łysienie bliznowate

Łysienie bliznowate to grupa rzadkich, przewlekłych dermatoz zapalnych, których wspólną cechą jest nieodwracalna utrata mieszków włosowych na skutek ich zniszczenia i zastąpienia tkanką bliznowatą. W przeciwieństwie do łysienia niebliznowaciejącego, proces destrukcji mieszków włosowych jest trwały i nieodwracalny.

Z punktu widzenia klinicznego łysienie bliznowate charakteryzuje się obszarami całkowitej utraty włosów z widocznym zanikiem skóry, brakiem ujść mieszków włosowych oraz zmianami zapalnymi o różnym nasileniu. W zależności od przyczyny, może występować miejscowo lub rozlanie, często towarzyszą mu objawy takie jak świąd, bolesność czy pieczenie skóry głowy.

Etiologia łysienia bliznowaciejącego obejmuje choroby autoimmunologiczne (np. toczeń rumieniowaty, liszaj płaski mieszkowy), infekcje (np. grzybicze), urazy fizyczne i chemiczne, a także rzadsze schorzenia jak folliculitis decalvans czy pseudopelade Brocqa. Diagnostyka wymaga często badania histopatologicznego bioptatu skóry, które jest kluczowe dla ustalenia konkretnej jednostki chorobowej.

Leczenie łysienia bliznowaciejącego jest wyzwaniem terapeutycznym, gdyż zniszczone mieszki włosowe nie mogą być zregenerowane. Celem terapii jest zahamowanie procesu zapalnego i zapobieganie dalszej utracie włosów. W zależności od przyczyny stosuje się miejscowe i ogólne kortykosteroidy, leki immunosupresyjne, antybiotyki, retinoidy czy inhibitory kalcyneuryny. W przypadkach zaawansowanych rozważa się interwencje chirurgiczne, takie jak przeszczepy skóry owłosionej.

Powiązane wpisy

  1. 18.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl