napromienianie osi mózgowo-rdzeniowej

Napromienianie osi mózgowo-rdzeniowej (craniospinal irradiation, CSI) to technika radioterapii stosowana w leczeniu nowotworów ośrodkowego układu nerwowego, które mogą rozprzestrzeniać się wzdłuż płynu mózgowo-rdzeniowego. Procedura obejmuje napromienianie całego mózgu oraz rdzenia kręgowego wraz z oponami, co pozwala na eliminację komórek nowotworowych w całej osi mózgowo-rdzeniowej.

Główne wskazania do CSI obejmują guzy pierwotne ośrodkowego układu nerwowego wykazujące tendencję do rozsiewu wzdłuż płynu mózgowo-rdzeniowego, takie jak rdzeniak (medulloblastoma), prymitywne guzy neuroektodermalne (PNET), wyściółczak (ependymoma), germinoma czy niektóre przypadki białaczki lub chłoniaka z zajęciem OUN. Technika ta jest szczególnie istotna w leczeniu pediatrycznych guzów mózgu.

Współczesne metody napromieniania osi mózgowo-rdzeniowej wykorzystują zaawansowane techniki, takie jak radioterapia z modulacją intensywności wiązki (IMRT), terapia protonowa czy radioterapia objętościowo modulowana łukiem (VMAT). Pozwalają one na precyzyjne dostarczenie dawki promieniowania do obszaru docelowego przy jednoczesnej minimalizacji narażenia zdrowych tkanek, co zmniejsza ryzyko późnych powikłań, szczególnie istotne u dzieci.

Efekty uboczne napromieniania osi mózgowo-rdzeniowej mogą obejmować wczesne reakcje (nudności, wymioty, zmęczenie, supresję szpiku kostnego) oraz późne następstwa (zaburzenia wzrostu, dysfunkcje endokrynologiczne, neurokognitywne, zaburzenia słuchu, wtórne nowotwory). Dlatego kluczowe znaczenie ma staranne planowanie leczenia, monitorowanie pacjenta i długoterminowa obserwacja, zwłaszcza u pacjentów pediatrycznych.

Powiązane wpisy

  1. 14.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl