Właściwości farmakokinetyczne
Cisatracurium Accord 5 mg/ml

Właściwości farmakokinetyczne leku Cisatracurium Accord

Właściwości farmakokinetyczne cisatrakurium obejmują charakterystyczne procesy metabolizmu i eliminacji, a także specyficzne parametry farmakokinetyczne, które determinują profil działania leku u różnych grup pacjentów. Cisatracurium wykazuje przewidywalną farmakokinetykę, niezależną od dawki w szerokim zakresie dawkowania, co ma istotne znaczenie kliniczne przy jego stosowaniu.¹

Metabolizm i eliminacja

Cisatrakurium podlega specyficznej degradacji w organizmie człowieka, która zachodzi w fizjologicznym zakresie pH i temperatury. Głównym szlakiem metabolicznym jest eliminacja Hofmanna, będąca procesem chemicznym niewymagającym udziału enzymów. W wyniku tego procesu powstają dwa główne metabolity: laudanozyna oraz monoczwartorzędowy metabolit akrylanowy. Ten drugi ulega następnie hydrolizie przez nieswoiste esterazy osoczowe, przekształcając się w monoczwartorzędowy alkohol.²

Istotną cechą eliminacji cisatrakurium jest jej względna niezależność od czynności narządów wewnętrznych, co ma duże znaczenie kliniczne. Mimo to wątroba i nerki stanowią główne drogi eliminacji metabolitów leku. Co ważne z punktu widzenia klinicznego, metabolity cisatrakurium nie wykazują aktywności w zakresie blokowania przewodnictwa nerwowo-mięśniowego.³

Parametry farmakokinetyczne u osób dorosłych

Właściwości farmakokinetyczne cisatrakurium zostały szczegółowo określone przy użyciu modelu niekompartmentowego oraz metody farmakokinetyki populacyjnej. Badania wykazały, że parametry farmakokinetyczne nie zależą od dawki w zakresie 0,1-0,2 mg/kg masy ciała (2-4 x ED95), co zostało potwierdzone również dla rozszerzonego zakresu dawek do 0,4 mg/kg masy ciała (8 x ED95).⁴

Powyższa tabela przedstawia kluczowe parametry farmakokinetyczne cisatrakurium po zastosowaniu dawek 0,1 i 0,2 mg/kg masy ciała u zdrowych dorosłych osób poddawanych zabiegom chirurgicznym.⁵

Farmakokinetyka u pacjentów w podeszłym wieku

Badania porównawcze nie wykazały klinicznie istotnych różnic między parametrami farmakokinetycznymi cisatrakurium u pacjentów w podeszłym wieku a parametrami u młodych osób dorosłych. Co szczególnie istotne z perspektywy praktyki klinicznej, profil ustępowania bloku niedepolaryzacyjnego również pozostaje niezmieniony w tej grupie pacjentów.⁶

Farmakokinetyka u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i (lub) wątroby

Badania farmakokinetyczne przeprowadzone u pacjentów z krańcową niewydolnością nerek lub krańcową niewydolnością wątroby nie wykazały klinicznie istotnych różnic w parametrach farmakokinetycznych cisatrakurium w porównaniu do parametrów u zdrowych osób dorosłych. Profil ustępowania bloku niedepolaryzacyjnego również pozostaje niezmieniony w tych grupach pacjentów. Ta właściwość jest szczególnie korzystna z klinicznego punktu widzenia, ponieważ umożliwia stosowanie leku bez konieczności modyfikacji dawkowania u pacjentów z zaburzeniami funkcji tych narządów.⁷

Farmakokinetyka podczas infuzji

Parametry farmakokinetyczne cisatrakurium pozostają niezmienione niezależnie od sposobu podania leku – zarówno po zastosowaniu w postaci infuzji ciągłej, jak i w pojedynczym wstrzyknięciu dożylnym. Co istotne z klinicznego punktu widzenia, profil ustępowania bloku niedepolaryzacyjnego po podaniu cisatrakurium w infuzji ciągłej nie zależy od czasu trwania infuzji i jest podobny do profilu ustępowania po jednorazowym wstrzyknięciu dożylnym. Taka charakterystyka zwiększa elastyczność stosowania leku w różnych sytuacjach klinicznych.⁸

Farmakokinetyka u pacjentów w Oddziałach Intensywnej Terapii (OIT)

U pacjentów przebywających w Oddziałach Intensywnej Terapii (OIT), którzy otrzymują cisatrakurium w postaci długotrwałej infuzji, parametry farmakokinetyczne są podobne do parametrów obserwowanych u zdrowych osób dorosłych poddawanych zabiegom chirurgicznym, niezależnie od tego, czy lek podawany jest dożylnie w postaci infuzji czy pojedynczych wstrzyknięć.⁹

Ważną właściwością cisatrakurium jest to, że po zastosowaniu go w postaci infuzji u pacjentów w OIT, profil ustępowania bloku niedepolaryzacyjnego nie zmienia się w zależności od czasu trwania infuzji. Ta cecha umożliwia przewidywalny powrót funkcji mięśniowych po zakończeniu podawania leku, niezależnie od czasu trwania terapii.¹⁰

Należy zwrócić uwagę, że u pacjentów w OIT z nieprawidłową czynnością nerek i (lub) wątroby, stężenia metabolitów cisatrakurium mogą być większe. Jest to istotna informacja kliniczna, jednak należy podkreślić, że metabolity te nie uczestniczą w blokowaniu przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, co oznacza, że ich podwyższone stężenie nie wpływa na główny efekt farmakodynamiczny leku.¹¹