infekcja wirusowa skóry
Infekcja wirusowa skóry to stan zapalny tkanki skórnej wywołany przez różne patogeny wirusowe. Do najczęstszych czynników etiologicznych należą wirusy brodawczaka ludzkiego (HPV), opryszczki zwykłej (HSV-1, HSV-2), ospy wietrznej i półpaśca (VZV), mięczaka zakaźnego (MCV) oraz niektóre wirusy wywołujące choroby ogólnoustrojowe z objawami skórnymi.
Objawy kliniczne infekcji wirusowych skóry są zróżnicowane i zależą od typu wirusa. Mogą obejmować grudki, pęcherzyki, owrzodzenia, strupy, rumień oraz zmiany przebarwieniowe. Charakterystyczną cechą wielu infekcji wirusowych jest tendencja do grupowania się zmian skórnych oraz ich nawrotowy charakter, szczególnie w przypadku zakażeń wirusami HSV.
Diagnostyka opiera się głównie na obrazie klinicznym, jednakże w przypadkach wątpliwych wykorzystuje się badania dodatkowe, takie jak test Tzancka, badania serologiczne, PCR, hodowle wirusowe czy badania histopatologiczne. Leczenie zależy od czynnika etiologicznego i może obejmować leki przeciwwirusowe (acyklowir, walacyklowir, famcyklowir), metody fizykalne (krioterapia, elektrokoagulacja) oraz immunomodulatory.
Infekcje wirusowe skóry stanowią istotny problem kliniczny ze względu na ich powszechność, zakaźność oraz tendencję do nawrotów. W przypadku pacjentów z obniżoną odpornością mogą one przybierać cięższy przebieg, wymagający intensywniejszego leczenia i monitorowania. Profilaktyka obejmuje unikanie kontaktu z osobami zakażonymi, przestrzeganie zasad higieny oraz w niektórych przypadkach szczepienia ochronne.