wypadanie cewki moczowej
Wypadanie cewki moczowej (prolapsus urethrae) to stan patologiczny polegający na uwypukleniu się błony śluzowej cewki moczowej przez zewnętrzny otwór cewki. Schorzenie to występuje głównie u kobiet, szczególnie w okresie pomenopauzalnym, choć może dotyczyć również dzieci.
Etiologia wypadania cewki moczowej obejmuje osłabienie struktur podporowych dna miednicy, przewlekłe zwiększenie ciśnienia wewnątrzbrzusznego, niedobór estrogenów oraz stany zapalne cewki moczowej. Predysponują do niego ciąże i porody, otyłość, chroniczny kaszel oraz wykonywanie pracy fizycznej związanej z dźwiganiem.
Objawami klinicznymi są dysuria, krwawienie z cewki moczowej, bolesność okolicy cewki, uczucie niepełnego opróżniania pęcherza oraz nawracające infekcje dróg moczowych. W badaniu fizykalnym widoczna jest wypadająca przez zewnętrzny otwór cewki, obrzęknięta, często przekrwiona błona śluzowa o barwie czerwonej lub sinoczerwonej.
Leczenie zależy od nasilenia objawów i może obejmować miejscową terapię estrogenową u kobiet po menopauzie, leczenie współistniejących infekcji oraz interwencję chirurgiczną polegającą na resekcji wypadniętej błony śluzowej z plastyką ujścia cewki moczowej. W przypadkach łagodnych stosuje się leczenie zachowawcze z wykorzystaniem kremu z estrogenami oraz ćwiczeń mięśni dna miednicy.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Przepuklina jelita cienkiego (enterocele) – Epidemiologia
Przepuklina jelita cienkiego (enterocele) to patologiczne obniżenie jelita cienkiego do dolnej części jamy miednicy, powodujące uwypuklenie górnej części pochwy. Schorzenie to dotyka głównie kobiety, szczególnie po menopauzie, z częstością występowania w populacji amerykańskiej szacowaną na 3-6% w kontekście wypadania narządów miednicy. Ryzyko rozwoju enterocele wzrasta wraz z wiekiem, a szczególnie narażone są pacjentki po histerektomii (64% przypadków) oraz cystopeksji (27%). Czynniki ryzyka obejmują porody drogami natury, przewlekłe zaparcia, nadwagę, przewlekły kaszel, a także predyspozycje genetyczne do osłabienia tkanek łącznych. Diagnostyka opiera się na badaniu miednicy z próbą Valsalvy oraz defekografii, która ocenia funkcję defekacyjną i wsparcie dna miednicy. Współistnienie enterocele z innymi typami wypadania narządów miednicy, takimi jak cystocele czy rectocele, jest częste.
ćwiczenia Kegla, cystocele, cystopeksja, defekografia, defekty dna miednicy, enterocele, histerektomia, kolporrafia przednia, martwica jelit, miednica mniejsza, niedokrwienie jelit, niedrożność jelita cienkiego, próba Valsalvy, proktografia, przepuklina jelita cienkiego, przestrzeń odbytniczo-pochwowa, rectocele, worek otrzewnowy, wypadanie cewki moczowej, wypadanie macicy, wypadanie narządów miednicy, wypadanie narządów miednicznych, wypadanie odbytnicy, wypadanie pęcherza moczowego, wypadanie pochwy, wytrzewienie pochwy