zrosty wewnątrzotrzewnowe
Zrosty wewnątrzotrzewnowe stanowią istotny problem kliniczny, będący wynikiem procesów naprawczych po zabiegach chirurgicznych, stanach zapalnych jamy brzusznej, urazach czy w przebiegu endometriozy. Powstają, gdy włókna fibryny tworzące się w wyniku reakcji zapalnej nie ulegają prawidłowej lizie, lecz przekształcają się w trwałe pasma tkanki łącznej łączące różne struktury jamy brzusznej.
Zrosty mogą przebiegać bezobjawowo lub manifestować się przewlekłym bólem brzucha, niedrożnością mechaniczną jelit (zwłaszcza jelita cienkiego), problemami z płodnością u kobiet oraz trudnościami podczas kolejnych zabiegów operacyjnych. Diagnostyka opiera się głównie na wywiadzie (przebyte operacje), badaniu przedmiotowym oraz badaniach obrazowych, choć ostateczne potwierdzenie możliwe jest jedynie podczas laparoskopii lub laparotomii.
Leczenie zrostów wewnątrzotrzewnowych obejmuje postępowanie chirurgiczne (adhezjoliza) w przypadkach objawowych, szczególnie przy niedrożności jelit. W zapobieganiu powstawania zrostów kluczowe znaczenie ma technika operacyjna (minimalnie inwazyjna, atraumatyczna), stosowanie barier przeciwzrostowych (preparaty hialuronianowe, oksydowana regenerowana celuloza) oraz środków zmniejszających reakcję zapalną. Profilaktyka powikłań zrostowych stanowi istotny element współczesnej chirurgii jamy brzusznej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Physioneal 40 z glukozą 1,36 w/v 13,6 mg/ml 13,6 g/l + 5,38 g/l + 0,184 g/l + 0,051 g/l + 2,1 g/l + 1,68 g/l
Physioneal 40 to roztwór do dializy otrzewnowej dostępny w trzech stężeniach glukozy: 1,36%, 2,27% oraz 3,86%, o osmolarności odpowiednio 344, 395 i 483 mOsmol/l. Preparat charakteryzuje się fizjologicznym pH 7,4 oraz buforem o łącznej zawartości 40 mmol/l, składającym się z 15 mmol/l mleczanu i 25 mmol/l wodorowęglanu sodu. Przeciwwskazania do stosowania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, nieusuwalne defekty mechaniczne uniemożliwiające skuteczną dializę, utratę czynności otrzewnej oraz rozległe zrosty wewnątrzotrzewnowe, które znacząco obniżają efektywność terapii i zwiększają ryzyko powikłań, takich jak infekcje. Wskazane jest dokładne rozważenie tych czynników przed rozpoczęciem terapii, aby zapewnić bezpieczeństwo pacjenta i skuteczność leczenia.
błona dializacyjna, błona półprzepuszczalna, defekt mechaniczny, dializa otrzewnowa, fizjologiczne pH, infekcja, leczenie nerkozastępcze, mleczan sodu, nadwrażliwość na składniki, osmolarność roztworu, reakcja alergiczna, stan zapalny, stężenie glukozy, terapia nerkozastępcza, toksyny mocznicowe, ultrafiltracja, wodorowęglan sodu, zabieg chirurgiczny, zrosty wewnątrzotrzewnowe