ostra choroba gorączkowa

Ostra choroba gorączkowa to stan kliniczny charakteryzujący się nagłym wzrostem temperatury ciała powyżej 38°C, któremu towarzyszą różne objawy ogólnoustrojowe. Jest to częsta manifestacja infekcji bakteryjnych, wirusowych, grzybiczych lub pasożytniczych, ale może również wynikać z przyczyn nieinfekcyjnych, takich jak choroby autoimmunologiczne, nowotwory czy reakcje na leki.

W diagnostyce różnicowej ostrej choroby gorączkowej należy uwzględnić szereg jednostek chorobowych, w zależności od towarzyszących objawów, wieku pacjenta, wywiadu epidemiologicznego oraz chorób współistniejących. Kluczowe znaczenie ma identyfikacja tzw. „czerwonych flag” – objawów alarmowych sugerujących ciężki przebieg choroby, takich jak zaburzenia świadomości, hipotensja, tachykardia niewspółmierna do gorączki czy wysypka krwotoczna.

Postępowanie w ostrej chorobie gorączkowej obejmuje zarówno leczenie przyczynowe (antybiotykoterapia, leki przeciwwirusowe), jak i objawowe (leki przeciwgorączkowe, odpowiednie nawodnienie). W przypadkach o ciężkim przebiegu może być konieczna hospitalizacja i wdrożenie intensywnego leczenia. Szczególnej uwagi wymagają pacjenci z grup ryzyka: osoby w wieku podeszłym, z obniżoną odpornością, małe dzieci oraz kobiety w ciąży.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl