paciorkowce hemolizujące
Paciorkowce hemolizujące (paciorkowce β-hemolizujące) to grupa bakterii z rodzaju Streptococcus, charakteryzująca się zdolnością do całkowitego rozkładu erytrocytów (hemoliza β), co objawia się powstawaniem przejrzystych stref wokół kolonii bakteryjnych na podłożu z krwią. Do najważniejszych przedstawicieli należą: Streptococcus pyogenes (grupa A), Streptococcus agalactiae (grupa B) oraz paciorkowce grup C i G.
Streptococcus pyogenes (GAS) jest najczęstszym czynnikiem etiologicznym ostrego zapalenia gardła i migdałków, szkarlatyny, róży oraz zakażeń skóry (liszajec zakaźny). Może również wywoływać powikłania niesupuracyjne, takie jak gorączka reumatyczna i ostre kłębuszkowe zapalenie nerek. Diagnostyka opiera się na posiewach, szybkich testach antygenowych oraz oznaczaniu przeciwciał przeciwko streptolizynie O (ASO).
Streptococcus agalactiae (GBS) stanowi istotny problem w położnictwie i neonatologii, będąc przyczyną zakażeń okołoporodowych, w tym sepsy i zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych u noworodków. U dorosłych może powodować zakażenia układu moczowego, zapalenie kości i stawów oraz infekcje u osób z obniżoną odpornością.
Leczenie zakażeń wywołanych przez paciorkowce hemolizujące opiera się głównie na antybiotykoterapii. Lekiem pierwszego wyboru pozostaje penicylina, wobec której paciorkowce zachowują wysoką wrażliwość. W przypadku nadwrażliwości na penicyliny stosuje się makrolidy, klindamycynę lub cefalosporyny I generacji. W prewencji zakażeń GBS u noworodków zaleca się śródporodową profilaktykę antybiotykową u kolonizowanych ciężarnych.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Sultamycylina – Dawkowanie i sposób podawania
Sultamycylina, będąca prolekiem sulbaktamu i ampicyliny, wymaga indywidualizacji dawkowania w zależności od wieku pacjenta, rodzaju zakażenia oraz funkcji nerek. U dorosłych i dzieci powyżej 30 kg stosuje się dawkę 375-750 mg (1-2 tabletki Unasyn) doustnie dwa razy na dobę przez 5-14 dni, z kontynuacją terapii przez 48 godzin po ustąpieniu objawów. W zakażeniach paciorkowcami hemolizującymi zaleca się minimum 10-dniową terapię, aby zapobiec powikłaniom takim jak gorączka reumatyczna czy kłębuszkowe zapalenie nerek. W leczeniu niepowikłanej rzeżączki stosuje się jednorazową dawkę 2,25 g (6 tabletek) sultamycyliny wraz z 1 g probenecydu, a w przypadku podejrzenia kiły konieczne jest monitorowanie serologiczne przez co najmniej 4 miesiące. U dzieci poniżej 30 kg dawka wynosi 25-50 mg/kg mc./dobę podzielona na dwie dawki, dostosowana do ciężkości zakażenia.
ampicylina, antybiotyk beta-laktamowy, cefalosporyna, ciężka niewydolność nerek, gorączka reumatyczna, kiła, kłębuszkowe zapalenie nerek, klirens kreatyniny, niewydolność nerek, paciorkowce hemolizujące, penicylina, probenecyd, rzeżączka, sulbaktam i ampicylina, sultamycylina, test serologiczny, tosylan sultamycyliny, Unasyn