zespół kompulsywnego objadania się

Zespół kompulsywnego objadania się (ang. binge eating disorder, BED) to zaburzenie odżywiania charakteryzujące się nawracającymi epizodami niekontrolowanego spożywania dużych ilości pokarmów w krótkim czasie, bez towarzyszących zachowań kompensacyjnych typowych dla bulimii (jak prowokowanie wymiotów czy nadużywanie środków przeczyszczających).

Kluczowym elementem diagnostycznym jest utrata kontroli nad jedzeniem oraz spożywanie pokarmów mimo braku fizjologicznego uczucia głodu, często do momentu odczuwania dyskomfortu. Epizody objadania się wiążą się z poczuciem wstydu, winy i obrzydzenia. Aby rozpoznać BED, zgodnie z klasyfikacją DSM-5, takie epizody muszą występować średnio co najmniej raz w tygodniu przez okres trzech miesięcy.

Zaburzenie to często współwystępuje z nadwagą lub otyłością, depresją, zaburzeniami lękowymi oraz zaburzeniami nastroju. Leczenie obejmuje podejście interdyscyplinarne, łączące psychoterapię (zwłaszcza poznawczo-behawioralną), terapię grupową, interwencje żywieniowe, a w niektórych przypadkach farmakoterapię. Skuteczne leczenie koncentruje się nie tylko na zmianie nawyków żywieniowych, ale również na poprawie regulacji emocji i redukcji dystresu psychologicznego.