dermatofitoza
Dermatofitoza to grupa zakażeń grzybiczych skóry, włosów i paznokci wywoływanych przez grzyby dermatofitowe z rodzajów Trichophyton, Microsporum i Epidermophyton. Charakteryzują się one zdolnością do trawienia keratyny, co pozwala im kolonizować powierzchowne warstwy zrogowaciałego naskórka, włosy i paznokcie.
Klinicznie dermatofitozy mogą przybierać różne formy, w zależności od lokalizacji anatomicznej. Najczęstsze postacie to: grzybica stóp (tinea pedis), grzybica paznokci (tinea unguium), grzybica skóry gładkiej (tinea corporis), grzybica pachwin (tinea cruris) oraz grzybica owłosionej skóry głowy (tinea capitis). Zmiany skórne typowo charakteryzują się rumieniem, złuszczaniem i świądem, często z charakterystycznym obwodowym szerzeniem się zmian i centralnym gojeniem.
Diagnostyka dermatofitoz opiera się na badaniu mikroskopowym materiału pobranego ze zmian chorobowych (z użyciem KOH), hodowli mykologicznej oraz coraz częściej metodach molekularnych. Leczenie obejmuje stosowanie miejscowych lub ogólnoustrojowych leków przeciwgrzybiczych, w zależności od nasilenia i lokalizacji zmian. W przypadku grzybicy paznokci i owłosionej skóry głowy zazwyczaj konieczne jest leczenie ogólne.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Clobederm 0,5 mg/g
Maść Clobederm zawierająca 0,5 mg/g klobetazolu propionianu jest silnym miejscowym glikokortykosteroidem, którego stosowanie jest przeciwwskazane w przypadku infekcji skórnych bakteryjnych, wirusowych (np. opryszczka, półpasiec) oraz grzybiczych (dermatofitozy, kandydozy). Preparat nie powinien być stosowany w przebiegu trądziku zwykłego, trądziku różowatego oraz zapalenia skóry dookoła ust, gdyż może nasilać objawy tych schorzeń. Ponadto, stosowanie po szczepieniach ochronnych jest niewskazane ze względu na ryzyko osłabienia odpowiedzi immunologicznej i modyfikacji lokalnej reakcji zapalnej. Przeciwwskazania obejmują także nadwrażliwość na klobetazol, inne glikokortykosteroidy oraz substancje pomocnicze, zwłaszcza glikol propylenowy.
alergen kontaktowy, atrofia skóry, brodawka wirusowa, dermatofitoza, dermatoza, glikol propylenowy, grzybicze zakażenie skóry, hipertrychoza, infekcja wirusowa, kandydoza skórna, klobetazol propionian, kontaktowe zapalenie skóry, miejscowy glikokortykosteroid, odporność poszczepienna, opryszczka zwykła, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, półpasiec, rozstępy skórne, rumień, teleangiektazja, trądzik różowaty, trądzik zwykły, warstwa rogowa, zakażenie bakteryjne skóry, zapalenie skóry okołoustne - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Pevaryl 10 mg/g
Produkt leczniczy Pevaryl w postaci kremu o stężeniu 10 mg/g, zawierający ekonazolu azotan, jest wskazany do leczenia powierzchownych zakażeń grzybiczych skóry, w tym kandydozy (Candida albicans), dermatofitoz (Trichophyton, Microsporum, Epidermophyton) oraz łupieżu pstrego wywołanego przez Malassezia furfur. Krem wykazuje szerokie spektrum działania przeciwgrzybiczego, skutecznie eliminując patogeny odpowiedzialne za infekcje skóry, takie jak grzybica stóp (tinea pedis), tułowia (tinea corporis), pachwin (tinea cruris), dłoni (tinea manum) oraz drożdżakowe zapalenie kącików ust i narządów płciowych zewnętrznych. Preparat jest szczególnie zalecany do stosowania na zmiany o niewielkiej powierzchni, na skórę suchą lub z minimalnym wysiękiem, co umożliwia optymalne wchłanianie substancji czynnej.
Candida albicans, dermatofit, dermatofitoza, drożdżak Candida, drożdżyca, działanie przeciwgrzybicze, ekonazol azotan, grzybica dłoni, grzybica owłosionej skóry głowy, grzybica pachwin, grzybica stóp, grzybica tułowia, kandydoza skóry, lampa Wooda, łupież pstry, Malassezia furfur, pityriasis versicolor, pityrosporum orbiculare, pochodna imidazolowa, tinea capitis, tinea corporis, tinea cruris, tinea manum, tinea pedis, wyprzenie drożdżakowe, zakażenie grzybicze skóry - Leksykon substancji czynnych
Chlorek dekwaliniowy – Działania niepożądane
Chlorek dekwaliniowy, substancja czynna w preparacie Fluomizin (tabletki dopochwowe 10 mg), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o częstości ≥1/100 do <1/10, obejmujących głównie zakażenia i stany zapalne układu rozrodczego, takie jak kandydoza pochwy, bakteryjne zapalenie pochwy, zapalenie sromu i pochwy oraz zapalenie pęcherza moczowego. Często obserwuje się również objawy ze strony układu nerwowego (bóle głowy), pokarmowego (nudności) oraz liczne zaburzenia miejscowe w obrębie narządów płciowych, w tym upławy, świąd, pieczenie, krwotok z pochwy, ból, owrzodzenia i macerację nabłonka pochwy, krwawienia z macicy, zaczerwienienie i suchość pochwy. Ponadto, często występują reakcje alergiczne o charakterze dermatologicznym i ogólnoustrojowym, takie jak pokrzywka, rumień, wykwity, obrzęk, wysypka, świąd oraz gorączka.
bakteryjne zapalenie pochwy, ból głowy, ból pochwy, cefalalgia, chlorek dekwaliniowy, dermatofitoza, gorączka, grzybicze zakażenie skóry, kandydoza pochwy, krwawienie maciczne, krwotok z pochwy, nadkażenie, nudności, obrzęk, owrzodzenie nabłonka pochwy, pieczenie sromu i pochwy, pokrzywka, reakcja alergiczna, rumień, suchość pochwy, świąd, świąd sromu i pochwy, tabletka dopochwowa, upławy, wykwit skórny, wysypka, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie sromu, zapalenie sromu i pochwy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Clobederm 0,5 mg/g
Propionian klobetazolu w kremie o stężeniu 0,5 mg/g to silnie działający miejscowy glikokortykosteroid, którego stosowanie wymaga ścisłego przestrzegania przeciwwskazań. Preparat Clobederm jest bezwzględnie przeciwwskazany w aktywnych infekcjach skórnych bakteryjnych, wirusowych (np. opryszczka, półpasiec) i grzybiczych (kandydoza, dermatofitozy), gdyż może maskować objawy i nasilać infekcję. Nie należy go stosować w trądziku zwykłym i różowatym oraz zapaleniu skóry dookoła ust, gdzie może powodować zaostrzenia i rozwój postaci steroidozależnych. Przeciwwskazania obejmują także nadwrażliwość na klobetazol, inne glikokortykosteroidy oraz substancje pomocnicze takie jak glikol propylenowy, chlorokrezol i alkohol cetostearylowy, które mogą wywoływać reakcje alergiczne. Preparat nie powinien być aplikowany na okolice anorektalne i genitalne ze względu na zwiększone ryzyko miejscowych i ogólnoustrojowych działań niepożądanych, takich jak atrofia skóry czy teleangiektazje.
absorpcja systemowa, acne vulgaris, alkohol cetostearylowy, atrofia skóry, brodawka wirusowa, chlorokrezol, dermatitis perioralis, dermatofitoza, emolient, fototerapia, glikol propylenowy, grzybica skóry, infekcja skórna, infekcja wirusowa, inhibitor kalcyneuryny, kandydoza skórna, lek przeciwhistaminowy, miejscowy glikokortykosteroid, odpowiedź immunologiczna, opatrunek okluzyjny, opryszczka, pimekrolimus, półpasiec, proces zapalny, propionian klobetazolu, przewlekła dermatoza, rosacea, rozstęp, supresja osi podwzgórze-przysadka-nadnercza, szczepienie ochronne, takrolimus, teleangiektazja, terapia dermatologiczna, trądzik posteroidowy, trądzik różowaty, trądzik zwykły, zaburzenie krążenia obwodowego, zakażenie bakteryjne skóry, zakażenie grzybicze, zapalenie skóry dookoła ust - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Clotrimazolum GSK 10 mg/g
Krem Clotrimazolum GSK o stężeniu 10 mg/g jest miejscowym preparatem przeciwgrzybiczym wskazanym do leczenia powierzchownych zakażeń grzybiczych skóry, w tym dermatofitoz rąk, stóp, tułowia oraz podudzi, wywołanych przez dermatofity takie jak Trichophyton rubrum, T. mentagrophytes, Epidermophyton floccosum i Microsporum canis. Ponadto, preparat jest skuteczny w leczeniu łupieżu pstrego (pityriasis versicolor) wywołanego przez Malassezia furfur oraz powierzchownych zakażeń drożdżakowych zewnętrznych narządów płciowych, takich jak kandydoza sromu (Candida vulvitis) i drożdżyca napletka i żołędzi (Candida balanitis). Przed rozpoczęciem terapii zaleca się potwierdzenie rozpoznania badaniem mykologicznym, szczególnie w przypadkach nietypowych lub opornych na leczenie. Krem jest szczególnie przydatny w leczeniu zmian zlokalizowanych w fałdach skórnych, przestrzeniach międzypalcowych oraz na gładkiej skórze.
badanie mykologiczne, Candida balanitis, Candida vulvitis, dermatofit, dermatofitoza, Epidermophyton floccosum, fałd skórny, grzybica skóry, grzybica stóp, grzybica tułowia, immunosupresja, kandydoza sromu, klotrymazol, łupież pstry, maceracja naskórka, Malassezia furfur, Microsporum canis, nadżerka, pityriasis versicolor, preparat przeciwgrzybiczy, przestrzeń międzypalcowa, Trichophyton mentagrophytes, Trichophyton rubrum, zakażenie drożdżakowe, zakażenie grzybicze - Leksykon substancji czynnych
Ekonazol – Wskazania do stosowania
Ekonazol azotan w stężeniu 10 mg/g jest skutecznym środkiem przeciwgrzybiczym stosowanym miejscowo w leczeniu szerokiego spektrum infekcji grzybiczych skóry, w tym kandydozy, dermatofitozy, łupieżu pstrego, grzybicy stóp, rąk, pachwin, owłosionej skóry głowy, drożdżyc skóry i paznokci oraz grzybiczego zapalenia ucha zewnętrznego. Preparaty takie jak Pevaryl i Pevazol zawierają wyłącznie ekonazol i są wskazane w niepowikłanych zakażeniach grzybiczych, przy czym Pevazol wykazuje dodatkową skuteczność w zakażeniach mieszanych, w tym z udziałem bakterii Gram-dodatnich. W leczeniu grzybicy paznokci konieczne jest łączenie terapii miejscowej z doustną, ze względu na ograniczoną penetrację leku w głąb płytki paznokciowej.
azotan ekonazolu, bakterie Gram-dodatnie, Candida, dermatofitoza, dermatofity, drożdżaki, drożdżyca paznokci, działanie przeciwgrzybicze, grzybica pachwin, grzybica paznokci, grzybica skóry głowy, grzybicze zapalenie ucha, grzyby pleśniowe, infekcja grzybicza skóry, kandydoza skóry, kortykosteroid, kuracja przeciwgrzybicza, leczenie miejscowe, łupież pstry, objawy zapalne, terapia miejscowa, triamcynolon, zakażenie drożdżakowe, zakażenie grzybicze, zakażenie mieszane - Leksykon chorób i schorzeń
Grzybica paznokci – Epidemiologia
Grzybica paznokci (onychomycosis) stanowi około 50% wszystkich chorób paznokci i 30% grzybic skóry, z globalną częstością występowania około 5,5%, choć wartości te różnią się regionalnie (np. 3-13,8% w Ameryce Północnej, do 27% w Europie, do 20% w Azji Wschodniej). Choroba dotyka głównie paznokci stóp (około 7-krotnie częściej niż rąk), a ryzyko wzrasta znacząco z wiekiem – u osób powyżej 70 lat częstość może sięgać 50-90%. Czynniki ryzyka obejmują zaawansowany wiek, cukrzycę (1,9-2,8-krotnie zwiększone ryzyko), łuszczycę, immunosupresję, choroby naczyń obwodowych, urazy paznokci, a także styl życia (np. noszenie obuwia okluzyjnego, aktywność sportowa). Dominującymi patogenami są dermatofity (60-70% zakażeń), głównie Trichophyton rubrum (około 45%), ale także drożdżaki (10-20%) i grzyby niedermatofitowe (30-40%), których udział rośnie w cieplejszych klimatach. Wzrost oporności na terbinafinę, zwłaszcza w Indiach i Europie, stanowi istotne wyzwanie terapeutyczne.
antybiotykoterapia, Aspergillus, badanie histopatologiczne, badanie KOH, badanie mikologiczne, Candida, Candida albicans, Candida parapsilosis, Candida tropicalis, choroba naczyń obwodowych, cukrzyca, dermatofitoza, dermatofity, drożdżaki Candida, dystroficzna grzybica paznokci, Epidermophyton, grzybica paznokci, grzybica stóp, hemodializa, hodowla grzybów, immunosupresja, lek przeciwgrzybiczny, łuszczyca, martwica, nawracająca grzybica, nefropatia cukrzycowa, onychomycosis, proksymalna podpaznokciowa grzybica paznokci, Scytalidium, Trichophyton indotineae, Trichophyton interdigitale, Trichophyton mentagrophytes, Trichophyton rubrum, wodorotlenek potasu, zaburzenie odporności, zakażenie grzybicze, zapalenie szpiku kostnego, zapalenie tkanki łącznej - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Pevazol 10 mg/g
Pevazol w postaci kremu o stężeniu 10 mg/g ekonazolu azotanu jest wskazany do miejscowego leczenia szerokiego spektrum zakażeń grzybiczych skóry, w tym dermatofitoz (Trichophyton, Microsporum, Epidermophyton), kandydoz (Candida spp.), łupieżu pstrego (Malassezia furfur) oraz grzybiczego zapalenia ucha zewnętrznego. Preparat wykazuje skuteczność także w zakażeniach mieszanych, gdzie infekcji grzybiczej towarzyszy nadkażenie bakteryjne, zwłaszcza bakteriami Gram-dodatnimi, co pozwala na zastosowanie Pevazolu bez konieczności dodatkowej antybiotykoterapii. Monoterapia miejscowa jest zwykle wystarczająca w leczeniu grzybic stóp, rąk, pachwin oraz owłosionej skóry głowy, natomiast w przypadku rozległych kandydoz może być konieczne leczenie ogólne.
bakterie Gram-dodatnie, dermatofitoza, dermatofity, drożdżaki, drożdżyca paznokci, działanie przeciwgrzybicze, ekonazol azotan, Epidermophyton, grzybica pachwin, grzybica paznokci, grzybica rąk, grzybica skóry głowy, grzybica stóp, grzybicze zapalenie ucha, grzyby pleśniowe, kandydoza, lek przeciwgrzybiczny, łupież pstry, Malassezia furfur, Microsporum, onychomykoza, pityriasis versicolor, terapia przeciwgrzybicza, terapia skojarzona, tinea capitis, tinea cruris, tinea manum, tinea pedis, Trichophyton, zakażenie grzybicze skóry, zakażenie mieszane - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Unguentum undecylenicum (50 mg + 200 mg)/g
Unguentum undecylenicum to maść o stężeniu 50 mg kwasu undecylenowego i 200 mg cynku undecylenianu na gram preparatu, wykazująca szerokie spektrum działania przeciwgrzybiczego. Preparat jest wskazany w miejscowym leczeniu powierzchownych zakażeń grzybiczych skóry, takich jak grzybica pachwin, stóp, dłoni, skóry głowy, tinea corporis oraz łupież pstry (pityriasis versicolor). Kwas undecylenowy działa bezpośrednio przeciwgrzybiczo, natomiast cynku undecylenian dodatkowo wykazuje właściwości ściągające i łagodnie przeciwzapalne, co wspomaga proces leczenia. Maść charakteryzuje się kremową konsystencją, zapewniającą dobrą aplikację i przyleganie do zmian chorobowych, co jest kluczowe dla skuteczności terapii.
cynku undecylenian, dermatofitoza, drożdżaki Malassezia, działanie przeciwgrzybicze, działanie przeciwzapalne, działanie ściągające, eradykacja zakażenia, grzybica dłoni, grzybica skóry głowy, grzybica stóp, grzybica strzygąca, kwas undecylenowy, łupież pstry, pityriasis versicolor, rogowacenie skóry, terapia przeciwgrzybicza, tinea corporis, Unguentum undecylenicum, zakażenie grzybicze skóry - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ciclopirox Ziaja 10 mg/g
Ciclopirox Ziaja w postaci kremu o stężeniu 10 mg/g zawiera cyklopiroks z olaminą, wykazującą szerokie spektrum działania przeciwgrzybiczego. Preparat jest wskazany do miejscowego leczenia zakażeń grzybiczych skóry, w tym kandydozy skóry wywołanej przez Candida albicans, dermatofitoz takich jak tinea corporis, tinea cruris, tinea inguinalis i tinea pedis, oraz łupieżu pstrego (Pityriasis versicolor) spowodowanego przez Malassezia furfur. Lek jest skuteczny w różnych lokalizacjach anatomicznych, w tym na skórze gładkiej tułowia i kończyn, podudziach, fałdach skórnych, stopach oraz na tułowiu, ramionach i szyi. Krem zapewnia nawilżenie skóry i łagodzi objawy zapalne, co jest istotne w leczeniu grzybic z towarzyszącym stanem zapalnym.
Candida albicans, ciclopirox olaminum, cyklopiroks z olaminą, dermatofitoza, działanie przeciwgrzybicze, Epidermophyton floccosum, grzybica ciała, grzybica pachwin, grzybica podudzi, grzybica stóp, kandydoza skóry, łupież pstry, Malassezia furfur, Microsporum canis, pityriasis versicolor, pityrosporum orbiculare, stopa atlety, tinea corporis, tinea cruris, tinea inguinalis, tinea pedis, Trichophyton mentagrophytes, Trichophyton rubrum, zakażenie grzybicze skóry - Leksykon substancji czynnych
Kwas undecylenowy – Wskazania do stosowania
Kwas undecylenowy, będący substancją czynną o działaniu przeciwgrzybiczym, znajduje zastosowanie w preparatach dermatologicznych o różnym składzie i wskazaniach. W maści Unguentum undecylenicum, zawierającej 50 mg/g kwasu undecylenowego oraz 200 mg/g cynku undecylenianu, preparat stosowany jest miejscowo w leczeniu grzybic skóry, takich jak grzybica pachwin, stóp, dłoni, głowy, powierzchowne postacie grzybicy strzygącej oraz łupież pstry. Preparat ten może być używany zarówno terapeutycznie, jak i profilaktycznie u pacjentów z grup ryzyka zakażeń grzybiczych, np. sportowców czy osób korzystających z basenów i saun.
alkohol izopropylowy, aseptyka, chlorek benzalkoniowy, cynku undecylenian, dermatofitoza, dezynfekcja rąk, działanie przeciwgrzybicze, grzybica dłoni, grzybica głowy, grzybica pachwin, grzybica skórna, grzybica stóp, grzybica strzygąca, infekcja grzybicza skóry, kwas undecylenowy, łupież pstry, maść przeciwgrzybicza, odkażanie rąk, pityriasis versicolor, preparat dermatologiczny, spektrum przeciwgrzybicze, terapia dermatologiczna, zakażenie grzybicze - Leksykon chorób i schorzeń
Grzybica skóry (tinea corporis) – Epidemiologia
Grzybica skóry (tinea corporis) jest jedną z najczęstszych powierzchownych infekcji grzybiczych na świecie, dotykającą około 20-25% populacji globalnej, co przekłada się na niemal miliard osób z zakażeniami skóry, paznokci lub włosów. Szczególnie narażone są dzieci w wieku 4-11 lat oraz osoby dorosłe w wieku 21-50 lat, z wyższą częstością u chłopców i osób aktywnych fizycznie. Dominujące gatunki dermatofitów różnią się geograficznie, np. Microsporum canis (52,39%) globalnie, Trichophyton mentagrophytes w Indiach (36,6-78,4%), czy Trichophyton rubrum (76,2%) w USA. Czynniki ryzyka obejmują ciepły i wilgotny klimat, mikrourazy skóry, obniżoną odporność, niewłaściwe stosowanie miejscowych sterydów, niską higienę oraz kontakt ze zwierzętami. Epidemiologia grzybicy jest dynamiczna, z rosnącym problemem oporności na leki przeciwgrzybicze, zwłaszcza w Azji Południowej, gdzie rozprzestrzenia się Trichophyton indotineae, oporny na standardowe terapie, co potwierdzają przypadki w USA. Wysoka zakaźność, możliwość autoinfekcji i transmisji w środowiskach domowych i sportowych podkreślają potrzebę wczesnej diagnostyki i skutecznej kontroli zakażeń.
autoinfekcja, dermatofit, dermatofitoza, doustny lek przeciwgrzybiczny, grzybica skóry, grzybica skóry głowy, grzybica stóp, infekcja grzybicza, kontrola zakażeń, kortykosteroid, lek immunosupresyjny, lek przeciwgrzybiczny, Microsporum canis, obniżona odporność, oddział intensywnej terapii noworodków, tinea corporis, Trichophyton indotineae, Trichophyton mentagrophytes, Trichophyton rubrum, Trichophyton tonsurans, ziarniniak Majocchiego - Leksykon chorób i schorzeń
Grzybica pachwinowa – Epidemiologia
Grzybica pachwinowa (tinea cruris) jest powszechną dermatofitozą obejmującą okolice pachwin, genitaliów, krocza i okolic okołoodbytniczych, wywoływaną głównie przez Trichophyton rubrum (77,6%) oraz T. tonsurans (14,5%). Choroba dotyka około 20-25% populacji światowej, z przewagą u mężczyzn w stosunku 3:1, szczególnie u nastolatków i dorosłych. Występuje częściej w klimatach gorących i wilgotnych oraz u osób z czynnikami ryzyka, takimi jak nadmierna potliwość, cukrzyca, osłabiony układ odpornościowy, czy kontakt ze zwierzętami zakażonymi dermatofitami. Diagnostyka opiera się na badaniu klinicznym oraz mikologicznym zeskrobin skóry z użyciem testu KOH, co pozwala na potwierdzenie obecności grzybów i różnicowanie z innymi dermatozami. W USA w latach 2019-2023 odnotowano 2026 przypadków, co podkreśla znaczenie epidemiologiczne tej infekcji.
badanie mikologiczne, dermatofit, dermatofitoza, grzybica pachwinowa, grzybica skóry, grzybica stóp, infekcja dermatofitowa, infekcja grzybicza, keratyna, samozakażenie, świąd sportowca, test KOH, tinea pedis, Trichophyton indotineae, Trichophyton mentagrophytes, Trichophyton rubrum, Trichophyton tonsurans, układ odpornościowy, wodorotlenek potasu, wysypka łuszcząca, wysypka skórna, zeskrobina skóry, zmiana skórna - Leksykon leków
Interakcje leku – Mykodermina 60 mg/g
Mykodermina (60 mg/g maść), zawierająca monoetanoloamid kwasu undecylenowego, wykazuje ograniczone, ale korzystne interakcje farmakologiczne, szczególnie z lekami przeciwgrzybiczymi takimi jak nystatyna i gryzeofulwina. Synergistyczne działanie tych połączeń zwiększa skuteczność terapii przeciwgrzybiczej, co jest szczególnie istotne w leczeniu opornych zakażeń dermatofitowych. Mechanizm współdziałania polega na zwiększonej penetracji leków przez struktury grzybów oraz komplementarnym ataku na różne szlaki metaboliczne patogenów. Ze względu na miejscowe stosowanie i niską absorpcję ogólnoustrojową monoetanoloamidu kwasu undecylenowego, ryzyko interakcji z lekami podawanymi systemowo jest minimalne.
absorpcja ogólnoustrojowa, charakterystyka produktu leczniczego, dermatofitoza, gryzeofulwina, interakcja fizykochemiczna, interakcja ogólnoustrojowa, lek przeciwgrzybiczny, monoetanoloamid kwasu undecylenowego, Mykodermina, nystatyna, terapia skojarzona, uszkodzenie skóry, zakażenie grzybicze, zakażenie oporne - Leksykon chorób i schorzeń
Grzybica paznokci – Patofizjologia i mechanizm
Grzybica paznokci (onychomycosis) jest powszechną infekcją grzybiczą aparatu paznokciowego, dotykającą około 10% populacji, z wyższą częstością (15-20%) u osób powyżej 40 roku życia. Najczęściej wywoływana jest przez dermatofity, zwłaszcza Trichophyton rubrum, które stanowią 70-90% przypadków, a także przez drożdżaki (Candida albicans – około 2%) i pleśnie niedermatofilne (około 8%). Patogeneza zależy od podtypu klinicznego, z dominującą dystalno-boczną grzybicą paznokci (DLSO), gdzie grzyb przenika przez hyponychium do łożyska paznokcia. Infekcja prowadzi do charakterystycznych zmian: zniekształcenia, przebarwienia, pogrubienia i kruchości paznokci, a także dolegliwości bólowych i obniżenia jakości życia. Czynniki ryzyka obejmują zaawansowany wiek, cukrzycę, zaburzenia krążenia, łuszczycę, nadmierną potliwość oraz ekspozycję na wilgotne środowiska. Mechanizmy patogenne obejmują produkcję keratynaz i proteaz, modulację odpowiedzi immunologicznej gospodarza oraz formowanie biofilmu, co utrudnia leczenie i sprzyja nawrotom.
akantoza, amorolfina, biofilm, Candida albicans, cyklopiroks, dermatofitoza, dermatofity, drożdżaki, Epidermophyton floccosum, grzybica paznokci, grzybica stóp, hipergranuloza, kandydoza skórno-śluzówkowa, keratynazy, łożysko paznokcia, macierz paznokcia, onycholiza, oporność przeciwgrzybicza, pleśnie niedermatofilne, płytka paznokciowa, powierzchowna biała grzybica paznokci, proksymalna podpaznokciowa grzybica paznokci, proteazy keratynolityczne, tinea pedis, Trichophyton mentagrophytes, Trichophyton rubrum, wał paznokciowy, wyleczenie mykologiczne, zanokcica, zapalenie szpiku kostnego, zapalenie tkanki podskórnej