łuszczyca złuszczająca

Łuszczyca złuszczająca (erytrodermia łuszczycowa) jest jednym z najcięższych typów łuszczycy, stanowiącym potencjalnie zagrażający życiu stan dermatologiczny. Charakteryzuje się nagłym lub stopniowym zajęciem ponad 90% powierzchni skóry przez nasilony stan zapalny, intensywne złuszczanie oraz uogólniony rumień.

W patogenezie istotną rolę odgrywają czynniki wyzwalające, takie jak nagłe odstawienie leków przeciwłuszczycowych (szczególnie kortykosteroidów), infekcje, stres, a także niektóre leki. Klinicznie pacjenci prezentują objawy ogólnoustrojowe: gorączkę, dreszcze, zaburzenia termoregulacji, odwodnienie oraz dysregulację elektrolitową wynikającą z utraty białek i płynów przez uszkodzoną barierę skórną.

Powikłania łuszczycy złuszczającej obejmują niewydolność wielonarządową, wtórne infekcje bakteryjne (często Staphylococcus aureus), zaburzenia hemodynamiczne przypominające wstrząs hipowolemiczny oraz zaburzenia metaboliczne. Śmiertelność w tym stanie wynosi 2-30%, szczególnie u pacjentów z chorobami współistniejącymi.

Leczenie wymaga szybkiej interwencji, często hospitalizacji na oddziale intensywnej opieki dermatologicznej. Podstawę terapii stanowi wyrównanie zaburzeń elektrolitowych, odpowiednia antybiotykoterapia przy wtórnych infekcjach oraz intensywne leczenie przeciwłuszczycowe. W ciężkich przypadkach stosuje się leki biologiczne, cyklosporynę, metotreksat lub acytretynę, pod ścisłym nadzorem interdyscyplinarnego zespołu medycznego.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl