model niekompartmentowy
Model niekompartmentowy (ang. non-compartmental analysis, NCA) to metoda analizy farmakokinetycznej, która pozwala na oszacowanie podstawowych parametrów farmakokinetycznych leku bez konieczności zakładania konkretnego modelu kompartmentowego. W przeciwieństwie do modeli kompartmentowych, które opisują organizm jako system wzajemnie połączonych przestrzeni (kompartmentów), model niekompartmentowy opiera się na teorii momentów statystycznych i nie wymaga określenia liczby kompartmentów.
W analizie niekompartmentowej kluczowym parametrem jest pole pod krzywą stężenia leku w czasie (AUC), które oblicza się metodą trapezów. Na podstawie AUC można wyznaczyć takie parametry jak klirens, objętość dystrybucji, biodostępność czy czas półtrwania leku. Zaletą modelu niekompartmentowego jest jego względna prostota, mniejsze wymagania odnośnie liczby punktów pomiarowych oraz brak konieczności dopasowywania złożonych równań różniczkowych.
Model niekompartmentowy jest szczególnie przydatny we wczesnych fazach badań klinicznych, w badaniach biorównoważności leków oraz w rutynowej praktyce klinicznej do monitorowania terapii lekami. Jednakże model ten ma ograniczenia – nie pozwala na szczegółowe modelowanie złożonych procesów farmakokinetycznych ani na przewidywanie stężeń leku w różnych tkankach, co jest możliwe przy zastosowaniu modeli kompartmentowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Cisatracurium Kabi 2 mg/ml
Cisatracurium Kabi jest lekiem zwiotczającym mięśnie szkieletowe o średnio długim czasie działania, metabolizowanym głównie przez eliminację Hofmanna, co zapewnia jego niezależność od funkcji wątroby i nerek. Po podaniu dożylnym w dawkach 0,1–0,2 mg/kg mc. (2–4 × ED95) u zdrowych dorosłych pacjentów, klirens wynosi 4,7–5,7 ml/min/kg, objętość dystrybucji 121–161 ml/kg, a okres półtrwania w fazie eliminacji 22–29 minut. Metabolity leku, laudanozyna i monoczwartorzędowy metabolit akrylanowy, nie wykazują działania blokującego przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, co wpływa korzystnie na profil bezpieczeństwa. Farmakokinetyka cisatrakurium pozostaje stabilna niezależnie od wieku pacjenta, a także u osób z krańcową niewydolnością nerek lub wątroby, co eliminuje konieczność modyfikacji dawkowania w tych grupach. Podawanie leku w formie infuzji ciągłej lub pojedynczego wstrzyknięcia nie wpływa na profil ustępowania bloku niedepolaryzacyjnego.
acetylocholina, badanie cytogenetyczne, blok niedepolaryzacyjny, blokada nerwowo-mięśniowa, edrofonium, eliminacja Hofmanna, esteraza osoczowa, farmakokinetyka populacyjna, infuzja ciągła, inhibitor acetylocholinoesterazy, klirens, laudanozyna, lek zwiotczający, model niekompartmentowy, mutagenność in vitro, neostygmina, nieprawidłowość chromosomalna, niestabilność hemodynamiczna, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, objętość dystrybucji, okres półtrwania, reakcja anafilaktyczna, receptor cholinergiczny, uwalnianie histaminy, wstrzyknięcie dożylne