zapalenie sromu
Zapalenie sromu (vulvitis) to stan zapalny zewnętrznych narządów płciowych kobiety, obejmujący wargi sromowe, przedsionek pochwy, łechtaczkę i okoliczne tkanki. Może występować jako izolowane schorzenie lub towarzyszyć zapaleniu pochwy (vulvovaginitis).
Etiologia zapalenia sromu jest złożona i obejmuje czynniki infekcyjne (bakterie, grzyby, wirusy, pasożyty), alergiczne i kontaktowe (reakcje na środki higieny intymnej, detergenty, lateks), dermatologiczne (liszaj płaski, liszaj twardzinowy) oraz metaboliczne (cukrzyca). Często występuje w przebiegu atrofii urogenitalnej u kobiet po menopauzie.
Objawy kliniczne obejmują świąd, pieczenie, ból, zaczerwienienie, obrzęk oraz dyskomfort podczas mikcji i stosunków płciowych. Diagnostyka wymaga dokładnego wywiadu, badania ginekologicznego, badań mikrobiologicznych wydzieliny pochwowej, a w niektórych przypadkach biopsji sromu dla wykluczenia patologii przedrakowych i nowotworowych.
Leczenie zapalenia sromu zależy od przyczyny i obejmuje eliminację czynnika wywołującego, stosowanie leków przeciwgrzybiczych, przeciwbakteryjnych lub przeciwwirusowych, kortykosteroidów miejscowych oraz przestrzeganie zasad higieny intymnej. W przypadkach nawracających konieczna jest szczegółowa diagnostyka w kierunku chorób ogólnoustrojowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Włókniaki – Diagnostyka i diagnoza
Enterobius vermicularis (owsiki) to powszechny pasożyt przewodu pokarmowego, szczególnie u dzieci w wieku przedszkolnym i szkolnym, z częstością infekcji szacowaną na 2-20%. Diagnostyka opiera się głównie na teście z taśmą klejącą, wykonywanym rano przez trzy kolejne dni, co pozwala osiągnąć czułość około 90%. Charakterystycznym objawem jest intensywny świąd okolicy odbytu nasilający się nocą, a u dziewczynek może wystąpić podrażnienie sromu. Bezpośrednia obserwacja dorosłych pasożytów (samice 8-13 mm, samce 2-5 mm) jest możliwa 1-2 godziny po zaśnięciu lub rano przed defekacją. Diagnostyka różnicowa powinna uwzględniać alergie kontaktowe, świerzb, inne pasożyty, dermatozy, infekcje grzybicze oraz choroby zapalne jelit.
atopowe zapalenie skóry, badanie kału, badanie mikroskopowe, badanie przedmiotowe, choroba Leśniowskiego-Crohna, dermatolog, diagnostyka różnicowa, gastroenterolog, infekcja bezobjawowa, infekcja grzybicza, lek przeciwpasożytniczy, mebendazol, obciążenie pasożytnicze, owsik, pasożyt jelitowy, podrażnienie odbytu, podrażnienie sromu, pyrantel, reinfekcja, specjalista chorób zakaźnych, świąd okolicy odbytu, świerzb, test z taśmą klejącą, włókniak, wywiad kliniczny, zapalenie sromu - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Canesten Control 10 mg/g
Canesten Control w postaci kremu o stężeniu 10 mg/g klotrymazolu jest skutecznym lekiem przeciwgrzybiczym stosowanym miejscowo w terapii zakażeń skóry i zewnętrznych błon śluzowych wywołanych przez dermatofity, drożdżaki (głównie Candida) oraz pleśnie. Preparat znajduje zastosowanie w leczeniu grzybic skórnych, łupieżu pstrego (Pityriasis versicolor), pieluszkowego zapalenia skóry u dzieci, a także zapaleń sromu i żołędzi wywołanych przez Candida. Lek jest wskazany dla dorosłych, młodzieży oraz dzieci, z uwzględnieniem specyfiki zakażenia i lokalizacji zmian chorobowych.
alkohol benzylowy, alkohol cetostearylowy, Candida, dermatofit, drożdżak, działanie przeciwgrzybicze, grzyb chorobotwórczy, grzybica pochwy, grzybica skórna, infekcja skóry, kandydoza pochwy, klotrymazol, łupież pstry, nadwrażliwość, pieluszkowe zapalenie skóry, pityriasis versicolor, pleśń, pochodna imidazolowa, powierzchowne zakażenie skóry, zakażenie błony śluzowej, zakażenie grzybicze, zakażenie skóry, zapalenie sromu, zapalenie żołędzi - Leksykon chorób i schorzeń
Bolesne współżycie (dyspareunia) – Objawy
Dyspareunia to utrzymujący się lub nawracający ból w okolicy narządów płciowych, pojawiający się przed, w trakcie lub po stosunku seksualnym, dotykający 10-20% kobiet w USA, a nawet do 75% w pewnym okresie życia. Ból może mieć charakter powierzchowny (przy wejściu do pochwy) lub głęboki (w miednicy), ostry, palący, tępy, rozdzierający lub skurczowy, trwający od kilku minut do 24 godzin lub dłużej. Przyczyny obejmują m.in. niedostateczne nawilżenie pochwy, stany zapalne, endometriozę, chorobę zapalną miednicy, pochwicę, dysfunkcję mięśni dna miednicy oraz zmiany hormonalne, szczególnie w okresie menopauzy. Występuje dyspareunia pierwotna (od początku aktywności seksualnej) i wtórna (po okresie bezbolesnego współżycia). Objawy i przebieg są zmienne, a ból może nasilać się w określonych pozycjach lub fazach cyklu menstruacyjnego.
atrofia pochwy, ból ostry, ból palący, ból pulsujący, ból skurczowy, ból tępy, choroba zapalna miednicy, dysfunkcja mięśni dna miednicy, dyspareunia, dyspareunia głęboka, dyspareunia pierwotna, dyspareunia powierzchowna, dyspareunia wtórna, endometrioza, episiotomia, infekcja dróg moczowo-płciowych, lęk seksualny, menopauza, mięśniak macicy, mięśnie pochwy, PID, skurcz mięśni pochwy, suchość pochwy, torbiel jajnika, upławy, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie sromu, zatoka Douglasa, zespół jelita drażliwego - Leksykon substancji czynnych
Chlorek dekwaliniowy – Działania niepożądane
Chlorek dekwaliniowy, substancja czynna w preparacie Fluomizin (tabletki dopochwowe 10 mg), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o częstości ≥1/100 do <1/10, obejmujących głównie zakażenia i stany zapalne układu rozrodczego, takie jak kandydoza pochwy, bakteryjne zapalenie pochwy, zapalenie sromu i pochwy oraz zapalenie pęcherza moczowego. Często obserwuje się również objawy ze strony układu nerwowego (bóle głowy), pokarmowego (nudności) oraz liczne zaburzenia miejscowe w obrębie narządów płciowych, w tym upławy, świąd, pieczenie, krwotok z pochwy, ból, owrzodzenia i macerację nabłonka pochwy, krwawienia z macicy, zaczerwienienie i suchość pochwy. Ponadto, często występują reakcje alergiczne o charakterze dermatologicznym i ogólnoustrojowym, takie jak pokrzywka, rumień, wykwity, obrzęk, wysypka, świąd oraz gorączka.
bakteryjne zapalenie pochwy, ból głowy, ból pochwy, cefalalgia, chlorek dekwaliniowy, dermatofitoza, gorączka, grzybicze zakażenie skóry, kandydoza pochwy, krwawienie maciczne, krwotok z pochwy, nadkażenie, nudności, obrzęk, owrzodzenie nabłonka pochwy, pieczenie sromu i pochwy, pokrzywka, reakcja alergiczna, rumień, suchość pochwy, świąd, świąd sromu i pochwy, tabletka dopochwowa, upławy, wykwit skórny, wysypka, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie sromu, zapalenie sromu i pochwy - Leksykon chorób i schorzeń
Przetoka pochwy – Objawy
Przetoka pochwy stanowi patologiczne połączenie między pochwą a innymi narządami miednicy, takimi jak pęcherz moczowy, jelito, odbytnica czy cewka moczowa. Objawy kliniczne zależą od lokalizacji i wielkości przetoki, obejmując m.in. wycieki o nieprzyjemnym zapachu, nawracające infekcje układu moczowo-płciowego, dyspareunię oraz podrażnienia okolic krocza. Przetoka pęcherzowo-pochwowa manifestuje się głównie nietrzymaniem moczu i nawracającymi zakażeniami dróg moczowych, natomiast przetoka odbytniczo-pochwowa powoduje nietrzymanie gazów i stolca, ropną wydzielinę oraz ból. Przetoki jelitowo-pochwowe mogą dodatkowo wywoływać objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak biegunka, nudności, wymioty i utrata masy ciała. Proces powstawania przetoki wiąże się z uszkodzeniem tkanek i zaburzeniem ukrwienia, a jej rozwój może mieć charakter ostry lub przewlekły, z możliwością opóźnionego ujawnienia się objawów nawet do 30 dni po zabiegu.
choroba Leśniowskiego-Crohna, dyspareunia, infekcja pochwy, jelito cienkie, jelito grube, nić chirurgiczna, nietrzymanie moczu, nietrzymanie stolca, ognisko zapalne, pęcherz moczowy, przetoka jelitowo-pochwowa, przetoka odbytniczo-pochwowa, przetoka okrężniczo-pochwowa, przetoka pęcherzowo-pochwowa, przetoka pochwy, radioterapia miednicy, ropień, sepsa, seton, uszkodzenie nerek, zaburzenie lękowe, zaburzenie ukrwienia, zakażenie układu moczowego, zapalenie skóry, zapalenie sromu, zwężenie odbytnicy, zwężenie pochwy - Leksykon chorób i schorzeń
Waginizm – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Waginizm to zaburzenie seksualne charakteryzujące się mimowolnym skurczem mięśni dna miednicy, szczególnie otaczających dolną jedną trzecią pochwy, co prowadzi do znacznego zwężenia lub zamknięcia wejścia do pochwy podczas próby penetracji. Objawy obejmują ból, dyskomfort podczas stosunku, trudności z używaniem tamponów oraz badaniami ginekologicznymi. Wyróżnia się waginizm pierwotny (brak bezbolesnej penetracji w przeszłości) oraz wtórny (pojawiający się po wcześniejszych bezbolesnych doświadczeniach). Etiologia jest wieloczynnikowa, obejmująca czynniki psychologiczne (lęk, traumy seksualne), infekcje, urazy porodowe oraz lokalne stany zapalne. Diagnostyka opiera się na szczegółowym wywiadzie i badaniu ginekologicznym, podczas którego obserwuje się mimowolny skurcz mięśni pochwy. Warto podkreślić, że autodiagnoza na podstawie internetowych list objawów może być porównywalna z diagnozą lekarską.
badanie ginekologiczne, biofeedback, cesarskie cięcie, ćwiczenia Kegla, dilatory pochwowe, drożdżyca, dysfunkcja seksualna, fizjoterapeuta, fizjoterapia dna miednicy, infekcja dróg moczowych, infekcja pochwy, lidokaina, mięśnie dna miednicy, nawilżacz pochwowy, seksuolog, skurcz mięśni pochwy, techniki relaksacyjne, terapia poznawczo-behawioralna, terapia seksualna, toksyna botulinowa, waginizm, waginizm pierwotny, waginizm wtórny, wulwodynia, wywiad lekarski, zapalenie sromu, zapalenie sromu i pochwy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Metronidazol Polpharma 500 mg
Metronidazol w postaci tabletek dopochwowych 500 mg cechuje się niską toksycznością i dobrą tolerancją, jednak długotrwałe stosowanie może predysponować do rozwoju infekcji grzybiczej pochwy, manifestującej się świądem, bólem podczas stosunku oraz gęstymi, białymi upławami. Reakcje miejscowe, takie jak dyskomfort i podrażnienie w miejscu podania, występują niezbyt często. Bardzo rzadko obserwuje się ciężkie zaburzenia hematologiczne (agranulocytoza, neutropenia, trombocytopenia, pancytopenia) oraz reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksję i wstrząs anafilaktyczny. Niezbyt często pojawiają się objawy neurologiczne (ból głowy, neuropatia, zawroty głowy, zaburzenia koordynacji, senność), zaburzenia żołądkowo-jelitowe (biegunka, nudności, metaliczny posmak) oraz dolegliwości ze strony układu moczowego (piekący ból, częstsze oddawanie moczu, ciemne zabarwienie moczu). Bardzo rzadko notuje się zaburzenia czynności wątroby, w tym wzrost aminotransferaz i bilirubiny, ze szczególnym ryzykiem u pacjentów z zespołem Cockayne’a, u których odnotowano przypadki ciężkiej hepatotoksyczności i ostrej niewydolności wątroby, niekiedy zakończone zgonem.
agranulocytoza, anafilaksja, ataksja, biegunka, ból głowy, ciemny mocz, depresja, drożdżyca pochwy, dysgusja, hepatotoksyczność, hiperbilirubinemia, infekcja grzybicza, kurcze brzucha, lek przeciwgrzybiczy, leukopenia, metronidazol dopochwowy, neuropatia, neutropenia, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omamy, ostra niewydolność wątroby, pancytopenia, podwyższone aminotransferazy, pokrzywka, rumień wielopostaciowy, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wysypka, zaburzenia wątroby, zapalenie sromu, zawroty głowy, zespół Cockayne’a - Leksykon chorób i schorzeń
Bolesne współżycie (dyspareunia) – Etiologia i przyczyny
Dyspareunia, definiowana jako nawracający lub uporczywy ból w okolicy narządów płciowych przed, w trakcie lub po stosunku, dotyka od 10% do 20% kobiet w USA, a nawet do 75% kobiet doświadczyło jej przynajmniej raz w życiu. Schorzenie to dzieli się na dyspareunię powierzchowną (ból przy wejściu do pochwy) oraz głęboką (ból w miednicy podczas głębokiej penetracji), a także na pierwotną, wtórną, całkowitą i sytuacyjną. Etiologia jest wieloczynnikowa i obejmuje czynniki fizyczne, takie jak niewystarczające nawilżenie pochwy (np. spadek estrogenów w menopauzie, po porodzie, podczas karmienia), infekcje pochwy i dróg moczowych, choroby skóry (np. liszaj płaski, vulvodynia), schorzenia miednicy (endometrioza, mięśniaki, torbiele jajników, PID), urazy i blizny pooperacyjne, zaburzenia mięśni dna miednicy (waginizm, nadmierne napięcie), zmiany hormonalne oraz wady anatomiczne. Dodatkowo, reakcje alergiczne i czynniki psychologiczne, takie jak lęk, depresja, traumatyczne doświadczenia seksualne oraz problemy w relacjach partnerskich, odgrywają istotną rolę w patogenezie i utrzymaniu objawów.
adenomioza, bakteryjna waginoza, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba przenoszona drogą płciową, choroba zapalna miednicy, drożdżyca pochwy, dyspareunia, dyspareunia głęboka, dyspareunia powierzchowna, endometrioza, histerektomia, liszaj twardzinowy, mięśniak macicy, nacięcie krocza, okaleczenie żeńskich narządów płciowych, rzęsistkowica, śródmiąższowe zapalenie pęcherza, suchość pochwy, torbiel jajnika, vestibulodynia, vulvodynia, waginizm, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wypadanie narządów miednicy, zakażenie układu moczowego, zapalenie pochwy, zapalenie sromu, zapalenie szyjki macicy, zespół jelita drażliwego, zespół urogenitalny menopauzy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Fluomizin 10 mg
Fluomizin w postaci tabletek dopochwowych zawiera 10 mg dekwaliniowego chlorku i może wywoływać działania niepożądane o częstości ≥1/100 do <1/10, obejmujące zakażenia (kandydoza pochwy, bakteryjne zapalenie pochwy, grzybicze zakażenie skóry), stany zapalne (zapalenie sromu, pochwy, pęcherza moczowego), zaburzenia neurologiczne (bóle głowy), żołądkowo-jelitowe (nudności) oraz objawy miejscowe układu rozrodczego (upławy, świąd, pieczenie, krwotok z pochwy, ból, owrzodzenia i maceracja nabłonka, zaczerwienienie, suchość pochwy). Reakcje alergiczne, takie jak pokrzywka, rumień, obrzęk, wysypka, świąd i gorączka, również występują często i mogą wymagać natychmiastowej interwencji medycznej. W dokumentacji brak jest szczegółowych danych dotyczących działań niepożądanych o częstości ≥1/1000 do <1/100 oraz o nieznanej częstości.
Istotne jest monitorowanie potencjalnych powikłań, takich jak owrzodzenie i maceracja nabłonka pochwy, które mogą predysponować do wtórnych infekcji oraz zwiększać dyskomfort pacjentek. Krwawienia z pochwy i macicy mogą wskazywać na poważniejsze zaburzenia ginekologiczne wymagające dalszej diagnostyki i leczenia. Terapia dekwaliniowym chlorkiem może zaburzać naturalną mikroflorę pochwy, sprzyjając rozwojowi infekcji grzybiczych i bakteryjnych. Po wprowadzeniu Fluomizinu do obrotu zaleca się zgłaszanie wszelkich podejrzewanych działań niepożądanych do odpowiednich organów nadzoru farmakologicznego, co umożliwia ciągłe ocenianie stosunku korzyści do ryzyka stosowania leku. Kontakt do zgłoszeń: Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, tel. +48 22 49 21 301, e-mail: [email protected].
bakteryjne zapalenie pochwy, ból głowy, chlorek dekwaliniowy, flora bakteryjna pochwy, grzybicze zakażenie skóry, kandydoza pochwy, krwawienie maciczne, krwotok z pochwy, nudności, obrzęk, owrzodzenie nabłonka pochwy, pokrzywka, reakcja alergiczna, rumień, suchość pochwy, świąd sromu, upławy, wykwit skórny, zakażenie wtórne, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie sromu, zapalenie sromu i pochwy - Leksykon chorób i schorzeń
Suchość pochwy – Diagnostyka i diagnoza
Suchość pochwy to powszechny problem, szczególnie u kobiet w okresie okołomenopauzalnym i pomenopauzalnym, związany głównie z atrofii pochwy spowodowanej niedoborem estrogenów. Diagnostyka opiera się na szczegółowym wywiadzie obejmującym objawy pochwowe (suchość, pieczenie, świąd, dyspareunia), objawy urologiczne (częstomocz, nawracające infekcje dróg moczowych), status hormonalny oraz stosowane leki. Badanie fizykalne wykazuje zmiany takie jak bladość, zaczerwienienie, ścieńczenie śluzówki, utratę elastyczności, zanik fałdów pochwy oraz podwyższone pH pochwy powyżej 5,0 (w zdrowej pochwie pH <4,5). Dodatkowo, badania cytologiczne, hormonalne oraz wykluczenie infekcji są istotne dla potwierdzenia diagnozy i różnicowania z innymi schorzeniami, takimi jak infekcje pochwy, alergiczne zapalenia czy zmiany nowotworowe.
alergiczne zapalenie pochwy, atrofia pochwy, badanie cytologiczne, badanie ginekologiczne, dehydroepiandrosteron, dyspareunia, dysuria, infekcja dróg moczowych, infekcja pochwy, liszaj płaski, liszaj twardzinowy, lubrykant, menopauza, nawilżacz pochwowy, nietrzymanie moczu, okres okołomenopauzalny, okres pomenopauzalny, ospemifen, prasteron, suchość pochwy, terapia estrogenowa, USG przezpochwowe, zapalenie sromu, zespół genitourologiczny menopauzy, zespół Sjögrena - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Canesten Control 10 mg/g
Canesten Control w postaci kremu zawiera 10 mg/g klotrymazolu i jest wskazany do leczenia grzybicy skóry, łupieżu pstrego, pieluszkowego zapalenia skóry oraz zapalenia sromu i żołędzi wywołanych przez grzyby Candida. Preparat należy stosować 2–3 razy na dobę, nakładając cienką warstwę kremu (około 0,5 cm paska na powierzchnię odpowiadającą wielkości dłoni pacjenta) i delikatnie wmasowując w zmienione chorobowo miejsca. Czas leczenia jest zależny od wskazania klinicznego: grzybica skóry 3–4 tygodnie, łupież pstry 2–4 tygodnie, pieluszkowe zapalenie skóry i zapalenie sromu/żołędzi 1–2 tygodnie. Należy podkreślić konieczność kontynuacji terapii przez zalecany okres, nawet po ustąpieniu objawów, oraz konsultację lekarską w przypadku braku poprawy.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Tantum Rosa 53,2 mg/g
Tantum Rosa w postaci proszku do sporządzania roztworu dopochwowego zawiera benzydaminę chlorowodorek w stężeniu 53,2 mg/g i jest wskazany do leczenia objawów zapalenia sromu, pochwy oraz szyjki macicy. Preparat skutecznie łagodzi ból, pieczenie, świąd, upławy, zaczerwienienie i obrzęk, które mogą mieć etiologię infekcyjną lub nieinfekcyjną. Lek znajduje zastosowanie zarówno w pierwotnych, jak i wtórnych stanach zapalnych, w tym powikłaniach po chemioterapii i radioterapii, a także jako środek profilaktyczny przed i po zabiegach ginekologicznych, zmniejszając ryzyko powikłań infekcyjnych oraz przyspieszając gojenie tkanek.
- Leksykon substancji czynnych
Klotrymazol – Dawkowanie i sposób podawania
Klotrymazol jest szeroko stosowanym azolowym lekiem przeciwgrzybiczym, dostępnym w różnych postaciach farmaceutycznych, takich jak kremy (10 mg/g) oraz tabletki i kapsułki dopochwowe (100 mg i 500 mg). Dawkowanie i czas terapii są ściśle uzależnione od wskazania klinicznego oraz formy leku. W leczeniu drożdżycy pochwy zaleca się jednorazowe podanie tabletki dopochwowej 500 mg lub stosowanie kremu dopochwowego raz dziennie przez 6 dni. Kremy stosuje się miejscowo 2-3 razy na dobę, a czas leczenia w zależności od rodzaju infekcji wynosi od 1 do 4 tygodni (np. grzybica skóry 3-4 tygodnie, łupież pstry 2-4 tygodnie, pieluszkowe zapalenie skóry 1-2 tygodnie). U pacjentek poniżej 16 roku życia oraz u osób starszych powyżej 65 lat stosowanie wymaga konsultacji lekarskiej ze względu na ograniczone dane dotyczące bezpieczeństwa i skuteczności. W ciąży zaleca się ostrożność, szczególnie przy aplikacji dopochwowej, unikając aplikatorów, aby nie uszkodzić szyjki macicy.
Candida, choroba przenoszona drogą płciową, drożdżyca pochwy, dysfagia, grzybica skóry, grzybica sromu i pochwy, grzybica stóp, infekcja, irygacja pochwy, kapsułka dopochwowa, klotrymazol, krem dopochwowy, łupież pstry, menstruacja, pieluszkowe zapalenie skóry, postać farmaceutyczna, środek plemnikobójczy, stosunek płciowy, substancja przeciwgrzybicza, szyjka macicy, tabletka dopochwowa, zakażenie grzybicze, zakażenie partnera, zapalenie sromu, zapalenie żołędzi - Leksykon substancji czynnych
Benzydamina – Dawkowanie i sposób podawania
Benzydamina wykazuje działanie przeciwzapalne, przeciwbólowe oraz miejscowo znieczulające, stosowana jest głównie w leczeniu stanów zapalnych jamy ustnej, gardła oraz w ginekologii (zapalenie sromu, pochwy i szyjki macicy). Dawkowanie zależy od postaci farmaceutycznej i wieku pacjenta. Aerozole 1,5 mg/ml stosuje się u dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat w dawce 4-8 rozpyleń, 2-6 razy na dobę, nie częściej niż co 1,5-3 godziny; u dzieci 6-12 lat 4 rozpylenia, a u dzieci poniżej 6 lat 1 rozpylenie na 4 kg masy ciała (maksymalnie 4 rozpylenia). Aerozole 3 mg/ml przeznaczone są wyłącznie dla dorosłych, dawkowane 2-4 dawki, 2-6 razy na dobę. Pastylki twarde 3 mg stosuje się u dorosłych i dzieci powyżej 6 lat (1 pastylka 3 razy na dobę), natomiast roztwory do płukania jamy ustnej 1,5 mg/ml podaje się dorosłym i młodzieży powyżej 12 lat w dawce 15 ml, 2-3 razy na dobę. Leczenie nie powinno przekraczać 7 dni bez konsultacji lekarskiej.
benzydamina, chlorowodorek benzydaminy, czas leczenia, dawka jednorazowa, dolegliwości, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwzapalne, efekt terapeutyczny, grupa wiekowa, krocze, pastylki twarde, połóg, postać farmaceutyczna, postać leku, profilaktyka pooperacyjna, roztwór do płukania, roztwór dopochwowy, stężenie benzydaminy, zapalenie gardła, zapalenie jamy ustnej, zapalenie pochwy, zapalenie sromu, zapalenie szyjki macicy, znieczulenie miejscowe - Leksykon chorób i schorzeń
Włókniaki – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Włókniaki (Enterobius vermicularis) to pasożyty jelita grubego i odbytnicy, o długości 2-13 mm, najczęściej zakażające dzieci w wieku przedszkolnym i szkolnym. Zakażenie przenosi się przez połknięcie jaj obecnych na zanieczyszczonych powierzchniach, a głównym objawem jest intensywne, nocne świąd okolicy odbytu. Diagnostyka opiera się na teście taśmy przylepnej, wykonywanym rano przed higieną osobistą, z możliwością potwierdzenia badaniami krwi lub kału w trudnych przypadkach. Leczenie farmakologiczne obejmuje mebendazol (90-100% skuteczności), stosowany w dawce jednorazowej powtarzanej po 2 tygodniach, oraz alternatywnie pyrantel, piperazynę i albendazol. U dzieci poniżej 6 miesięcy zaleca się wyłącznie środki higieniczne, a u kobiet w ciąży i karmiących piersią mebendazol jest bezpieczny, choć w pierwszym trymestrze ciąży preferowane są metody niefarmakologiczne.
albendazol, badanie kału, ból brzucha, farmakoterapia, gorączka, hydrokortyzon, jelito grube, lek przeciwpasożytniczy, maść przeciwświądowa, mebendazol, niedożywienie, opieka pielęgniarska, owsica, owsik, owsik ludzki, pyrantel, samozakażenie, świąd odbytu, test taśmy celofanowej, zakażenie bakteryjne, zakażenie dróg moczowych, zapalenie sromu, zapalenie wyrostka robaczkowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Prolutex 25 mg/ml
Produkt leczniczy Prolutex zawierający 25 mg progesteronu w postaci roztworu do wstrzykiwań wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy monitorować w trakcie terapii. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą układu rozrodczego i piersi, w tym bardzo często występujących skurczów macicy oraz krwawień z pochwy. Często zgłaszane są także nadwrażliwość i ból piersi, upławy oraz świąd sromu i pochwy. W miejscu podania leku bardzo często pojawiają się reakcje takie jak podrażnienie, ból, świąd i obrzęk, a także krwiak i stwardnienie. Działania niepożądane o mniejszej częstości obejmują zmęczenie, uczucie gorąca, złe samopoczucie, ból głowy, zawroty głowy, senność, wzdęcia, ból brzucha, nudności, wymioty, zaparcia, świąd skóry i wysypkę. Zaburzenia nastroju są również często zgłaszane.
ból głowy, działanie niepożądane, hirsutyzm, krwawienie z pochwy, krwiak, łysienie, personel medyczny, pokrzywka, produkt leczniczy, progesteron, reakcja rzekomoanafilaktyczna, reakcja w miejscu podania, skurcz macicy, stwardnienie, świąd, świąd sromu, System Organ Class, trądzik, upławy, wysypka, zaburzenia piersi, zaburzenie miesiączkowania, zaburzenie nastroju, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zapalenie sromu, zawroty głowy, zespół hiperstymulacji jajników, zespół napięcia przedmiesiączkowego, żółtaczka - Leksykon chorób i schorzeń
Infekcja tasiemcem – Objawy
Infekcja Enterobius vermicularis, powszechnie znana jako owsica, jest jedną z najczęstszych infekcji pasożytniczych, szczególnie u dzieci w wieku szkolnym. Dorosłe owsiki osiągają długość 6-13 mm i bytują w jelicie grubym oraz odbytnicy, gdzie dojrzewają i rozmnażają się. Charakterystycznym objawem jest intensywny świąd okolicy odbytu, nasilający się nocą, co wynika z migracji samic pasożyta na zewnątrz w celu złożenia jaj. Objawy mogą obejmować zaburzenia snu, rozdrażnienie, zgrzytanie zębami, a u kobiet dodatkowo świąd i zapalenie sromu oraz pochwy. Cykl życiowy trwa 4-8 tygodni, a jaja pozostają zakaźne przez około 4-6 godzin na skórze i do 2 tygodni na przedmiotach, co sprzyja reinfekcji. W przebiegu choroby możliwe są powikłania, takie jak wtórne zakażenia bakteryjne skóry, zapalenia narządów płciowych, a w rzadkich przypadkach zapalenie otrzewnej czy wyrostka robaczkowego.
albendazol, appendicitis, bezsenność, bruksizm, cykl życiowy pasożyta, enureza nocna, hydrokortyzon, infekcja dróg moczowych, infekcja owsikami, jelito cienkie, jelito grube, lek przeciwpasożytniczy, mebendazol, nadkażenie bakteryjne, owsica, owsik ludzki, parazytoza, pyrantel, salpingitis, świąd odbytu, tlenek cynku, vulvovaginitis, wyrostek robaczkowy, zaburzenia psychospołeczne, zapalenie mieszków włosowych, zapalenie okołoodbytnicze, zapalenie otrzewnej, zapalenie sromu