wada serca i naczyń

Wada serca i naczyń (wada układu sercowo-naczyniowego) to nieprawidłowość w budowie anatomicznej lub funkcji serca i naczyń krwionośnych, która może być wrodzona lub nabyta. Wady wrodzone powstają w okresie życia płodowego i są obecne od urodzenia, natomiast wady nabyte rozwijają się w trakcie życia w wyniku chorób, urazów lub procesów degeneracyjnych.

Wady serca obejmują nieprawidłowości w budowie przegród, zastawek, naczyń wieńcowych lub dużych naczyń. Do najczęstszych wrodzonych wad serca należą: ubytek przegrody międzykomorowej (VSD), ubytek przegrody międzyprzedsionkowej (ASD), przetrwały przewód tętniczy (PDA), tetralogia Fallota oraz przełożenie wielkich naczyń. Wady nabyte to głównie wady zastawkowe, takie jak stenoza aortalna, niedomykalność mitralna czy stenoza mitralna.

Wady naczyń obejmują nieprawidłowości w budowie i funkcji tętnic, żył oraz naczyń limfatycznych. Mogą to być zwężenia, tętniaki, malformacje tętniczo-żylne, nieprawidłowości łuku aorty czy anomalie żył systemowych. Wady te mogą prowadzić do zaburzeń hemodynamicznych, niedokrwienia tkanek lub niewydolności narządów.

Diagnostyka wad serca i naczyń opiera się na badaniach obrazowych, takich jak echokardiografia, angiografia, tomografia komputerowa czy rezonans magnetyczny. Leczenie zależy od rodzaju i stopnia zaawansowania wady oraz może obejmować postępowanie zachowawcze, interwencje przezskórne lub leczenie operacyjne.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl