więzadło kruczowo-barkowe

Więzadło kruczowo-barkowe (łac. ligamentum coracoclaviculare) stanowi istotny element aparatu więzadłowego stawu barkowego. Składa się z dwóch wyraźnych części: więzadła stożkowatego (ligamentum conoideum) oraz więzadła trapezoidalnego (ligamentum trapezoideum). Łączy ono wyrostek kruczy łopatki z obojczykiem, zapewniając stabilizację połączenia obojczykowo-barkowego.

Główną funkcją więzadła kruczowo-barkowego jest ograniczanie przesunięcia obojczyka ku górze względem łopatki. Ma to kluczowe znaczenie dla utrzymania prawidłowych relacji anatomicznych w obrębie barku oraz zapewnienia stabilności podczas ruchów kończyny górnej. Więzadło to absorbuje również znaczną część sił działających na staw barkowo-obojczykowy.

Uszkodzenie więzadła kruczowo-barkowego najczęściej towarzyszy zwichnięciom stawu barkowo-obojczykowego. W klasyfikacji Tossyego zwichnięcia III stopnia i wyższe wiążą się z całkowitym zerwaniem tego więzadła. Diagnostyka obejmuje badanie fizykalne oraz badania obrazowe, głównie RTG z projekcją specjalną oraz rezonans magnetyczny. Leczenie, w zależności od stopnia uszkodzenia, może być zachowawcze lub operacyjne, z rekonstrukcją anatomiczną więzadła.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl