natężony przepływ wydechowy
Natężony przepływ wydechowy to parametr spirometryczny określający maksymalną objętość powietrza wydychanego w jednostce czasu podczas natężonego wydechu. Jest istotnym wskaźnikiem oceniającym drożność dróg oddechowych, szczególnie przydatnym w diagnostyce obturacyjnych chorób płuc, takich jak astma czy przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP).
W badaniu spirometrycznym wartość natężonego przepływu wydechowego mierzona jest na różnych poziomach wydychanej objętości: jako szczytowy przepływ wydechowy (PEF) oraz jako przepływy przy określonych frakcjach wydychanej pojemności życiowej (np. MEF75, MEF50, MEF25). Obniżenie tych wartości w stosunku do wartości należnych może wskazywać na zwężenie dróg oddechowych, typowe dla chorób obturacyjnych.
Ocena natężonego przepływu wydechowego stanowi element różnicowania między zaburzeniami obturacyjnymi a restrykcyjnymi. W chorobach obturacyjnych charakterystyczne jest zmniejszenie przepływów wydechowych, szczególnie w małych drogach oddechowych, podczas gdy w schorzeniach restrykcyjnych przepływy mogą być prawidłowe lub proporcjonalnie zmniejszone do zredukowanej pojemności płuc.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Fingolimod Reddy 0,5 mg
Fingolimod, będący selektywnym modulatorem receptora fosforanu sfingozyny 1 (S1P), wykazuje działanie immunosupresyjne poprzez blokadę egressu limfocytów T i B z węzłów chłonnych, co prowadzi do ich redystrybucji i zmniejszenia infiltracji prozapalnych komórek Th17 do ośrodkowego układu nerwowego (OUN). Po podaniu dawki 0,5 mg obserwuje się szybki spadek liczby limfocytów do około 75% wartości wyjściowych w ciągu 4-6 godzin, a po dwóch tygodniach liczba ta osiąga około 500 komórek/µl (około 30% wartości wyjściowych). Efekt ten utrzymuje się podczas przewlekłej terapii, z zachowaniem fenotypu efektorowych komórek pamięci T (15-20%), które nie migrują przez narządy limfatyczne. Fingolimod przenika przez barierę krew-mózg, oddziałując również na receptory S1P1 na komórkach nerwowych OUN, co może przyczyniać się do neuroprotekcyjnego działania leku. W terapii obserwuje się przemijające bradykardie i zwolnienie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, z maksymalnym efektem w ciągu 6 godzin od podania pierwszej dawki, które normalizuje się w ciągu miesiąca. Dawkowanie terapeutyczne (0,5 mg) nie wpływa istotnie na funkcję oddechową (FEV1, FEF 25-75) ani na saturację podczas wysiłku.
atrofia mózgu, bariera krew-mózg, efektorowe komórki pamięci, fosforan fingolimodu, kanał potasowy aktywowany białkiem G, kinaza Rho, kinaza sfingozynowa, komórki Th17, lek immunosupresyjny, modulator receptora fosforanu sfingozyny-1, natężona objętość wydechowa pierwszosekundowa, natężony przepływ wydechowy, objętość mózgu, postęp niesprawności, przedwczesne skurcze przedsionkowe, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, receptor S1P4, redystrybucja limfocytów, roczny wskaźnik rzutów, skala niewydolności ruchowej EDSS, spowolnienie akcji serca, stwardnienie rozsiane rzutowo-remisyjne, ustępująco-nawracająca postać stwardnienia rozsianego, zmiany T2-zależne, zmiany wzmacniające po gadolinie - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Fingolimod SUN 0,5 mg
Fingolimod SUN, selektywny modulator receptora sfingozyno-1-fosforanu (S1P), wykazuje złożone działanie immunosupresyjne i neuroprotekcyjne, co czyni go skutecznym lekiem w terapii stwardnienia rozsianego (RRMS). Po podaniu dawki 0,5 mg następuje szybka redukcja liczby limfocytów T i B w krwi obwodowej do około 30% wartości wyjściowych (około 500 komórek/μl) w ciągu dwóch tygodni, z odwracalnym efektem po zakończeniu terapii. Mechanizm działania opiera się na blokowaniu receptorów S1P na limfocytach, co uniemożliwia ich migrację z węzłów chłonnych, a także na modulacji receptorów S1P w ośrodkowym układzie nerwowym, co może przyczyniać się do efektu neuroprotekcyjnego. Fingolimod wywołuje przejściową bradykardię i zwolnienie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, szczególnie w pierwszych 6 godzinach po podaniu dawki, z powrotem do wartości wyjściowych w ciągu miesiąca. Działanie na układ oddechowy jest minimalne przy dawkach terapeutycznych 0,5 mg i 1,25 mg, bez wpływu na natlenowanie czy reakcję na beta-agonistów wziewnych.
antagonista receptora S1P, bariera krew-mózg, bradykardia, efektorowe komórki pamięci, fosforan fingolimodu, kanał potasowy, komórki Th17, limfocyty T i B, migotanie przedsionków, modulator receptora sfingozyno-1-fosforanu, nadzór immunologiczny, natężona objętość wydechowa pierwszosekundowa, natężony przepływ wydechowy, obrazy T1-zależne, obrazy T2-zależne, pojemność minutowa serca, postęp niesprawności, proces zapalny, przedwczesne skurcze przedsionkowe, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, reaktywność dróg oddechowych, receptor sfingozyno-1-fosforanu, redystrybucja limfocytów, roczny wskaźnik rzutów, skala EDSS, skala Tannera, stwardnienie rozsiane, ustępująco-nawracająca postać stwardnienia rozsianego, wzmocnienie po podaniu gadolinu - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Paracetamol Accord 10 mg/ml
Fingolimod, będący selektywnym lekiem immunosupresyjnym (kod ATC: L04AA27), działa jako modulator receptorów sfingozyno-1-fosforanu (S1P), prowadząc do zatrzymania limfocytów w węzłach chłonnych i zmniejszenia ich migracji do OUN, co ogranicza procesy zapalne w ustępująco-nawracającej postaci stwardnienia rozsianego (RRMS). Po podaniu dawki 0,5 mg obserwuje się redukcję liczby limfocytów do około 30% wartości wyjściowych (około 500 komórek/μl), z utrzymaniem fenotypu efektorowych komórek pamięci T, co pozwala na zachowanie części funkcji odpornościowych. Lek wywołuje przejściową bradykardię i zwolnienie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, z maksymalnym efektem w ciągu 6 godzin od podania pierwszej dawki, który ustępuje w ciągu miesiąca. Nie obserwuje się istotnych zaburzeń funkcji oddechowych przy dawkach terapeutycznych (0,5 mg i 1,25 mg), a wpływ na układ sercowo-naczyniowy jest związany z aktywacją kanałów potasowych IKACh/GIRK oraz mechanizmami zależnymi od kinazy Rho i wapnia.
arytmia komorowa, bariera krew-mózg, bradykardia, dokomórkowy prostowniczy kanał potasowy, efektorowa komórka pamięci, fosforan fingolimodu, kinaza sfingozynowa, komórki prozapalne, komórki Th17, lek immunosupresyjny, limfocyt T i B, metacholina, migotanie przedsionków, modulator receptora sfingozyno-1-fosforanu, natężona objętość wydechowa pierwszosekundowa, natężony przepływ wydechowy, opór dróg oddechowych, postęp niesprawności, przedwczesny skurcz przedsionkowy, selektywny lek immunosupresyjny, skala niewydolności ruchowej, ustępująco-nawracająca postać stwardnienia rozsianego, zmiany ulegające wzmocnieniu po podaniu gadolinu - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – INZOLFI 0,5 mg
Fingolimod, substancja czynna leku INZOLFI, jest selektywnym modulatorem receptorów sfingozyno-1-fosforanu (S1P), wykorzystywanym w leczeniu ustępująco-nawracającej postaci stwardnienia rozsianego (RRMS). Po podaniu dawki 0,5 mg obserwuje się szybki spadek liczby limfocytów we krwi obwodowej do około 75% wartości wyjściowych w ciągu 4-6 godzin, a następnie do około 500 komórek/μl (30% wartości początkowych) po dwóch tygodniach. Mechanizm działania polega na blokowaniu receptorów S1P na limfocytach, co uniemożliwia ich opuszczanie węzłów chłonnych i zmniejsza migrację prozapalnych komórek Th17 do OUN. Fingolimod przenika przez barierę krew-mózg, co sugeruje dodatkowe neuroprotekcyjne działanie poprzez oddziaływanie na receptory S1P na komórkach nerwowych. Po odstawieniu leku liczba limfocytów wraca do normy w ciągu 1-2 miesięcy. Ponadto, lek powoduje łagodne zmniejszenie liczby neutrofilów do około 80% wartości wyjściowych, nie wpływając na monocyty, co podkreśla jego selektywność immunomodulacyjną.
arytmia komorowa, badanie MRI, bariera krew-mózg, beta-agonista, desaturacja, efektorowe komórki pamięci, fosforan fingolimodu, kinaza Rho, komórki Th17, limfocyt, limfocyty T i B, metacholina, metoda podwójnie ślepej próby, migotanie przedsionków, modulator receptora sfingozyno-1-fosforanu, monocyt, natężona objętość wydechowa pierwszosekundowa, natężony przepływ wydechowy, neutrofil, obrazy T2-zależne, ośrodkowy układ nerwowy, pojemność minutowa serca, postęp niesprawności, przedwczesny skurcz przedsionkowy, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, receptor S1P, redystrybucja limfocytów, roczny wskaźnik rzutów, rozszerzona skala niewydolności ruchowej, stwardnienie rozsiane, ustępująco-nawracająca postać stwardnienia rozsianego, zmiany ulegające wzmocnieniu po podaniu gadolinu - Leksykon substancji czynnych
Fingolimod – Właściwości farmakodynamiczne
Fingolimod, będący modulatorem receptora sfingozyno-1-fosforanu (S1P), działa poprzez fosforylację do aktywnego metabolitu, który funkcjonuje jako czynnościowy antagonista receptorów S1P na limfocytach, blokując ich egress z węzłów chłonnych i redukując migrację prozapalnych limfocytów Th17 do OUN. Po podaniu dawki 0,5 mg obserwuje się spadek liczby limfocytów do około 75% wartości wyjściowych w ciągu 4-6 godzin, a po 2 tygodniach do około 500 komórek/μl (30% wartości wyjściowych), z utrzymaniem niskich wartości podczas przewlekłego leczenia. Fingolimod wykazuje również działanie neuroprotekcyjne poprzez interakcję z receptorami S1P na komórkach nerwowych. Efekty kardiologiczne obejmują przemijającą bradykardię i zwolnienie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, z maksymalnym spadkiem częstości akcji serca w ciągu 6 godzin od pierwszej dawki, odwracalne przez atropinę lub izoprenalinę. Nie obserwuje się istotnych zmian w pojemności minutowej serca ani w autonomicznych reakcjach serca. W zakresie układu oddechowego, dawki terapeutyczne (0,5 mg i 1,25 mg) nie wpływają na opór dróg oddechowych ani saturację, natomiast dawki ≥5 mg powodują wzrost oporu dróg oddechowych.
atrofia mózgu, bariera krew-mózg, efekt immunomodulacyjny, efektorowe komórki pamięci, fingolimod, fosforan fingolimodu, interferon beta-1a, kinaza Rho, kinaza sfingozynowa, komórki Th17, limfocyty krwi obwodowej, migotanie przedsionków, nadzór immunologiczny, natężony przepływ wydechowy, objętość mózgu, opór dróg oddechowych, ośrodkowy układ nerwowy, pojemność minutowa serca, postęp niesprawności, proces zapalny, przedwczesne skurcze przedsionkowe, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, reaktywność dróg oddechowych, receptor sfingozyno-1-fosforanu, skala EDSS, stwardnienie rozsiane ustępująco-nawracające, trudność w połykaniu, wskaźnik rzutów, zmiany T2-zależne - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Fingolimod Bluefish 0,5 mg
Fingolimod (Fingolimod Bluefish 0,5 mg) jest selektywnym lekiem immunosupresyjnym z grupy modulatorów receptorów fosforanu sfingozyny 1 (S1P), stosowanym w terapii stwardnienia rozsianego (RRMS). Po podaniu doustnym ulega metabolizacji do aktywnego fosforanu fingolimodu, który działa jako czynnościowy antagonista receptorów S1P1 na limfocytach, blokując ich egress z węzłów chłonnych i prowadząc do redystrybucji limfocytów, zwłaszcza prozapalnych Th17, do OUN. Pierwsza dawka 0,5 mg powoduje redukcję liczby limfocytów o około 75% w ciągu 4-6 godzin, a po dwóch tygodniach liczba ta spada do około 500 komórek/μl (30% wartości wyjściowych). Efekt ten utrzymuje się podczas przewlekłego leczenia, z powrotem do normy w ciągu 1-2 miesięcy po odstawieniu. Fingolimod wywołuje przejściową bradykardię i zwolnienie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, maksymalnie w ciągu 6 godzin od pierwszej dawki, z powrotem do wartości wyjściowych w ciągu miesiąca. Działania te są związane z aktywacją kanałów potasowych IKACh/GIRK i mechanizmami zależnymi od kinazy Rho i wapnia. W dawkach terapeutycznych (0,5 mg i 1,25 mg) nie obserwuje się istotnego wpływu na opór dróg oddechowych ani saturację podczas wysiłku.
antagonista receptorów S1P, atrofia mózgu, badanie podwójnie ślepe, bariera krew-mózg, bradykardia, desaturacja wysiłkowa, dokomórkowy prostowniczy kanał potasowy, fosforan fingolimodu, kinaza Rho, kinaza sfingozynowa, komórki prozapalne, komórki Th17, lek immunosupresyjny, migotanie przedsionków, modulator receptora fosforanu sfingozyny, natężona objętość wydechowa pierwszosekundowa, natężony przepływ wydechowy, ośrodkowy układ nerwowy, pojemność minutowa serca, postęp niesprawności, przedwczesne skurcze przedsionkowe, reaktywność dróg oddechowych, redystrybucja limfocytów, rozszerzona skala niewydolności ruchowej, skala Tannera, spowolnienie częstości akcji serca, stwardnienie rozsiane, ustępująco-nawracająca postać stwardnienia rozsianego, zmiany ulegające wzmocnieniu po gadolinie, zwolnienie przewodzenia przedsionkowo-komorowego - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Fingolimod Symphar 0,5 mg
Fingolimod, będący selektywnym modulatorem receptorów sfingozyny-1-fosforanu (S1P), działa poprzez funkcjonalny antagonizm receptorów S1P na limfocytach, co prowadzi do ich zatrzymania w węzłach chłonnych i zmniejszenia migracji prozapalnych komórek Th17 do OUN. Po podaniu doustnym dawki 0,5 mg obserwuje się szybkie, znaczące obniżenie liczby limfocytów o około 75% w ciągu 4-6 godzin, z dalszym spadkiem do około 500 komórek/μl (30% wartości wyjściowych) w ciągu dwóch tygodni. U około 18% pacjentów liczba limfocytów może spaść poniżej 200 komórek/μl. Po odstawieniu leku liczba limfocytów powraca do normy w ciągu 1-2 miesięcy. Fingolimod nie wpływa na funkcję efektorowych komórek pamięci (15-20% limfocytów T), co pozwala zachować obwodowy nadzór immunologiczny. Ponadto, lek powoduje łagodne zmniejszenie liczby neutrofilów do około 80% wartości wyjściowych, nie wpływając na monocyty.
antagonizm receptorów S1P, arytmia komorowa, bariera krew-mózg, bradykardia, działanie chronotropowe ujemne, efekt farmakodynamiczny, efekt kardiologiczny, efektorowe komórki pamięci, fingolimod, fosforan fingolimodu, kinaza Rho, komórki Th17, lek immunosupresyjny, migotanie przedsionków, nadzór immunologiczny, natężona objętość wydechowa pierwszosekundowa, natężony przepływ wydechowy, neutrofile, odpowiedź rozkurczowa, ośrodkowy układ nerwowy, pojemność minutowa serca, przedwczesny skurcz przedsionkowy, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, reaktywność dróg oddechowych, receptor S1P4, receptor sfingozyny-1-fosforanu - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Chantico 0,5 mg
Fingolimod, będący selektywnym modulatorem receptorów sfingozyno-1-fosforanu (S1P), wykazuje istotne działanie immunosupresyjne poprzez blokadę egressu limfocytów z węzłów chłonnych, co prowadzi do ich redystrybucji i zmniejszenia infiltracji OUN patogennych limfocytów, w tym komórek Th17. Po podaniu dawki 0,5 mg obserwuje się szybki spadek liczby limfocytów do około 75% wartości wyjściowych w ciągu 4-6 godzin, a po dwóch tygodniach do wartości minimalnych około 500 komórek/μl (około 30% wartości początkowych). U 18% pacjentów liczba limfocytów spada poniżej 200 komórek/μl. Fingolimod przenika przez barierę krew-mózg, co umożliwia jego działanie na komórki nerwowe OUN. Terapia wiąże się z przejściową bradykardią i blokiem przedsionkowo-komorowym, zwłaszcza w pierwszym dniu leczenia, z powrotem do normy w ciągu miesiąca. Nie obserwuje się istotnego wpływu na pojemność minutową serca ani na liczbę monocytów, natomiast liczba neutrofilów zmniejsza się do około 80% wartości wyjściowych. W badaniach in vitro i na modelach zwierzęcych wskazano na mechanizmy molekularne bradykardii i zwężenia naczyń, m.in. aktywację kanałów potasowych IKACh/GIRK oraz zależność od kinazy Rho i wapnia.
antagonista receptorów S1P, atrofia mózgu, bariera krew-mózg, beta-agonista, fingolimod, fosforan fingolimodu, interferon beta-1a, kanał potasowy IKACh, kinaza Rho, komórki Th17, lek immunosupresyjny, limfocyt B, limfocyt T, metacholina, migotanie przedsionków, modulator receptora sfingozyno-1-fosforanu, natężona objętość wydechowa pierwszosekundowa, natężony przepływ wydechowy, postęp niesprawności, przedwczesny skurcz przedsionkowy, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, receptor S1P, skala EDSS, spowolnienie akcji serca, stwardnienie rozsiane, ustępująco-nawracająca postać stwardnienia rozsianego, węzły chłonne, wskaźnik rzutów, zmiany T2-zależne, zmiany wzmacniające się po gadolinie - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Fingolimod Aurovitas 0,5 mg
Fingolimod Aurovitas, będący selektywnym lekiem immunosupresyjnym (ATC: L04AA27), stosowany jest w dawce 0,5 mg w postaci kapsułek twardych. Mechanizm działania opiera się na modulacji receptorów sfingozyno-1-fosforanu (S1P), gdzie aktywny metabolit – fosforan fingolimodu – blokuje egress limfocytów T i B z węzłów chłonnych, prowadząc do ich redystrybucji i zmniejszenia liczby limfocytów we krwi obwodowej do około 30% wartości wyjściowych (około 500 komórek/μl). Efekt ten utrzymuje się podczas przewlekłego leczenia, a po jego przerwaniu liczba limfocytów normalizuje się w ciągu 1-2 miesięcy. Ponadto, fingolimod wykazuje łagodne zmniejszenie liczby neutrofilów do około 80% wartości wyjściowych, bez wpływu na monocyty. W początkowej fazie terapii obserwuje się przemijające spowolnienie akcji serca i zwolnienie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, z maksymalnym efektem w ciągu 6 godzin po podaniu dawki, który ustępuje w ciągu miesiąca. Bradykardia jest związana z aktywacją kanałów potasowych IKACh/GIRK, a leczenie nie wpływa na pojemność minutową serca ani na autonomiczne reakcje serca.
antagonista receptorów S1P, badanie mechanistyczne, bariera krew-mózg, dokomórkowy prostowniczy kanał potasowy, efektorowa komórka pamięci, fosforan fingolimodu, kanał potasowy aktywowany białkiem G, kinaza Rho, lek immunosupresyjny, modulator receptora sfingozyno-1-fosforanu, natężona objętość wydechowa pierwszosekundowa, natężony przepływ wydechowy, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, reaktywność dróg oddechowych, receptor sfingozyno-1-fosforanu, rzutowo-remisyjna postać stwardnienia rozsianego, skala niewydolności ruchowej, zwężenie naczyń - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Fenoxa 0,5 mg
Fingolimod, będący selektywnym lekiem immunosupresyjnym (kod ATC: L04AA27), działa jako modulator receptora sfingozyny-1-fosforanu (S1P), prowadząc do funkcjonalnej blokady receptorów S1P na limfocytach i ich zatrzymania w węzłach chłonnych. Po podaniu dawki 0,5 mg obserwuje się szybkie zmniejszenie liczby limfocytów we krwi obwodowej do około 30% wartości wyjściowych (około 500 komórek/μl) w ciągu dwóch tygodni, z utrzymaniem tego efektu podczas terapii. Lek nie wpływa istotnie na limfocyty T efektorowe pamięci (15-20% populacji), co pozwala na zachowanie nadzoru immunologicznego. Fingolimod wywołuje przejściową bradykardię i zwolnienie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, szczególnie w pierwszych 6 godzinach po podaniu, z powrotem do normy w ciągu miesiąca. Mechanizm kardiologiczny wiąże się z aktywacją kanałów potasowych IKACh/GIRK oraz kinazy Rho. Dawkowanie powyżej 5 mg może zwiększać opór dróg oddechowych, jednak standardowa dawka 0,5 mg nie wpływa na FEV1, FEF 25-75 ani na natlenowanie podczas wysiłku.
antagonizm funkcjonalny, bariera krew-mózg, FEV1, fosforan fingolimodu, kinaza Rho, kinaza sfingozynowa, komórki Th17, limfocyty T i B, migotanie przedsionków, modulator receptora sfingozyny-1-fosforanu, nadzór immunologiczny, natężona objętość wydechowa pierwszosekundowa, natężony przepływ wydechowy, postęp niesprawności, rezonans magnetyczny, roczny wskaźnik rzutów, rozszerzona skala niewydolności ruchowej, RRMS, sfingozyna-1-fosforan, stwardnienie rozsiane, ustępująco-nawracająca postać stwardnienia rozsianego, zmiany T2-zależne, zmiany ulegające wzmocnieniu po gadolinie - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Fingolimod MSN 0,5 mg
Fingolimod MSN, będący selektywnym lekiem immunosupresyjnym (ATC: L04AA27), stosowany jest w dawce 0,5 mg w postaci kapsułek twardych. Mechanizm działania opiera się na modulacji receptorów sfingozyno-1-fosforanu (S1P), co prowadzi do funkcjonalnej blokady receptorów S1P na limfocytach, uniemożliwiając ich egress z węzłów chłonnych i skutkując redystrybucją limfocytów, zwłaszcza prozapalnych komórek Th17, do OUN. Po pierwszej dawce obserwuje się spadek liczby limfocytów o około 75% w ciągu 4-6 godzin, a po dwóch tygodniach liczba ta stabilizuje się na poziomie około 500 komórek/μl (około 30% wartości wyjściowych). Efekt ten utrzymuje się podczas przewlekłej terapii, a po jej przerwaniu normalizacja liczby limfocytów następuje w ciągu 1-2 miesięcy. Fingolimod wywołuje także przejściowe zwolnienie akcji serca i blok przedsionkowo-komorowy, z maksymalnym efektem w ciągu 6 godzin od pierwszej dawki, który ustępuje w ciągu miesiąca. Działania niepożądane obejmują łagodne zmniejszenie liczby neutrofilów do około 80% wartości wyjściowych, bez wpływu na monocyty, oraz brak istotnych zaburzeń funkcji oddechowych przy dawkach terapeutycznych.
bariera krew-mózg, chlorowodorek, częstość akcji serca, dokomórkowy prostowniczy kanał potasowy, fingolimod, fosforan fingolimodu, interferon beta-1a, kinaza Rho, komórki Th17, limfocyty T i B, migotanie przedsionków, modulator receptora sfingozyno-1-fosforanu, natężona objętość wydechowa pierwszosekundowa, natężony przepływ wydechowy, ośrodkowy układ nerwowy, pojemność minutowa serca, progresja niesprawności, przedwczesne skurcze przedsionkowe, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, reaktywność dróg oddechowych, redystrybucja limfocytów, roczny wskaźnik rzutów, rzutowo-remisyjna postać stwardnienia rozsianego, skala EDSS, wzmocnienie po podaniu gadolinu, zmiany T2-zależne - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Bonaxon 0,5 mg
Fingolimod, substancja czynna preparatu Bonaxon, jest selektywnym modulatorem receptorów sfingozyny-1-fosforanu (S1P), który po metabolizacji do fosforanu fingolimodu działa głównie poprzez blokowanie egressu limfocytów T i B z węzłów chłonnych, co prowadzi do ich redystrybucji i zmniejszenia liczby limfocytów we krwi obwodowej do około 500 komórek/μl (ok. 30% wartości wyjściowych). Efekt ten jest widoczny już po 4-6 godzinach od podania dawki 0,5 mg i utrzymuje się przy przewlekłym stosowaniu. Fingolimod przenika przez barierę krew-mózg, oddziałując także na receptory S1P w OUN, co może przyczyniać się do jego działania neuroprotekcyjnego. Terapia wiąże się z przejściową bradykardią i zwolnieniem przewodzenia przedsionkowo-komorowego, z maksymalnym efektem w ciągu 6 godzin od pierwszej dawki, który ustępuje w ciągu miesiąca. Dawkowanie 0,5 mg i 1,25 mg nie wpływa istotnie na funkcję oddechową (FEV1, FEF 25-75) ani na saturację podczas wysiłku, a działania niepożądane kardiologiczne można kontrolować farmakologicznie (atropina, izoprenalina).
arytmia komorowa, bariera krew-mózg, beta-agonista, bradykardia, desaturacja wysiłkowa, efektorowe komórki pamięci, FEV1, fosforan fingolimodu, interferon beta-1a, kinaza Rho, komórka nerwowa, komórki Th17, lek immunosupresyjny, metacholina, migotanie przedsionków, nadzór immunologiczny, natężony przepływ wydechowy, objętość mózgu, obraz T2-zależny, ośrodkowy układ nerwowy, postęp niesprawności, proces zapalny, receptor sfingozyny-1-fosforanu, redystrybucja limfocytów, RRMS, selektywny lek immunosupresyjny, skala EDSS, wskaźnik rzutów, wzmocnienie po podaniu gadolinu, zwężenie naczyń - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Fingolimod Fresenius Kabi 0,5 mg
Fingolimod Fresenius Kabi, będący selektywnym lekiem immunosupresyjnym (kod ATC: L04AA27), działa jako modulator receptora fosforanu sfingozyny 1 (S1P), szczególnie wpływając na receptor S1P1 na limfocytach i komórkach nerwowych OUN. Po podaniu doustnym dawki 0,5 mg, lek powoduje redukcję liczby limfocytów we krwi obwodowej o około 75% w ciągu 4-6 godzin, osiągając minimalne wartości około 500 komórek/μl (30% wartości wyjściowych) w ciągu dwóch tygodni. Efekt ten utrzymuje się podczas terapii, z limfopenią poniżej 200 komórek/μl u około 18% pacjentów. Fingolimod wywołuje również przejściową bradykardię i zwolnienie przewodzenia przedsionkowo-komorowego po pierwszej dawce, z maksymalnym efektem w ciągu 6 godzin, który ustępuje w ciągu miesiąca. Nie obserwuje się istotnych zaburzeń pojemności minutowej serca ani reaktywności dróg oddechowych przy dawkach terapeutycznych 0,5 mg i 1,25 mg.
arytmia komorowa, badanie spirometryczne, bariera krew-mózg, beta-agonista, fosforan fingolimodu, interferon beta-1a, komórki Th17, lek immunosupresyjny, limfopenia, metacholina, migotanie przedsionków, modulator receptora fosforanu sfingozyny, nadzór immunologiczny, natężona objętość wydechowa pierwszosekundowa, natężony przepływ wydechowy, obrazy T2-zależne, ośrodkowy układ nerwowy, przedwczesne skurcze przedsionkowe, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, roczny wskaźnik rzutów, selektywny lek immunosupresyjny, skala niewydolności ruchowej, stwardnienie rozsiane, ustępująco-nawracająca postać stwardnienia rozsianego, wzmocnienie po podaniu gadolinu - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Fingolimod Teva 0,25 mg
Fingolimod, modulator receptora sfingozyno-1-fosforanu (S1P) o kodzie ATC L04AE01, wykazuje złożony mechanizm działania immunosupresyjnego, polegający na funkcjonalnym antagonizmie receptorów S1P na limfocytach, co prowadzi do ich zatrzymania w węzłach chłonnych i ograniczenia migracji do OUN. Po podaniu dawki 0,5 mg obserwuje się szybkie zmniejszenie liczby limfocytów o około 75% w ciągu 4-6 godzin, z utrzymaniem wartości minimalnych około 500 komórek/µl (ok. 30% wartości wyjściowych) podczas przewlekłej terapii. U około 18% pacjentów liczba limfocytów spada poniżej 200 komórek/µl. Fingolimod wykazuje również łagodne zmniejszenie liczby neutrofilów do około 80% wartości wyjściowych, bez wpływu na monocyty. W początkowym okresie leczenia obserwuje się przemijającą bradykardię i zwolnienie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, z maksymalnym efektem w ciągu 6 godzin od podania pierwszej dawki, które jest odwracalne i można je leczyć atropiną lub izoprenaliną. Nie stwierdzono istotnych zaburzeń rytmu serca ani negatywnego wpływu na pojemność minutową serca. Fingolimod nie powoduje istotnych zaburzeń funkcji układu oddechowego przy dawkach terapeutycznych 0,5 mg i 1,25 mg.
atrofia mózgu, badanie z podwójnie ślepą próbą, bariera krew-mózg, bradykardia, desaturacja, efekt chronotropowy, efekt neuroprotekcyjny, fosforan fingolimodu, kanał potasowy aktywowany białkiem G, kinaza Rho, kinaza sfingozynowa, komórki Th17, lek immunosupresyjny, migotanie przedsionków, modulator receptora sfingozyno-1-fosforanu, natężona objętość wydechowa pierwszosekundowa, natężony przepływ wydechowy, objętość mózgu, ośrodkowy układ nerwowy, postęp niesprawności, roczny wskaźnik rzutów, rozszerzona skala niewydolności ruchowej, rzutowo-remisyjna postać stwardnienia rozsianego, trzepotanie przedsionków, zmiany ulegające wzmocnieniu po podaniu gadolinu - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Gaxenim 0,5 mg
Fingolimod, będący selektywnym lekiem immunosupresyjnym (kod ATC: L04AA27), działa poprzez modulację receptorów sfingozyno-1-fosforanu (S1P), co prowadzi do redystrybucji limfocytów T i B, ograniczając ich migrację z węzłów chłonnych do ośrodkowego układu nerwowego (OUN). Po podaniu dawki 0,5 mg, liczba limfocytów obwodowych spada do około 30% wartości wyjściowych (około 500 komórek/μl) w ciągu dwóch tygodni, z możliwym spadkiem poniżej 200 komórek/μl u 18% pacjentów. Lek przenika przez barierę krew-mózg, co umożliwia bezpośrednie działanie neuroprotekcyjne na komórki nerwowe OUN. Po odstawieniu fingolimodu liczba limfocytów wraca do normy w ciągu 1-2 miesięcy. Wpływ na inne parametry hematologiczne jest łagodny, z niewielkim spadkiem neutrofilów do około 80% wartości wyjściowych, bez wpływu na monocyty.
antagonista receptorów S1P, arytmia komorowa, badanie podwójnie ślepej próby, bariera krew-mózg, bradykardia, działanie neuroprotekcyjne, efektorowe komórki pamięci, FEV1, kanał potasowy IKACh, kinaza Rho, kinaza sfingozynowa, komórki Th17, lek immunosupresyjny, limfocyty krwi obwodowej, migotanie przedsionków, nadzór immunologiczny, natężony przepływ wydechowy, ośrodkowy układ nerwowy, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, receptor sfingozyno-1-fosforanu, rzutowo-remisyjna postać stwardnienia rozsianego, selektywny lek immunosupresyjny, skala EDSS, stwardnienie rozsiane, trzepotanie przedsionków - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Fingolimod Teva 0,5 mg
Fingolimod Teva, będący modulatorem receptora sfingozyno-1-fosforanu (S1P), wykazuje działanie immunosupresyjne poprzez blokowanie egressu limfocytów T i B z węzłów chłonnych, co prowadzi do ich redystrybucji i zmniejszenia infiltracji prozapalnych komórek Th17 do ośrodkowego układu nerwowego (OUN). Po podaniu pierwszej dawki 0,5 mg obserwuje się spadek liczby limfocytów o około 75% w ciągu 4-6 godzin, a po dwóch tygodniach liczba ta osiąga około 500 komórek/μl (30% wartości wyjściowych). U 18% pacjentów limfocyty spadają poniżej 200 komórek/μl. Efekt ten jest odwracalny po zakończeniu terapii. Fingolimod wywołuje również przejściową bradykardię i spowolnienie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, z maksymalnym efektem w ciągu 6 godzin od pierwszej dawki, który ustępuje w ciągu miesiąca. Działania niepożądane obejmują łagodne zmniejszenie liczby neutrofilów do około 80% wartości wyjściowych, bez wpływu na monocyty, oraz brak istotnego wpływu na funkcję oddechową przy dawkach terapeutycznych (0,5 mg i 1,25 mg).
arytmia komorowa, bariera krew-mózg, bradykardia, desaturacja, efekt chronotropowy, efektorowe komórki pamięci, fosforan fingolimodu, kinaza sfingozynowa, komórki Th17, lek immunosupresyjny, limfocyty krwi obwodowej, migotanie przedsionków, modulator receptora sfingozyno-1-fosforanu, nadzór immunologiczny, natężona objętość wydechowa pierwszosekundowa, natężony przepływ wydechowy, opór dróg oddechowych, ośrodkowy układ nerwowy, pojemność minutowa serca, przedwczesne skurcze przedsionkowe, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, reaktywność dróg oddechowych, rezonans magnetyczny, rozszerzona skala niewydolności ruchowej, skala EDSS, stwardnienie rozsiane, stwardnienie rozsiane rzutowo-remisyjne, wskaźnik rzutów, zwężenie naczyń - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Fingolimod Alvogen 0,5 mg
Fingolimod Alvogen, będący selektywnym lekiem immunosupresyjnym z grupy modulatorów receptorów sfingozyny-1-fosforanu (S1P), wykazuje złożony mechanizm działania obejmujący redystrybucję limfocytów T i B poprzez blokadę ich egressu z węzłów chłonnych, co skutkuje obniżeniem liczby limfocytów we krwi obwodowej do około 30% wartości wyjściowych (około 500 komórek/μl) po dwóch tygodniach stosowania dawki 0,5 mg. Lek wykazuje również potencjalne działanie neuroprotekcyjne dzięki zdolności do przekraczania bariery krew-mózg i interakcji z receptorami S1P na komórkach nerwowych OUN. Efekty hematologiczne utrzymują się przez cały okres terapii, a po jej zakończeniu liczba limfocytów normalizuje się w ciągu 1-2 miesięcy. Fingolimod wywołuje przejściowe efekty kardiologiczne, takie jak bradykardia i zwolnienie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, szczególnie po pierwszej dawce, z maksymalnym spadkiem częstości akcji serca w ciągu 6 godzin, które ustępują w ciągu miesiąca. Działania te są związane z aktywacją kanałów potasowych IKACh/GIRK oraz mechanizmami zwężania naczyń krwionośnych zależnymi od kinazy Rho i wapnia. W badaniach klinicznych nie stwierdzono istotnego wpływu na funkcję układu oddechowego przy dawkach terapeutycznych 0,5 mg i 1,25 mg.
bariera krew-mózg, beta-agonista, desaturacja wysiłkowa, działanie neuroprotekcyjne, efekt immunomodulacyjny, FEV1, fosforan fingolimodu, kanał potasowy prostowniczy, kinaza Rho, komórka nerwowa, komórki Th17, lek immunosupresyjny, limfocyty T, migotanie przedsionków, nadzór immunologiczny, natężony przepływ wydechowy, odpowiedź rozkurczowa, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, reaktywność dróg oddechowych, reaktywność oskrzeli, receptor S1P, receptor sfingozyny-1-fosforanu, RRMS, skala EDSS - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Fingolimod Richter 0,5 mg
Fingolimod, będący selektywnym lekiem immunosupresyjnym (kod ATC: L04AA27), działa poprzez modulację receptorów sfingozyno-1-fosforanu (S1P), co prowadzi do redystrybucji limfocytów T i B, ograniczając ich migrację z węzłów chłonnych. Aktywny metabolit, fosforan fingolimodu, przenika barierę krew-mózg, oddziałując także na receptory S1P w ośrodkowym układzie nerwowym. Po podaniu pierwszej dawki 0,5 mg obserwuje się spadek liczby limfocytów do około 75% wartości wyjściowych w ciągu 4-6 godzin, a po dwóch tygodniach liczba ta osiąga około 500 komórek/μl (30% wartości wyjściowych). U około 18% pacjentów stwierdzono limfopenię poniżej 200 komórek/μl. Efekt ten jest odwracalny po odstawieniu leku, z normalizacją liczby limfocytów w ciągu 1-2 miesięcy. Fingolimod wywołuje także łagodne zmniejszenie liczby neutrofilów do około 80% wartości wyjściowych, bez wpływu na monocyty.
antagonizm receptorów S1P, arytmia komorowa, bariera krew-mózg, desaturacja krwi, dokomórkowy prostowniczy kanał potasowy, efekt chronotropowy, fingolimod, fosforan fingolimodu, komórki Th17, limfocyty T i B, migotanie przedsionków, nadzór immunologiczny, natężona objętość wydechowa, natężony przepływ wydechowy, opór dróg oddechowych, ośrodkowy układ nerwowy, pojemność minutowa serca, postęp niesprawności, przedwczesny skurcz przedsionkowy, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, reaktywność dróg oddechowych, receptor sfingozyno-1-fosforanu, redystrybucja limfocytów, rezonans magnetyczny, selektywny lek immunosupresyjny, skala niewydolności ruchowej, spowolnienie akcji serca, stwardnienie rozsiane, ustępująco-nawracająca postać stwardnienia rozsianego, węzeł chłonny, wskaźnik rzutów - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Efigalo 0,5 mg
Fingolimod, substancja czynna leku Efigalo, jest selektywnym modulatorem receptora sfingozyny-1-fosforanu (S1P), stosowanym doustnie w dawce 0,5 mg. Po metabolizmie do aktywnego fosforanu fingolimodu, działa jako czynnościowy antagonista receptorów S1P1 na limfocytach, blokując ich egress z węzłów chłonnych i prowadząc do redystrybucji limfocytów, zwłaszcza prozapalnych Th17, co zmniejsza ich infiltrację do OUN. Po pierwszej dawce obserwuje się spadek liczby limfocytów do około 75% wartości wyjściowych w ciągu 4-6 godzin, a po dwóch tygodniach liczba ta osiąga około 500 komórek/μl (około 30% stanu początkowego). U 18% pacjentów liczba limfocytów spada poniżej 200 komórek/μl. Po zakończeniu terapii normalizacja liczby limfocytów następuje w ciągu 1-2 miesięcy. Fingolimod wywołuje także łagodne zmniejszenie liczby neutrofilów do około 80% wartości wyjściowych, nie wpływając na monocyty.
antagonista receptorów S1P, arytmia komorowa, bariera krew-mózg, desaturacja, działanie chronotropowe, efektorowa komórka pamięci, FEV1, fingolimod, fosforan fingolimodu, kanał potasowy, kinaza sfingozynowa, komórki Th17, lek immunosupresyjny, limfocyty T i B, migotanie przedsionków, natężony przepływ wydechowy, neutrofil, opór dróg oddechowych, ośrodkowy układ nerwowy, przerwanie terapii, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, receptor sfingozyny-1-fosforanu, RRMS, selektywny lek immunosupresyjny, skala EDSS, skurcz przedsionkowy, stwardnienie rozsiane, wziewny beta-agonista