Właściwości farmakokinetyczne
Cisatracurium Kalceks 2 mg/ml

Właściwości farmakokinetyczne cisatrakurium

Cisatrakurium to środek zwiotczający mięśnie szkieletowe, wykazujący unikalne właściwości farmakokinetyczne, które determinują jego zachowanie w organizmie. Preparat Cisatracurium Kalceks (2 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań/do infuzji) ma ściśle określone parametry farmakokinetyczne, które stanowią istotny element wiedzy klinicznej dotyczącej tego leku.¹

Metabolizm i eliminacja

Cisatrakurium charakteryzuje się specyficznym procesem metabolizmu, który odróżnia go od wielu innych środków zwiotczających. W organizmie człowieka podlega degradacji poprzez eliminację Hofmanna, czyli proces chemiczny zachodzący w fizjologicznym zakresie wartości pH i temperatury. W wyniku tego procesu powstają dwa główne metabolity: laudanozyna oraz monoczwartorzędowy metabolit akrylanowy.²

Dalszy metabolizm monoczwartorzędowego metabolitu akrylanowego obejmuje jego hydrolizę przeprowadzaną przez nieswoiste esterazy osoczowe, w wyniku której powstaje monoczwartorzędowy alkohol. Co istotne, eliminacja cisatrakurium jest w dużym stopniu niezależna od czynności narządów wewnętrznych, choć wątroba i nerki stanowią główne drogi usuwania jego metabolitów z organizmu. Warto podkreślić, że metabolity cisatrakurium nie wykazują właściwości blokowania przewodnictwa nerwowo-mięśniowego.³

Farmakokinetyka u osób dorosłych

Ogólne właściwości farmakokinetyczne cisatrakurium zostały dokładnie zbadane przy użyciu modelu niekompartmentowego. Wykazano, że parametry farmakokinetyczne nie są zależne od dawki w zakresach 0,1-0,2 mg/kg masy ciała (co odpowiada 2-4 x ED95). Metoda farmakokinetyki populacyjnej potwierdziła tę niezależność od dawki nawet w rozszerzonym zakresie do 0,4 mg/kg masy ciała (8 x ED95).⁴

Powyższa tabela przedstawia kluczowe parametry farmakokinetyczne cisatrakurium po zastosowaniu dawek 0,1 i 0,2 mg/kg masy ciała u zdrowych osób dorosłych.⁵

Farmakokinetyka w grupach specjalnych

Pacjenci w podeszłym wieku

Badania kliniczne nie wykazały istotnych różnic między parametrami farmakokinetycznymi cisatrakurium u pacjentów w podeszłym wieku a parametrami u młodych osób dorosłych. Co więcej, profil ustępowania bloku niedepolaryzacyjnego pozostaje niezmieniony w tej grupie pacjentów, co wskazuje na bezpieczeństwo stosowania leku u osób starszych bez konieczności modyfikacji dawkowania.⁶

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby

Cisatrakurium zachowuje stabilne parametry farmakokinetyczne również u pacjentów z poważnymi zaburzeniami czynności narządów wewnętrznych. Nie stwierdzono klinicznie istotnych różnic między parametrami farmakokinetycznymi cisatrakurium u pacjentów z krańcową niewydolnością nerek lub z krańcową niewydolnością wątroby w porównaniu do parametrów obserwowanych u zdrowych osób dorosłych. Podobnie jak w przypadku osób starszych, profil ustępowania bloku niedepolaryzacyjnego pozostaje niezmieniony.⁷

Farmakokinetyka podczas infuzji

Parametry farmakokinetyczne cisatrakurium wykazują stabilność niezależnie od sposobu podania leku. Wartości tych parametrów są podobne zarówno po podaniu w postaci ciągłej infuzji, jak i w pojedynczym wstrzyknięciu dożylnym. Co istotne z klinicznego punktu widzenia, profil ustępowania bloku po podaniu cisatrakurium w postaci infuzji nie zależy od czasu trwania infuzji i jest zbliżony do profilu ustępowania po jednorazowym wstrzyknięciu dożylnym.⁸

Farmakokinetyka u pacjentów w Oddziałach Intensywnej Terapii

Cisatrakurium zachowuje stabilne parametry farmakokinetyczne również w populacji pacjentów krytycznie chorych wymagających intensywnej terapii. Parametry farmakokinetyczne u pacjentów w Oddziałach Intensywnej Terapii (OIT) otrzymujących produkt w postaci długotrwałej infuzji nie różnią się istotnie od parametrów farmakokinetycznych obserwowanych u zdrowych osób dorosłych poddawanych zabiegom chirurgicznym, którym lek podawano dożylnie w postaci infuzji lub w pojedynczych wstrzyknięciach.⁹

Po zastosowaniu cisatrakurium w postaci infuzji u pacjentów w OIT, profil ustępowania bloku pozostaje niezależny od czasu trwania infuzji. Należy jednak zwrócić uwagę, że stężenia metabolitów cisatrakurium są podwyższone u pacjentów w OIT z nieprawidłową czynnością nerek i/lub wątroby. Pomimo tego, metabolity te nie biorą udziału w blokowaniu przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, co nie zmienia skuteczności i bezpieczeństwa działania samego cisatrakurium.¹⁰