dawce 0,5 ml, podawanej domięśniowo lub podskórnie. Szczepionka jest wskazana dla osób powyżej 2 lat, z wyjątkiem dzieci poniżej 2 lat, u których skuteczność i bezpieczeństwo nie zostały potwierdzone. Szczepienie powinno być wykonane co najmniej 2 tygodnie przed splenektomią, chemioterapią lub terapią immunosupresyjną, a po zakończeniu leczenia immunosupresyjnego zaleca się odczekać minimum 3 miesiące (lub dłużej przy intensywnej terapii). Powtórne szczepienie PNEUMOVAX 23 jest zalecane po co najmniej 3 latach, szczególnie u osób starszych i dzieci z grup ryzyka, podając dawkę 0,5 ml domięśniowo lub podskórnie. Należy unikać podawania dożylnie i śródskórnie oraz stosować jałowy sprzęt jednorazowego użytku.
anemia sierpowata, antybiotykoterapia, chemioterapia, działanie niepożądane, leczenie immunosupresyjne, mięsień naramienny, odpowiedź immunologiczna, PNEUMOVAX 23, podanie domięśniowe, podanie donaczyniowe, podanie podskórne, polisacharyd otoczkowy, polisacharyd otoczkowy Salmonella typhi, polisacharyd w szczepionce, radioterapia, splenektomia, Streptococcus pneumoniae, szczepionka przeciw durowi brzusznemu, szczepionka przeciwpneumokokowa, TYPHIM Vi, zakażenie HIV, zespół nerczycowy - Leksykon substancji czynnych
Polisacharyd – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne dane dotyczące polisacharydów otoczkowych stosowanych w szczepionkach przeciw Streptococcus pneumoniae (Pneumovax 23) oraz Salmonella typhi (Typhim Vi) różnią się pod względem zakresu i dostępności. Pneumovax 23 zawiera po 25 μg polisacharydu otoczkowego każdego z 23 serotypów pneumokoków, jednak nie przeprowadzono dla niego specyficznych badań przedklinicznych, co jest rekompensowane długotrwałym doświadczeniem klinicznym i danymi porejestracyjnymi potwierdzającymi bezpieczeństwo. Natomiast szczepionka Typhim Vi, zawierająca 25 μg oczyszczonego polisacharydu Vi ze szczepu Ty2 Salmonella typhi, posiada wyniki badań na modelach zwierzęcych, które nie wykazały toksyczności narządowej ani innych niepożądanych efektów, potwierdzając korzystny profil bezpieczeństwa tej substancji.
badanie kliniczne, bakteria otoczkowa, doświadczenie porejestracyjne, dur brzuszny, immunoprofilaktyka, model zwierzęcy, monitorowanie bezpieczeństwa, PNEUMOVAX 23, polisacharyd otoczkowy, polisacharyd otoczkowy Vi, polisacharyd pneumokokowy, profil bezpieczeństwa, Salmonella typhi, serotyp pneumokoka, Streptococcus pneumoniae, szczepionka przeciw durowi brzusznemu, toksyczność narządowa, TYPHIM Vi - Leksykon leków
Interakcje leku – Vaqta 50 50 U wirusa zapalenia wątroby typu A, szczep CR326F/ml; 1 dawka (1 ml), dla dorosłych
Stosowanie szczepionki VAQTA 50 (inaktywowana szczepionka przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu A) wymaga uwzględnienia potencjalnych interakcji farmakodynamicznych, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami odporności, u których odpowiedź immunologiczna może być niewystarczająca. W przypadku jednoczesnego podania z immunoglobuliną, stosować oddzielne strzykawki i różne miejsca iniekcji, gdyż poziom przeciwciał może być obniżony w porównaniu do podania samej szczepionki. Jednoczesne podanie VAQTA 50 z szczepionkami przeciw żółtej gorączce i durowi brzusznemu jest bezpieczne i nie wpływa negatywnie na odpowiedź immunologiczną. Brak jest wystarczających danych dotyczących jednoczesnego stosowania z DTaP, dlatego zaleca się ostrożność i rozważenie podania w różnym czasie. W przypadku innych szczepionek, dla których nie przeprowadzono badań interakcji, należy podawać je w różne miejsca anatomiczne i nie mieszać w jednej strzykawce.
