penicylina izoksazolowa

Penicylina izoksazolowa (określana również jako oksacylina) to półsyntetyczny antybiotyk beta-laktamowy należący do grupy penicylin przeciwgronkowcowych. Charakteryzuje się odpornością na działanie beta-laktamaz gronkowcowych, co czyni ją skutecznym lekiem w leczeniu zakażeń wywołanych przez szczepy Staphylococcus aureus wytwarzające te enzymy.

Wskazania do stosowania penicyliny izoksazolowej obejmują zakażenia gronkowcowe skóry i tkanek miękkich, zakażenia kości i stawów, zapalenie wsierdzia oraz inne ciężkie infekcje o etiologii gronkowcowej. Antybiotyk ten jest szczególnie przydatny w leczeniu zakażeń wywołanych przez metycylinowrażliwe szczepy Staphylococcus aureus (MSSA).

Mechanizm działania penicyliny izoksazolowej polega na hamowaniu syntezy ściany komórkowej bakterii poprzez wiązanie się z białkami wiążącymi penicylinę (PBP). Lek ten charakteryzuje się dobrą penetracją do tkanek, ale słabą biodostępnością po podaniu doustnym, dlatego najczęściej stosowany jest w formie parenteralnej, zwłaszcza w przypadku ciężkich zakażeń.

Do najczęstszych działań niepożądanych związanych ze stosowaniem penicyliny izoksazolowej należą reakcje nadwrażliwości (w tym reakcje alergiczne), zaburzenia żołądkowo-jelitowe oraz miejscowe reakcje w miejscu podania. Lek ten może wykazywać krzyżową nadwrażliwość z innymi antybiotykami beta-laktamowymi.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl