flip-flop kinetics
Flip-flop kinetics odnosi się do szczególnego zjawiska farmakokinetycznego, w którym substancja lecznicza wykazuje dwufazowy profil absorpcji lub eliminacji. Ten termin opisuje sytuację, gdy obserwujemy nietypowy wzorzec stężenia leku w osoczu, charakteryzujący się początkowo szybkim wzrostem lub spadkiem, po którym następuje przejściowe spowolnienie procesu, a następnie ponowne przyspieszenie.
Zjawisko to najczęściej występuje w przypadku leków lipofilnych, które mogą ulegać redystrybucji między różnymi kompartmentami organizmu. Może być ono również obserwowane w przypadku substancji, które podlegają krążeniu jelitowo-wątrobowemu, metabolizmowi pierwszego przejścia o nasycalnej kinetyce lub są podawane w postaciach o modyfikowanym uwalnianiu.
W praktyce klinicznej zrozumienie flip-flop kinetics ma istotne znaczenie dla prawidłowego ustalenia schematu dawkowania, interpretacji stężeń leku w osoczu oraz przewidywania potencjalnych interakcji lekowych. Wymaga ono zastosowania bardziej złożonych modeli matematycznych do opisu zachowania leku w organizmie niż standardowe modele jedno- czy dwukompartmentowe.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Ranozek 500 mg
Ranolazyna, dostępna w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu (375 mg, 500 mg, 750 mg), charakteryzuje się osiąganiem maksymalnego stężenia w osoczu (Cmax) po około 4,5 godziny, a stan stacjonarny uzyskuje się po 3 dniach podawania 500 mg dwa razy na dobę, przy Cmax około 1770 ng/ml (SD 1040) i AUC₀₋₁₂ średnio 13 700 ng×godz./ml (SD 8290). Biodostępność doustna wynosi 35-50% z dużym zróżnicowaniem międzyosobniczym, a ekspozycja na lek rośnie nieproporcjonalnie do dawki (2,5-3-krotne zwiększenie AUC przy podwojeniu dawki). Ranolazyna wiąże się w 62% z białkami osocza, głównie z kwaśną alfa-1 glikoproteiną, a jej objętość dystrybucji (Vss) wynosi 180 l, co wskazuje na znaczną dystrybucję tkankową. Metabolizm zachodzi głównie przez CYP3A4 i CYP2D6, z wieloma metabolitami, a eliminacja odbywa się głównie drogą metaboliczną, z mniej niż 5% dawki wydalanej w postaci niezmienionej. Okres półtrwania po podaniu dożylnym wynosi 2-3 godziny, natomiast po doustnym około 7 godzin, co jest efektem kinetyki flip-flop.
alfa-1-glikoproteina, biodostępność ranolazyny, CYP2D6, CYP3A4, ekspozycja na ranolazynę, flip-flop kinetics, klasyfikacja NYHA, klirens kreatyniny, klirens ranolazyny, maksymalne stężenie w osoczu, mikrosom ludzkiej wątroby, N-dealkilacja, O-demetylacja, objętość dystrybucji, parametr farmakokinetyczny, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zastoinowa niewydolność krążenia