krwotok naczyniowo-mózgowy

Krwotok naczyniowo-mózgowy to nagłe wynaczynienie krwi do tkanki mózgowej, przestrzeni podpajęczynówkowej lub do układu komorowego mózgu. Stanowi jeden z rodzajów udaru mózgu, odpowiadając za około 10-15% wszystkich przypadków. Do najczęstszych przyczyn krwotoku należą: nadciśnienie tętnicze, malformacje naczyniowe (np. tętniaki), angiopatia amyloidowa, urazy głowy oraz stosowanie leków przeciwzakrzepowych.

Objawy krwotoku naczyniowo-mózgowego często pojawiają się nagle i obejmują silny ból głowy, wymioty, zaburzenia świadomości, deficyty neurologiczne (niedowłady, porażenia, zaburzenia mowy, widzenia), a w ciężkich przypadkach śpiączkę. Diagnostyka opiera się głównie na badaniach obrazowych – tomografii komputerowej (CT) oraz rezonansie magnetycznym (MRI), które pozwalają określić lokalizację i rozmiar krwawienia.

Leczenie krwotoku naczyniowo-mózgowego może być zachowawcze lub operacyjne, w zależności od przyczyny, lokalizacji i wielkości krwawienia. Postępowanie obejmuje stabilizację stanu pacjenta, kontrolę ciśnienia tętniczego, odwrócenie działania leków przeciwkrzepliwych (jeśli były stosowane), a w przypadkach wymagających interwencji neurochirurgicznej – ewakuację krwiaka lub zaopatrzenie naczynia będącego źródłem krwawienia. Rokowanie zależy od wielu czynników, w tym wieku pacjenta, lokalizacji i rozległości krwawienia oraz szybkości wdrożenia odpowiedniego leczenia.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl