zatrzymanie powietrza w organizmie

Zatrzymanie powietrza w organizmie, zwane również pułapką powietrzną (air trapping), to stan, w którym powietrze zostaje uwięzione w płucach, uniemożliwiając pełny wydech. Zjawisko to najczęściej występuje w przebiegu chorób obturacyjnych dróg oddechowych, takich jak astma, przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP) czy rozedma.

Mechanizm zatrzymania powietrza polega na nieprawidłowym zamknięciu małych dróg oddechowych podczas wydechu, co prowadzi do pułapkowania powietrza dystalnie od miejsca zwężenia. W rezultacie dochodzi do nadmiernego rozdęcia płuc (hiperinflacji) i zwiększenia objętości zalegającej (RV – residual volume). Klinicznie objawia się to dusznością wysiłkową, nieproduktywnym kaszlem oraz obniżoną tolerancją wysiłku.

Diagnostyka zatrzymania powietrza opiera się na badaniach czynnościowych płuc, w tym pletyzmografii całego ciała oraz spirometrii. Charakterystyczne zmiany obejmują zwiększenie objętości zalegającej (RV) oraz całkowitej pojemności płuc (TLC), a także obniżenie stosunku FEV1/FVC. W badaniach obrazowych, zwłaszcza w tomografii komputerowej klatki piersiowej, można zaobserwować obszary o obniżonej gęstości, tzw. mozaikową perfuzję oraz brak prawidłowego zmniejszenia objętości płuc podczas wydechu.

Leczenie zatrzymania powietrza koncentruje się na terapii choroby podstawowej i obejmuje stosowanie leków rozszerzających oskrzela (beta2-mimetyki, cholinolityki), kortykosteroidów wziewnych oraz leczenie tlenem w przypadkach hipoksemii. Istotnym elementem terapii są również techniki rehabilitacji oddechowej, uczące pacjenta prawidłowego, wydłużonego wydechu oraz efektywnego oczyszczania dróg oddechowych.

Powiązane wpisy

  1. 18.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl