linia komórkowa Vero
Linia komórkowa Vero to ustalona ciągła linia komórek nabłonkowych pochodzących z nerek małpy zielonej afrykańskiej (Chlorocebus aethiops). Została po raz pierwszy wyizolowana w latach 60. XX wieku i od tego czasu stała się jedną z najczęściej używanych linii komórkowych w badaniach biomedycznych.
Komórki Vero są szeroko stosowane w wirusologii do hodowli i badania różnych wirusów, w tym wirusów polio, grypy, RSV, SARS-CoV-2 i wielu innych. Ich podatność na zakażenie wieloma różnymi wirusami czyni je cennym narzędziem w produkcji szczepionek, badaniach nad patogenezą wirusów oraz testach diagnostycznych.
W przeciwieństwie do niektórych innych linii komórkowych, komórki Vero nie wytwarzają interferonu, co sprawia, że są szczególnie podatne na infekcje wirusowe. Ta cecha jest korzystna w badaniach wirusologicznych, ponieważ pozwala na efektywną replikację wirusów w warunkach laboratoryjnych bez ingerencji naturalnych mechanizmów obronnych komórki.
Linia komórkowa Vero została zatwierdzona przez WHO i inne organy regulacyjne do produkcji szczepionek i produktów biologicznych, co podkreśla jej znaczenie w medycynie translacyjnej i przemyśle farmaceutycznym.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Poliowirus typ 1 – Przedawkowanie
Poliowirus typ 1 (szczep Mahoney) zawarty w szczepionce Boostrix Polio jest całkowicie inaktywowanym wirusem podawanym w standardowej dawce 40 jednostek antygenu D na 0,5 ml. Wirus ten jest adsorbowany na wodorotlenku glinu i fosforanie glinu, co spowalnia uwalnianie antygenu i wydłuża stymulację układu odpornościowego. Szczepionka zawiera również śladowe ilości formaldehydu, neomycyny i polimyksyny, a wirus jest produkowany na linii komórkowej VERO, co zapewnia wysokie bezpieczeństwo i kontrolę jakości produktu. Inaktywowany charakter wirusa eliminuje ryzyko namnażania się i wywołania poliomyelitis.
- Leksykon substancji czynnych
Poliowirus typ 1 – Działania niepożądane
Poliowirus typ 1 (szczep Mahoney) jest kluczowym składnikiem inaktywowanej szczepionki Boostrix Polio, zawierającej 40 jednostek antygenu D, stosowanej w profilaktyce poliomyelitis. Szczepionka jest produkowana na linii komórkowej VERO i może zawierać śladowe ilości formaldehydu, neomycyny oraz polimyksyny, co jest istotne u pacjentów z nadwrażliwościami. Badania kliniczne obejmujące 908 dzieci (4-8 lat) oraz 955 osób dorosłych (10-93 lat) potwierdziły akceptowalny profil bezpieczeństwa tego składnika. Najczęstsze działania niepożądane to lokalne reakcje w miejscu podania, takie jak ból, zaczerwienienie i obrzęk, występujące u 31,3-82,3% pacjentów, pojawiające się zwykle w ciągu 48 godzin i ustępujące samoistnie bez długotrwałych następstw.
badanie kliniczne, bezpieczeństwo szczepionki, działanie niepożądane, fenyloketonuria, formaldehyd, inaktywowany wirus, kwas para-aminobenzoesowy, linia komórkowa Vero, miejscowe odczyny poszczepienne, nadwrażliwość na substancje, neomycyna i polimyksyna, odpowiedź immunologiczna, poliowirus typ 1, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja lokalna, szczepionka przeciwko poliomyelitis - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Imovax Polio 29 jednostek antygenu D wirusa poliomyelitis typ 1, szczep Mahoney, 7 jednostek antygenu D wirusa poliomyelitis typ 2, szczep MEF-1 i 26 jednostek antygenu D wirusa poliomyelitis typ 3, szczep Saukett/0,5 ml; Szczepionka 1-dawkowa, 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka IMOVAX POLIO to trójskładnikowa, inaktywowana szczepionka przeciw poliomyelitis, zawierająca wirusy typu 1 (szczep Mahoney, 29 jednostek antygenu D), typu 2 (szczep MEF-1, 7 jednostek antygenu D) oraz typu 3 (szczep Saukett, 26 jednostek antygenu D). Produkt jest przygotowywany na komórkach linii Vero i spełnia wymagania Farmakopei Europejskiej oraz rekomendacje WHO. Po zakończeniu pierwotnego schematu szczepienia (3 dawki) wskaźniki seroprotekcji wynoszą 100% dla typów 1 i 3 oraz 99-100% dla typu 2. Podanie dawki uzupełniającej (4. dawka) u niemowląt podnosi wskaźniki seroprotekcji do 97,5-100% dla wszystkich typów, a długoterminowe badania potwierdzają utrzymanie ochronnego poziomu przeciwciał u 94-99% zaszczepionych przez 4-5 lat po dawce uzupełniającej.
antygen D, dawka przypominająca, dawka uzupełniająca, Farmakopea Europejska, formaldehyd, immunogenność, inaktywacja wirusa, inaktywowany wirus poliomyelitis, komórki Vero, linia komórkowa Vero, odporność poszczepienna, odpowiedź immunologiczna, pamięć immunologiczna, poliomyelitis, przeciwciała ochronne, seroprotekcja, skuteczność szczepionki, szczepienie pierwotne, szczepionka inaktywowana, szczepionka monowalentna, szczepionka skojarzona, wirus poliomyelitis