nabłonek splotu naczyniówkowego

Nabłonek splotu naczyniówkowego (plexus choroideus) to wyspecjalizowana tkanka nabłonkowa wyściełająca powierzchnię splotów naczyniówkowych znajdujących się w komorach mózgu. Zbudowany jest z jednowarstwowego nabłonka sześciennego lub niskiego walcowatego, który stanowi morfologiczną i funkcjonalną barierę między krwią a płynem mózgowo-rdzeniowym.

Komórki nabłonka splotu naczyniówkowego charakteryzują się obecnością licznych mitochondriów, rozwiniętej siateczki śródplazmatycznej oraz aparatu Golgiego, co wskazuje na ich wysoką aktywność metaboliczną. Na powierzchni apikalnej posiadają mikrokosmki zwiększające powierzchnię kontaktu z płynem mózgowo-rdzeniowym, a na powierzchni bazalnej tworzą liczne wpuklenia błony komórkowej, co ułatwia wymianę substancji z naczyniami włosowatymi.

Główną funkcją nabłonka splotu naczyniówkowego jest produkcja płynu mózgowo-rdzeniowego poprzez procesy aktywnego transportu jonów, filtracji i sekrecji. Nabłonek ten posiada również zdolność selektywnego transportu substancji z krwi do płynu mózgowo-rdzeniowego, regulując skład chemiczny tego płynu. Stanowi istotny element bariery krew-płyn mózgowo-rdzeniowy, chroniącej ośrodkowy układ nerwowy przed potencjalnie szkodliwymi substancjami.

Patologie nabłonka splotu naczyniówkowego mogą prowadzić do zaburzeń produkcji i składu płynu mózgowo-rdzeniowego, co może skutkować wodogłowiem lub innymi zaburzeniami neurologicznymi. Z komórek tego nabłonka mogą również rozwijać się nowotwory – brodawczaki splotu naczyniówkowego (papilloma plexus choroidei), które stanowią rzadkie guzy wewnątrzczaszkowe.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl