Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Cisatracurium Accord

Podstawowe ostrzeżenia dotyczące bezpieczeństwa leku

Cisatracurium działa porażająco na mięśnie oddechowe oraz inne mięśnie szkieletowe, nie wpływając przy tym na świadomość pacjenta ani próg odczuwania bólu. Ze względu na to działanie Cisatracurium Accord powinien być podawany wyłącznie przez anestezjologa lub pod jego nadzorem, ewentualnie przez lekarza posiadającego odpowiednie doświadczenie w stosowaniu i znajomość działania leków wywołujących blokadę przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. Konieczne jest zapewnienie warunków umożliwiających wykonanie intubacji dotchawiczej, zastosowanie wentylacji kontrolowanej oraz odpowiednie wysycenie krwi tętniczej tlenem.¹

Ryzyko nadwrażliwości krzyżowej

U pacjentów, u których wystąpiła wcześniej nadwrażliwość na inne leki blokujące przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, należy zachować szczególną ostrożność przy stosowaniu Cisatracurium Accord. Istnieją doniesienia o wysokiej częstości występowania nadwrażliwości krzyżowej (ponad 50%) między różnymi lekami z tej grupy farmakologicznej. W przypadku stwierdzonej nadwrażliwości na inne leki blokujące przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, stosowanie cisatrakurium jest przeciwwskazane.²

Wpływ na układ sercowo-naczyniowy

Cisatracurium charakteryzuje się brakiem istotnych właściwości wagolitycznych lub właściwości blokowania zwojów nerwowych. W związku z tym lek nie wywiera klinicznie istotnego wpływu na częstość akcji serca i nie przeciwdziała bradykardii wywoływanej przez leki stosowane do znieczulenia ogólnego lub przez pobudzenie nerwu błędnego w trakcie zabiegu chirurgicznego.³

Stosowanie u populacji szczególnych

Pacjenci z chorobami nerwowo-mięśniowymi

Pacjenci z miastenią lub innymi zaburzeniami przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wykazują znacznie większą wrażliwość na działanie leków wywołujących blok niedepolaryzacyjny. U tych pacjentów konieczna jest modyfikacja dawkowania – zalecana początkowa dawka nie powinna przekraczać 0,02 mg/kg masy ciała.⁴

Pacjenci z zaburzeniami równowagi kwasowo-zasadowej i elektrolitowej

Ciężkie zaburzenia kwasowo-zasadowe i/lub elektrolitowe w surowicy mogą znacząco wpływać na wrażliwość pacjentów na działanie leków blokujących przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, powodując zarówno zwiększenie, jak i zmniejszenie tej wrażliwości. Dlatego też u pacjentów z takimi zaburzeniami konieczne jest dostosowanie dawkowania oraz częstsze monitorowanie funkcji nerwowo-mięśniowej.⁵

Stosowanie u noworodków

Brak jest danych dotyczących stosowania Cisatracurium Accord u noworodków poniżej 1 miesiąca życia. Lek nie był badany w tej populacji pacjentów i dlatego nie zaleca się jego stosowania w tej grupie wiekowej.⁶

Pacjenci z ryzykiem hipertermii złośliwej

Należy zwrócić uwagę, że nie przeprowadzono badań dotyczących stosowania cisatrakurium u pacjentów z hipertermią złośliwą w wywiadzie. Jednakże badania przeprowadzone na świniach predysponowanych do wystąpienia hipertermii złośliwej wykazały, że cisatrakurium nie wyzwala tego zespołu.⁷

Pacjenci poddawani zabiegom w warunkach hipotermii

Nie przeprowadzono badań oceniających stosowanie cisatrakurium u pacjentów poddawanych zabiegom kardiochirurgicznym w warunkach indukowanej hipotermii (25-28°C). Można jednak przewidywać, że w takich warunkach, podobnie jak w przypadku innych leków blokujących przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, szybkość infuzji niezbędna do utrzymania odpowiedniego zwiotczenia będzie znacznie mniejsza.⁸

Pacjenci z oparzeniami

U pacjentów z oparzeniami nie przeprowadzono badań klinicznych oceniających działanie cisatrakurium. Należy jednak mieć na uwadze, że podobnie jak w przypadku innych leków wywołujących blok niedepolaryzacyjny, czas działania leku może być u tych pacjentów krótszy, a dawki cisatrakurium niezbędne do uzyskania pożądanego efektu klinicznego – większe.⁹

Środki ostrożności przy podawaniu leku

Cisatracurium Accord jest roztworem hipotonicznym i nie wolno podawać go łącznie z przetaczaną krwią w tym samym cewniku dożylnym. Takie podanie może powodować niekorzystne interakcje i wpływać na skuteczność leczenia.¹⁰

Stosowanie u pacjentów w Oddziałach Intensywnej Terapii (OIT)

Podczas długotrwałego stosowania cisatrakurium należy mieć na uwadze potencjalne ryzyko związane z metabolitem leku – laudanozyną. W badaniach na zwierzętach laboratoryjnych, którym podawano laudanozynę w dużych dawkach, obserwowano przemijający spadek ciśnienia krwi, a u niektórych gatunków wzmożenie efektów pobudzeniowych mózgu. Te działania niepożądane występowały przy stężeniu laudanozyny w osoczu podobnym do tego, które obserwowano u niektórych pacjentów w OIT po długotrwałym podawaniu atrakurium w formie infuzji.¹¹

Należy zaznaczyć, że przy stosowaniu cisatrakurium stężenia laudanozyny w osoczu są około trzykrotnie niższe niż te obserwowane po podaniu atrakurium, ze względu na mniejszą szybkość infuzji cisatrakurium.¹²

W literaturze medycznej pojawiły się pojedyncze doniesienia o występowaniu drgawek u pacjentów w OIT, którym podawano atrakurium i inne leki. Pacjenci ci zazwyczaj mieli jednak jedno lub więcej schorzeń predysponujących do wystąpienia drgawek, takich jak uraz czaszki, hipoksyczna encefalopatia, obrzęk mózgu, wirusowe zapalenie mózgu czy mocznica. Nie ustalono jednoznacznego związku przyczynowego między tymi obserwacjami a metabolizacją atrakurium i powstawaniem laudanozyny.¹³