błonica tężec krztusiec, działanie niepożądane, funkcja wątroby, immunoglobulina, immunosupresja, interakcja farmakodynamiczna, interakcja lekowa, odpowiedź immunologiczna, przewlekła choroba alkoholowa, szczepionka DTaP, szczepionka MMR, szczepionka przeciw durowi brzusznemu, szczepionka przeciw pneumokokom, szczepionka przeciw polio, szczepionka przeciw żółtej gorączce, terapia immunosupresyjna, układ odpornościowy, wirus HAV, wirusowe zapalenie wątroby typu A, zaburzenie odporności - Leksykon leków
Działania niepożądane – Vivotif ≥ 2x10E9 CFU
Produkt leczniczy Vivotif, zawierający co najmniej 2×10 żywych komórek Salmonella enterica serowar Typhi Ty21a w kapsułkach dojelitowych, wykazuje profil bezpieczeństwa oparty na danych z ponad 1,4 miliona podanych dawek oraz ponad 100 milionach rozprowadzonych dawek postmarketingowych. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są zaburzenia żołądkowo-jelitowe (ból brzucha, nudności, wymioty, biegunka), ból głowy, gorączka oraz wysypka, występujące z częstością „często” (≥1/100 do <1/10). Większość działań niepożądanych ma łagodne nasilenie. Zgłoszono również pojedynczy przypadek wstrząsu anafilaktycznego, podkreślający rzadkie, ale potencjalnie poważne ryzyko reakcji nadwrażliwości.
astenia, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśnia, ból pleców, ból stawu, choroba grypopodobna, dreszcz, gorączka, kapsułka dojelitowa, nudności, odwodnienie, parestezja, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, rozdęcie brzucha, Salmonella typhi, świąd, szczepionka przeciw durowi brzusznemu, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, wzdęcie, zaburzenie elektrolitowe, zapalenie skóry, zawrót głowy, zmęczenie - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Vaqta 50 50 U wirusa zapalenia wątroby typu A, szczep CR326F/ml; 1 dawka (1 ml), dla dorosłych
VAQTA 50 to inaktywowana szczepionka przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu A (WZW A), zawierająca 50 U antygenu pochodzącego z atenuowanego szczepu CR326F, namnażanego w ludzkich diploidalnych komórkach fibroblastów (MRC-5). Szczepionka charakteryzuje się wysokim stopniem czystości, zawierając mniej niż 0,1 μg białka niewirusowego, <4×10⁻⁶ μg DNA, <10⁻⁴ μg albuminy wołowej oraz <0,8 μg formaldehydu na dawkę. Badania kliniczne wykazały, że u 95% dorosłych osób następuje serokonwersja w ciągu 4 tygodni od podania dawki pierwotnej, a u osób ≥60 lat odsetek ten wynosi 88%. Odpowiedź immunologiczna utrzymuje się do 18 miesięcy po pojedynczej dawce, a po podaniu dawki uzupełniającej (50 U) w okresie 6-18 miesięcy obserwuje się silną pamięć immunologiczną. Długoterminowe obserwacje wskazują, że po pełnym schemacie szczepienia (2 dawki) co najmniej 99% zaszczepionych pozostaje seropozytywnych (≥10 mlU przeciw-HAV/ml) przez co najmniej 25 lat, co eliminuje konieczność rutynowego podawania dawek przypominających.
albumina wołowa, dawka uzupełniająca, diploidalne komórki fibroblastów, działanie niepożądane, hydroksyfosforanosiarczanie glinu, immunoglobulina, inaktywacja formaldehydem, inaktywowany wirus zapalenia wątroby typu A, kinetyka odpowiedzi immunologicznej, komórki CD4, komórki MRC-5, nieżyt żołądka i jelit, pamięć immunologiczna, podanie domięśniowe, podskórne podanie szczepionki, przeciwciała anty-HAV, RNA HIV, serokonwersja, seropozytywny, średnia geometryczna miana przeciwciał, szczep CR326F, szczepionka przeciw durowi brzusznemu, szczepionka przeciw żółtej gorączce, wirusowe zapalenie wątroby typu A, zabezpieczający poziom przeciwciał, zakażenie HIV - Leksykon leków
Skład i postać leku – Typhim Vi 25 mcg oczyszczonego polisacharydu otoczkowego (Vi) Salmonella typhi (szczep Ty2)/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka TYPHIM Vi to polisacharydowy preparat przeciwko durowi brzusznemu, zawierający 25 µg oczyszczonego polisacharydu otoczkowego Vi Salmonella typhi (szczep Ty2) w dawce 0,5 ml roztworu do wstrzykiwań. Preparat zawiera również fenol jako konserwant oraz roztwór buforowy z chlorkiem sodu, disodu fosforanem dwuwodnym i sodu diwodorofosforanem dwuwodnym, które stabilizują pH i zapewniają izotoniczność. Szczepionka jest dostępna w ampułko-strzykawce ze szkła typu I, z zatyczką z elastomeru chlorobutylowego, o objętości 0,5 ml, charakteryzująca się przezroczystym, bezbarwnym roztworem umożliwiającym wizualną ocenę jakości preparatu.
ampułko-strzykawka, bufor fosforanowy, chlorek sodu, diwodorofosforan sodu dwuwodny, dur brzuszny, elastomer chlorobutylowy, fenol, fosforan disodu dwuwodny, izotoniczność roztworu, polisacharyd otoczkowy Vi, preparat farmaceutyczny, roztwór buforowy, roztwór do wstrzykiwań, Salmonella typhi, substancja konserwująca, szczep Ty2, szczepionka przeciw durowi brzusznemu, szkło typu I, woda do wstrzykiwań, zatyczka tłoka, zgodność farmaceutyczna - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Typhim Vi 25 mcg oczyszczonego polisacharydu otoczkowego (Vi) Salmonella typhi (szczep Ty2)/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka Typhim Vi, zawierająca 25 mikrogramów oczyszczonego polisacharydu otoczkowego (Vi) Salmonella typhi (szczep Ty2) w dawce 0,5 ml, jest wskazana do profilaktyki duru brzusznego u dorosłych, młodzieży oraz dzieci powyżej 2. roku życia. Podstawowe uodpornienie uzyskuje się po jednorazowym podaniu dawki, a w przypadku długotrwałego lub powtarzającego się narażenia na zakażenie zaleca się dawkę przypominającą co 3 lata. Szczepionka nie jest przeznaczona dla dzieci poniżej 2 lat. Preparat występuje w formie przezroczystego, bezbarwnego roztworu do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, co umożliwia łatwą kontrolę jakości przed podaniem.
ampułko-strzykawka, dawka przypominająca, dur brzuszny, narażenie na zakażenie, podanie domięśniowe, podanie podskórne, polisacharyd otoczkowy Vi, postać farmaceutyczna, roztwór do wstrzykiwań, Salmonella typhi, szczep Ty2, szczepionka przeciw durowi brzusznemu, TYPHIM Vi, zaburzenie krzepnięcia krwi - Leksykon leków
Interakcje leku – Avaxim 160 U 160 jednostek antygenowych ELISA wirusa zapalenia wątroby typu A, szczep GBM/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka AVAXIM 160 U, zawierająca inaktywowany wirus zapalenia wątroby typu A, wykazuje minimalne ryzyko interakcji farmakologicznych przy jednoczesnym podaniu z innymi preparatami. Podanie jej wraz z innaktywowanymi szczepionkami, takimi jak polisacharydowa szczepionka przeciw durowi brzusznemu (Typhim Vi), rekombinowana szczepionka przeciw WZW typu B czy żywa szczepionka przeciw żółtej gorączce, nie wpływa negatywnie na odpowiedź immunologiczną, pod warunkiem iniekcji w różne miejsca ciała. Immunoglobuliny mogą być stosowane równocześnie, jednak obserwuje się obniżenie miana przeciwciał, mimo niezmienionego odsetka seroprotekcji, co należy uwzględnić w planowaniu immunoprofilaktyki. AVAXIM 160 U może również pełnić rolę dawki uzupełniającej po pierwotnym szczepieniu inną inaktywowaną szczepionką przeciw WZW A, co zwiększa elastyczność schematów szczepień.
dawka uzupełniająca, etanol bezwodny, immunoglobulina, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, miano przeciwciał, odpowiedź immunologiczna, odpowiedź poszczepienna, seroprotekcja, szczepionka AVAXIM, szczepionka inaktywowana, szczepionka przeciw durowi brzusznemu, szczepionka przeciw żółtej gorączce, szczepionka przeciwko WZW B, układ immunologiczny, WZW A - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ty-Szczepionka durowa
Przed podaniem Ty-Szczepionki durowej, zawierającej inaktywowane bakterie Salmonella typhi w dawce 5×10⁸ do 1×10⁹ w 0,5 ml zawiesiny, konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu lekarskiego oraz badania fizykalnego w celu wykluczenia przeciwwskazań. Szczepionka nie może być podawana donaczyniowo; przed iniekcją należy wykonać aspirację, aby upewnić się, że igła nie znajduje się w naczyniu krwionośnym, co zapobiega poważnym działaniom niepożądanym. Po podaniu pacjent powinien pozostawać pod obserwacją przez co najmniej 30 minut ze względu na ryzyko wystąpienia reakcji anafilaktycznej, która zwykle pojawia się w ciągu pierwszych kilkunastu minut. Placówka szczepiąca musi być wyposażona w zestaw przeciwwstrząsowy oraz dysponować personelem przeszkolonym w postępowaniu w przypadku reakcji anafilaktycznej.
agammaglobulinemia, dawka przypominająca, działanie niepożądane, hipogammaglobulinemia, kortykosteroid, leczenie immunosupresyjne, lek cytotoksyczny, niedobór odporności, odpowiedź immunologiczna, przeciwciało monoklonalne, reakcja anafilaktyczna, Salmonella typhi, szczepionka przeciw durowi brzusznemu, Ty-Szczepionka durowa, wstrzyknięcie, zakażenie HIV, zawiesina do wstrzykiwań, zestaw przeciwwstrząsowy - Leksykon substancji czynnych
Ampicylina – Interakcje
Ampicylina, aminopenicylina z grupy β-laktamów, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na skuteczność terapii oraz bezpieczeństwo pacjenta. Współpodawanie ampicyliny z aminoglikozydami wymaga podawania w różne miejsca z co najmniej 1-godzinnym odstępem, aby uniknąć wzajemnego hamowania działania. Leki bakteriostatyczne (chloramfenikol, erytromycyna, sulfonamidy, tetracykliny) osłabiają bakteriobójcze działanie ampicyliny poprzez hamowanie syntezy białek bakteryjnych, dlatego ich jednoczesne stosowanie jest niewskazane. Probenecyd zmniejsza wydzielanie cewkowe ampicyliny, co prowadzi do zwiększenia jej stężenia w surowicy i wydłużenia okresu półtrwania, podnosząc ryzyko toksyczności. NLPZ (kwas acetylosalicylowy, indometacyna, fenylobutazon) również wydłużają eliminację ampicyliny przez konkurencję o transportery nerkowe. Współistnienie terapii z metotreksatem wymaga ścisłego monitorowania ze względu na zmniejszenie klirensu nerkowego i wzrost toksyczności metotreksatu, co może wymagać modyfikacji dawkowania leukoworyny.
agregacja płytek krwi, allopurynol, aminoglikozydy, antybiotyk β-laktamowy, antybiotyki bakteriostatyczne, antybiotykoterapia, doustne środki antykoncepcyjne, glukoza w moczu, INR, klirens nerkowy, krążenie wątrobowo-jelitowe, metotreksat, niesteroidowe leki przeciwzapalne, okres półtrwania leku, penicyliny, probenecyd, reakcja disulfiramopodobna, szczepionka przeciw durowi brzusznemu, transportery nerkowe, wydzielanie cewkowe, wysypka skórna - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Typhim Vi 25 mcg oczyszczonego polisacharydu otoczkowego (Vi) Salmonella typhi (szczep Ty2)/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka TYPHIM Vi przeciw durowi brzusznemu zawiera 25 µg oczyszczonego polisacharydu otoczkowego (Vi) Salmonella typhi w dawce 0,5 ml. Bezwzględnym przeciwwskazaniem do jej podania jest znana nadwrażliwość na którykolwiek składnik szczepionki, w tym polisacharyd Vi oraz substancje pomocnicze, takie jak formaldehyd i kazeina, obecne w śladowych ilościach. Przed szczepieniem konieczne jest szczegółowe zebranie wywiadu alergologicznego, aby wykluczyć ryzyko reakcji alergicznych, zwłaszcza u pacjentów z historią nadwrażliwości na wymienione substancje.
dur brzuszny, formaldehyd, kazeina, konsultacja alergologiczna, nadwrażliwość, niepożądane odczyny poszczepienne, nieżyt górnych dróg oddechowych, ostra choroba gorączkowa, ostra infekcja, polisacharyd otoczkowy Vi, reakcja alergiczna, reakcja poszczepienna, Salmonella typhi, substancja pomocnicza, szczepionka przeciw durowi brzusznemu, szczepionka Typhim Vi, testy alergiczne, wywiad alergologiczny - Leksykon substancji czynnych
Bakterie Salmonella typhi – Właściwości farmakodynamiczne
Bakterie Salmonella typhi, stosowane jako składnik aktywny w szczepionkach przeciw durowi brzusznemu (np. Ty-Szczepionka durowa, TyT-Szczepionka durowo-tężcowa), występują w postaci inaktywowanej formaldehydem w podwyższonej temperaturze, co zapewnia zachowanie właściwości antygenowych przy całkowitej utracie patogenności. Dawka bakteryjna w pojedynczej iniekcji (0,5 ml) mieści się w zakresie od 5×10⁸ do 1×10⁹ komórek. Preparaty te klasyfikowane są jako szczepionki inaktywowane, pełnokomórkowe, z kodem ATC J07AP02, a w przypadku szczepionki łączonej z toksoidem tężcowym – J07AP02 + J07AM01. Podanie szczepionki indukuje ochronną odpowiedź immunologiczną, obejmującą serokonwersję oraz wytworzenie mechanizmów pamięci immunologicznej, co zapewnia długotrwałą ochronę przed zakażeniem Salmonella typhi.
dur brzuszny, inaktywacja formaldehydem, inaktywowane komórki bakteryjne, klasyfikacja ATC, odpowiedź układu odpornościowego, pamięć immunologiczna, Salmonella typhi, serokonwersja, swoiste przeciwciała, szczepionka durowa, szczepionka durowo-tężcowa, szczepionka przeciw durowi brzusznemu, toksoid tężcowy, właściwości antygenowe, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Interakcje leku – Ampicillin Adamed 500 mg
Ampicylina, jako antybiotyk β-laktamowy, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z wieloma lekami, które mogą wpływać na jej skuteczność oraz bezpieczeństwo terapii. Współpodawanie z allopurynolem zwiększa ryzyko reakcji alergicznych skórnych, natomiast probenecyd hamuje kanalikowe wydzielanie ampicyliny, co prowadzi do wzrostu jej stężenia w osoczu i wydłużenia okresu półtrwania – efekt ten bywa wykorzystywany celowo w leczeniu. Leki przeciwzakrzepowe z grupy kumaryny (np. warfaryna, acenokumarol) mogą powodować wzrost INR i zwiększone ryzyko krwawień, dlatego konieczne jest ścisłe monitorowanie parametrów krzepnięcia. Metotreksat w połączeniu z ampicyliną wykazuje zwiększone stężenia w surowicy z powodu hamowania jego wydalania nerkowego, co wymaga monitorowania i dostosowania dawki. Ponadto, ampicylina może obniżać skuteczność doustnej żywej szczepionki przeciw durowi brzusznemu, dlatego zaleca się zachowanie co najmniej 3-dniowego odstępu między podaniem antybiotyku a szczepienia.
acenokumarol, allopurynol, ampicylina, antybiotyk β-laktamowy, cefalosporyna, dysfagia, działanie niepożądane, farmakokinetyka ampicyliny, INR, interakcja lekowa, kumaryna, lek nefrotoksyczny, lek przeciwzakrzepowy, metotreksat, metronidazol, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, odpowiedź immunologiczna, okres półtrwania, probenecyd, przewód pokarmowy, reakcja alergiczna skórna, reakcja disulfiramowa, szczepionka przeciw durowi brzusznemu, warfaryna, wydzielanie kanalikowe - Leksykon substancji czynnych
Bakterie Salmonella typhi – Właściwości farmakokinetyczne
Szczepionki przeciw durowi brzusznemu, takie jak Ty-Szczepionka durowa oraz TyT-Szczepionka durowo-tężcowa, zawierają inaktywowane bakterie Salmonella typhi w ilości od 5×10⁸ do 1×10⁹ na dawkę (0,5 ml). Oba preparaty występują w formie jednorodnej zawiesiny do wstrzykiwań, dostępnej w opakowaniach 20-dawkowych. TyT-Szczepionka różni się od Ty-Szczepionki obecnością dodatkowego składnika aktywnego – toksoidu tężcowego w dawce nie mniejszej niż 20 j.m. na dawkę. Ze względu na charakter szczepionek, nie prowadzi się standardowych badań farmakokinetycznych, gdyż ich mechanizm działania opiera się na indukcji odpowiedzi immunologicznej, a nie na farmakokinetyce substancji czynnej.
badanie farmakokinetyczne, charakterystyka produktu leczniczego, dur brzuszny, działanie farmakologiczne, działanie immunogenne, farmakokinetyka, immunogenność szczepionki, inaktywowana bakteria, inaktywowana szczepionka, odpowiedź immunologiczna, preparat immunologiczny, profil bezpieczeństwa, profilaktyka duru brzusznego, przeciwciało ochronne, Salmonella typhi, szczepionka durowa, szczepionka durowo-tężcowa, szczepionka przeciw durowi brzusznemu, toksoid tężcowy, zawiesina do wstrzykiwań